Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pasta met pompoensaus

Pompoen1

Pasta wordt meestal gegeten met een tomaten- en/of groentesaus, het kan ook anders. Met pompoensaus bijvoorbeeld.

Ingrediënten

voor de pompoensaus:
pompoen
olijfolie
sjalot of bosui
knoflook
kerriepoeder
kurkuma
koriander
gember vers (eventueel)
bouillon
shoyu (zoute sojasaus)
water
pindakaas en/of sambal

Pasta

Bereiding

Elke soort pompoen is hiervoor geschikt. De groene is wat zoeter dan de oranje en de butternut. De oranje hoeft niet geschild maar alleen geborsteld te worden. Tenzij die al heel lang geleden geoogst is, de schil kan dan wat taai en bitter worden. De groene pompoen en de butternut wel schillen.

Met een lepel de pitten verwijderen. Deze kan je drogen en pellen. Een lastig karweitje, maar ze zijn erg lekker en gezond.

In de pan een beetje olijfolie verwarmen en hierin heel fijn gesnipperde sjalot of bosui en uitgeperste knoflook doen. Goed blijven roeren zodat de knoflook niet aanbrandt. Kerriepoeder, kurkuma, koriander en eventueel wat heel klein gesneden verse gember toevoegen.
Snijd de pompoen in kleine stukken. Doe deze in de pan en voeg water toe. De pompoen mag onder water staan.

Voeg bouillon en een scheutje shoyu toe en laat aan de kook komen. Tijdens het koken regelmatig roeren, zodat de pompoen stuk gaat en de saus zacht en romig wordt. Eventueel meer water toevoegen.
Op het laatst kan er naar smaak pindakaas en/of sambal toegevoegd worden.

De pasta koken volgens voorschrift. Als deze gaar is kan hij door de saus gemengd worden. Ze kunnen ook apart op het bord opgediend worden.

Let op: in sambal zit vaak suiker en vaak ook iets van garnalen of visextract.

Agar-agar

categorieën: producten

agaragartaart

Agar-agar is Maleis voor gelei. Het is verkrijgbaar als poeder, staven (kanten) of als vlokken. Het poeder lost het snelste op. Het wordt gemaakt van koolhydraten uit rode algen, een zeewier. Na te zijn gewassen en bevroren krijgt het zijn witte kleur en bindende eigenschappen. Het is te gebruiken als bindmiddel, een soort plantaardige gelatine, beter zelfs omdat het bindend vermogen beduidend groter is dan dat van gelatine dat gemaakt is uit bindweefsels (o.a. huid, botten en kraakbeen) van zoogdieren. Hoewel agar-agar van oorsprong vooral in Azië gebruikt werd komt het tegenwoordig ook steeds meer in Amerika en Europa voor. Deels doordat vegetariërs geen gelatine willen gebruiken, maar ook omdat gelatine een risicoproduct lijkt te worden vanwege de BSE.

Door het op te lossen in hete vloeistof (water, vruchtensap, notenmelk), twee minuten door te koken en daarna af te laten koelen ontstaat er een gelei. Op deze manier kunnen met agar-agar allerlei gerechten gemaakt worden zoals ijs, jam, pudding, vlaai en snoepjes.
Het bindt snel maar laat die verbinding uiteindelijk ook weer los. Daarom wordt aanbevolen gerechten met agar-agar niet langer dan 6 tot 8 uur voor serveren te bereiden.

Het kan ook gebruikt worden als bindmiddel voor bv. soep. Volgens de Wikipedia kan het tevens dienen als laxeermiddel. Het bevat grote hoeveelheden ijzer en calcium.

Biologisch is agar-agar onder andere te verkrijgen van de merken Lima en Marmello (Piramide). In hoeveelheden van 12 gram, 15 gram of een kilo. 5 gram is genoeg om een halve liter vocht te binden.