Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: Biefstukzwam

Biefstukzwam-11

De Fistulina hepatica is te vinden op oude en omgevallen eiken. Soms hoog in de boom maar ook wel aan de voet. Ze zitten vaak een beetje verstopt maar als je ze eenmaal ziet of er op let kan je ze wel vinden. De rode kleur is onmiskenbaar en deze paddenstoel is dan ook niet gauw te verwarren met andere.

Dit is een parasitaire zwam, dat wil zeggen dat hij leeft op bomen of de wortels van bomen. Deze bomen lijden daaronder en gaan uiteindelijk dood.

De biefstukzwam is niet alleen aan z'n kleur maar ook aan de grootte te herkennen. Hij kan wel 40 cm in doorsnede worden. Pluk 'm niet te jong. De smaak is vrij zuur en de textuur nogal glibberig. Je moet er van houden. Het schijnt mogelijk te zijn het zure te verminderen door de paddenstoel 12 uur in melk te weken voor de bereiding maar dit heb ik niet zelf gedaan.

Ingrediënten

- biefstukzwam
- olie of boter
- ui, in ringen
- knoflook, geperst
- peper en zout

Bereiding

De biefstukzwam goed schoonborstelen en met water afspoelen. Deppen en laten uitlekken.

Verhit de olie in een bakpan en bak daarin de ui. Snijd de zwam in repen of blokjes en bak ze op een hoog vuur. Na een minuut of 10 de knoflook, peper en zout toevoegen en nog even laten sudderen.

Er komt vrij veel vocht vrij bij het bakken van biefstukzwam, dit kan eventueel gebonden worden. Hij wordt niet knapperig.

Bron

Edwin Florès Het paddenstoelenboek en Het grote wildplukboek

Ahornsiroop

categorieën: producten

Synoniemen: maplesirop, esdoornsiroop.

Ahornsiroop is een zoetmiddel dat gebuikt kan worden in plaats van suiker. Van het bakken van koekjes tot het zoeten van thee.

Het is in verschillende kwaliteiten verkrijgbaar: A- en C-graad. Deze kwaliteitsaanduiding zegt iets over de helderheid en smaak van de siroop. A-graad, verkregen bij de eerste tapping, is lichtbruin van kleur. C-graad is (donker)-bruin en heeft een sterkere caramelsmaak.
Het is rijk aan calcium, ijzer en thiamine. Verder bevat het ondermeer magnesium, fosfor en vitaminen, waaronder riboflavin.

Ahornsiroop wordt gemaakt van het sap van de esdoorn. Slechts twee soorten esdoorn zijn hiervoor geschikt: de suiker-esdoorn en de grijze esdoorn. Ze moeten ook nog eens minstens 30 tot 50 jaar oud zijn. Deze bomen groeien alleen in Noord-Amerika.
De indianen gebruikten deze siroop al vanwege het hoge gehalte aan vitamine C. Zij lieten het opgevangen sap indrogen in de zon. Tegenwoordig wordt het sap meestal ingekookt waardoor de vitamine C verdwijnt en de suiker carameliseert; dit verklaart de donkere kleur.

De siroop wordt tegenwoordig veel gebruikt door mensen die af willen vallen, tijdens reinigingskuren en omdat het gezonder is dan suiker.

Bij de productie van conventionele (niet-biologische) ahornsiroop wordt gebruik gemaakt van formaldehyde, om de inkervingen of geboorde gaten in de bomen langer open te houden. Formaldehyde is giftig en kankerverwekkend.

Biologisch is ahornsiroop onder andere verkrijgbaar van het merk TerraSana.