Voedselencyclopedie - De huilende zee

De huilende zee

Categorieën: Natuur en milieu, Boeken, Vis, Dieren algemeen, Klimaatverandering, Acties

Recensie door Joop Boer

Auteur: Dos Winkel e.a.
Uitgever: Elmar

Wie wist dat een derde van alle visvangst opgevoerd wordt aan varkens, kippen en kweekvis? Dat 90% van alle roofvissen al verdwenen is, dat de bijvangst circa de helft bedraagt van alle visvangst, bij de garnalenvisserij zelfs tot 90%? Dat een derde van de visvangst illegaal is?
Als er geen drastische maatregelen getroffen worden, is er rond 2048 geen vis meer over: de zeeën en oceanen zijn dan leeggevist, er leven alleen nog kwallen en algen.

In dit indrukwekkende boek met vele mooie foto’s komen alle negatieve aspecten van de huidige visserij aan de orde net als andere bedreigingen van de oceanen. Dit zijn er zoveel dat de enige conclusie kan zijn dat we moeten stoppen met vis eten.
Alleen een volledig visverbod en het instellen van zeereservaten, ter grootte van 40% van alle oceanen, kan een volledige ineenstorting van de visstand nog voorkomen. In de EU-wateren is 80% van de visbestanden al overbevist of ingestort.

Een goede tweede oplossing zou kunnen zijn een stop op staatssubsidies. Deze bedragen nu ruim 22 miljard euro, een derde van de opbrengst van alle visvangst. Zonder deze subsidie zou het merendeel van de visserij onrendabel zijn.

Klimaatverandering
Bescherming van de oceanen is niet alleen belangrijk voor alle zeeleven, ook voor de rest van de wereld. Oceanen leveren 70% van de zuurstof en ze absorberen de helft van alle uitstoot van CO2. Door opwarming van zeewater en het verdwijnen van zeeleven kan dat snel minder worden. Dan zou nog meer CO2 in de atmosfeer terecht komen, waardoor de klimaatverandering zou versnellen, waardoor de opwarming van de oceanen versnelt, enz.

Mythen
In De huilende zee worden allerlei mythen doorgeprikt. Zoals de hardnekkige opvatting dat consumptie van vis en visolie gezond zou zijn. Het tegendeel is het geval: vissen, vooral vette vis, bevatten veel gifstoffen, zoals dioxinen, PCB’s en kwik.
Een ander wijdverspreid sprookje is dat vissen geen pijn of stress ervaren. Dat is blijkbaar een excuus voor de gruwelijke vangst- en dodingsmethoden.
Het kweken van vis zou goed zijn omdat er dan minder wilde vis gevangen zou hoeven te worden. Dit is niet waar. Kweekvis wordt vaak gevoerd met vismeel, gemaakt van wilde vis. Omdat er voor elke kilo kweekvis gemiddeld 4 kilo vismeel nodig is, gaat de visstand door het kweken van vis juist nog snéller achteruit. Toch krijgt de kweekvissector subsidie.

Andere gruwelijke feiten: het vangen van 150 miljoen haaien alleen voor hun vinnen; de haaien sterven dan een gruwelijke dood. Haaienvinnen zouden goed zijn voor de potentie…

Andere bedreigingen
Ook andere bedreigingen van de oceanen worden in dit boek behandeld: zoals verzuring; opwarming van de aarde; vervuiling van het water; het kappen van mangrovebossen [90% al verdwenen] en de verwoesting van koraalriffen.
Mangrovebossen en koraalriffen zijn van groot belang als kraamkamer voor vele honderden vissoorten; als die eraan gaan, gaat de rest er ook aan. Mangrovebossen bieden ook bescherming tegen stormen en tsunami’s. Door het kappen van mangrovebossen op Sumatra vielen er veel meer doden.

Verzuring en opwarming van oceanen zijn het gevolg van de uitstoot van te veel broeikasgassen. Alle zeedieren met kalkschalen lopen gevaar door verzuring: de kalk lost op. Door vervuiling met voedingsstoffen uit de landbouw die via de rivieren in zee terecht komen, ontstaan steeds meer dode zones (dead zones), waar alle zeeleven dood is door gebrek aan zuurstof.

Bedreigend is ook de vervuiling met plastics: in de Stille Oceaan is er een plastic eiland ter grootte van tweemaal de VS. Vissen en vogels krijgen een vol gevoel door het eten van kleine plasticdeeltjes en komen dan om van honger.

Het gebruik van sonar door militairen leidt tot het stranden van walvissen, dolfijnen en bruinvissen.

Door bijvangst in netten en long lines [100 km lange lijnen vol met haken] worden er per jaar 300.000 walvissen en dolfijnen gedood, naast tienduizenden zeeschildpadden, albatrossen, enz.

Oplossingen
Het boek eindigt met een opsomming van mogelijke oplossingen.
De beste oplossing is uiteraard het stoppen van consumptie van vis én vlees. Minder vlees eten betekent namelijk. ook minder verzuring van oceanen, minder klimaatverandering en dus vermindering van de opwarming van oceanen. Tenslotte staan er veganistische recepten in, met de smaak van de zee.

Lees en koop dit boek!

Na aanleiding van dit boek is de documentaire Sea the Truth gemaakt.

Zie ook:

Bijvangst

Bruinvissen

Commerciële uitsterving

Dead Zones

Dolfijnen

Foute vis

Great Pacific Garbage Patch

Haaien

Krill

Kwallen

Leeg - Hoe overbevissing ons dagelijks leven verandert