Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: chutney van perzik en tomaat

Tomaatjes

Recept van Barbara
Genoeg voor ongeveer 3 potten.

Ingredienten en benodigdheden

- 800 gram perzik - ik had hollandse
- 400 gram tomaten - ik gebruikte trostomaten
- 1/2 (dikke) rode ui - fijngesneden
- 1 laurierblad
- 1 theelepel zout
- 2 eetlepels (appel)azijn
- 50 gram sjalotjes -> fijngesneden
- 1 grote appel in stukjes
- 1 (ruime) theelepel kerriepoeder
- pijpkaneel, ca. 6 cm.
- 1,5 dl inmaakazijn
- 3/4 theelepel kruidnagelpoeder
- 200 gram lichtgele basterdsuiker (of 50 gram fructose)

- schone (uitgekookte) glazen potten met goede deksels.
- pan met dikke bodem. - ik gebruik een gietijzeren braadpan
- normale pan.
- vergiet
- houten plank om de gevulde kokendhete potten op zijn kop te zetten en af te laten koelen.
- mesje
- roerlepel van kunststof of hout
- kleine soeplepel of andere komvormige lepel voor het overhevelen in de glazen potjes.

Bereiding

1. Het schillen en ontvellen van perzik en tomaat.
Ruime pan water aan de kook brengen. Perziken er in leggen en na ca 1 minuut eruit halen, in het vergiet leggen en meteen onder de koude kraan afspoelen.
Tomaten inkruisen en 35 a 40 seconden in het kokende water leggen, eruit halen, in de vergiet doen en meteen onder de koude kraan afspoelen.
De perziken en de tomaten zijn nu gemakkelijk te ontvellen/schillen.

2. Het maken van de chutney
Snijd de perziken en tomaten in stukjes. Doe ze in de dikke bodempan met de suiker, ui, sjalot, kerrie, kruidnagel, appel, kaneel, zout, azijn. Breng het geheel al roerend aan de kook. Zet de pan op het kleinste pitje (spaarbrander) en laat de massa heel langzaam indikken. Regelmatig roeren. Het kan wel 1,5 uur duren. (heb je geen spaarbrander, houd de pan dan extra goed in de gaten. ik neem aan dat de indiktijd dan minder is, en dat je frequenter moet roeren)

3. Overhevelen in de potten.
Schep de kokendhete chutney in de glazen potten; maak ze goed vol sluit de ze meteen af en zet ze op de kop op de plank. Laat ze vacuüm trekken en afkoelen.

Appel- en peervorm

categorieën: lichaam, Over gewicht

appels_en_peren

Mensen met overgewicht zijn in twee typen te verdelen: de appelvormigen en de peervormigen. Bij de appelvormige mensen zit het teveel aan vet vooral rond het middel: het vet wordt in de buik opgeslagen terwijl de heupen smal blijven; dit komt meer voor bij mannen.
Bij de peervorm zit het teveel aan vet lager, namelijk rond de billen en heupen, de taille is smal; dit komt meer bij vrouwen voor.

Mensen met een appelvorm (ook wel buikzwaarlijvigheid genoemd) lopen een groter risico op hart- en vaatziekte, verhoogde bloeddruk en suikerziekte (diabetes type 2) dan mensen met een peervorm. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het stresshormoon cortison, dat zorgt voor forse problemen in de hormoonhuishouding (insuline). Het enzym dat hiervoor verantwoordelijk is (11-bèta HSC-1) komt drie keer zo veel voor in de vetcellen van de appelvormige mensen.

Jarenlang is aan mensen die hun vet opgeslagen hebben in dijen en achterzijde, de peervormige figuren dus, verteld dat zij minder kans lopen op hoge bloeddruk en hartziekten dan appelvormige mensen, die het vet opslaan in de buik. Maar een nieuwe ontdekking door voedingsdeskundigen van de Washington Universiteit van St. Louis wijzen er op dat de lichaamsvorm niet een volledige verklaring geeft.

Er is echter ook een studie waarin deskundigen zeggen dat het vet in de lever de werkelijke oorsprong is van insuline-resistentie, cholesterolafwijkingen en andere problemen die bijdragen aan diabetes en hartziekten. Te veel vet opgeslagen in de lever is een aandoening die beter bekend is als niet-alcoholische leverziekte.

In de studie werden dikke volwassenen onderzocht. Deze werden in twee groepen ingedeeld, de een met de leververvetting-aandoening en de andere zonder de symptomen. Beide groepen werden vergeleken op leeftijd, geslacht, BMI, percentage lichaamsvet en mate van overgewicht. De onderzoekers ontdekten dat personen met leververvetting ook problemen hadden met hun glucose en vetvertering, inclusief lage waarden van HDL, het zogenaamde 'goede cholesterol'. Personen zonder leververvetting toonden geen sporen van stofwisselingstoornissen. Vet in de lever, en niet de appel- of peervorm, is dus volgens deze studie de oorzaak van stofwisselingsstoornissen.

Bron:
-
Medical News Today (7 december 2008)