Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: aardappels bakken

Aardappel

Aardappels kunnen op verschillende manieren gebakken worden. Ze kunnen rauw in hete olie gebakken worden of eerst een paar minuten gekookt, vervolgens afgegoten en dan gebakken worden. 
De meest gebruikte vorm is in schijfjes, maar als ze eerst gekookt worden kan je ze ook in vierkantjes of grove blokjes snijden (dit doen voor je ze kookt), en dan bakken. Op deze manier nemen ze minder ruimte in, in de pan.

Het lekkerste is het om de aardappels met schil te bakken maar dat is alleen aan te raden als ze nog niet oud en uitgelopen zijn. De uitlopers bevatten namelijk een giftige stof (solanine) die je beter niet teveel binnen kan krijgen. Dit is ook het geval als de aardappels groenig kleuren onder de schil, je kan ze dan beter wat dikker schillen.
Aardappelschillen worden ook wel los als een soort chips gefrituurd.

Zeer belangrijk bij het bakken is geduld, een grote pan met een dikke bodem en hete olie.

Het beste is het om elk schijfje of blokje op de bodem te leggen en ze stuk voor stuk om te draaien, dit gaat vanzelf als er een korstje op komt. Het vuur in het begin goed hoog houden om een lekker korstje te krijgen, daarna lager om de aardappels goed gaar te krijgen. Blijven omdraaien. Prik met een vork in één van de dikkere stukken om de gaarheid te testen.
Als de aardappels, vrijwel, gaar zijn kan je er eventueel andere (snelgarende) groenten zoals ui, spinazie, paprika, knoflook, kruiden (zout!) en wat je nog meer wilt, toevoegen om even mee te bakken. Zet het vuur dan hoog en blijf erbij om regelmatig alles om te scheppen.

Het lijkt moeilijk maar op deze manier moet het eigenlijk altijd lukken, zelfs in een pan zonder anti-aanbaklaag.

350 ppm

categorieën: Klimaatverandering, natuur en milieu

350 deeltjes CO2 per miljoen (parts per million, ppm) in de atmosfeer is wat veel wetenschappers en klimaatexperts de veilige bovengrens noemen. Ppm is een manier van het meten van de concentratie van gassen in de atmosfeer.

Meer dan 350 ppm CO2 zorgt voor een verandering in het klimaat.
Tegenwoordig zitten we al op 390 ppm en dus boven die grens. Dat moet omlaag anders is er kans op het bereiken van kantelpunten: momenten dat het moeilijk, zo niet onmogelijk wordt om terug te keren. En dat effecten elkaar gaan versterken.

Tot zo'n 200 jaar geleden bevatte onze atmosfeer 275 ppm CO2. Dit is een goede hoeveelheid omdat de gassen warmte vasthouden. Als er te weinig broeikasgassen zijn wordt het te koud voor (menselijk) leven op aarde.

Het omlaag brengen van de hoeveelheid broeikasgassen kan op verschillende manieren, de keuze van voedsel is een hele grote factor hierin. Het eten van dierlijke producten (vlees, vis, zuivel, eieren) is één van de, zo niet de grootste, bronnen van het uitstoten van broeikasgassen. Hier is dus makkelijk iets aan te doen.

Het transport is een andere grote bron. Hier kan je ook wat aan doen met je voedselkeuze: eet zoveel mogelijk lokaal geproduceerd voedsel, verbouw je eigen groenten en kruiden, en eet zo weinig mogelijk bewerkt voedsel.

Andere manieren om via je eten minder broeikasgassen te produceren zijn: zo min mogelijk verpakt voedsel kopen, biologisch eten, overgebleven restjes niet weggooien maar composteren, met de fiets of lopend boodschappen doen en geen water in flesjes kopen.