Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: dahl, basisrecept

Rode linzen1

Dahl, daal of dal is een dikke linzensaus uit de Indiase keuken. In Tibet, Nepal en andere landen worden soortgelijke schotels met linzen ook veel gegeten.
Voor dit gerecht worden meestal rode of gele (split) linzen gebruikt omdat die bij het koken uit elkaar vallen. De rode meer dan de gele.

Onderstaan recept is een simpel basisrecept. Er zijn zeer veel varianten van deze schotel.

Ingrediënten (voor 2 personen)

- olie om in te bakken
- 1 ui, in ringen of stukjes gesneden
- stukje gemberwortel van ongeveer 2 cm, geschild
- 1 teen knoflook
- 1/2 theelepel chilipoeder
- theelepel gemalen koriander
- theelepel kurkuma
- linzen (ongeveer 100 gram, ongekookt)
- water
- eventueel zout en peper

Bereiding

Spoel de linzen een paar keer goed uit en zorg dat er geen steentjes meer tussen zitten.

Fruit de ui in de olie tot ze glazig is. Voeg dan de knoflook, gember en de kruiden toe. Zowel de knoflook als de gember kunnen door de knoflookpers.
Roer dit een paar minuten door en doe dan de linzen erbij. Voeg genoeg water toe tot alles net onder staat.
Breng aan de kook en laat ongeveer 20 à 30 minuten sudderen met het deksel op de pan. Het moet een soort dikke, bijna droge soep lijken.

Proeven en eventueel zout en peper toevoegen.

Serveersuggestie

Dahl kan gegeten worden bij een curry en/of met een chapati en yofuknoflooksaus.

Biet

categorieën: producten

snijbietrood bieten

De biet (Beta vulgaris) is meer dan alleen de bekende rode biet. De bieten waarvan de (wortel)-knol wordt gegeten, is er in het rood maar ook andere kleuren als wit, geel, oranje en rood-wit. Deze laatste heeft hele mooie ringen als je 'm opensnijdt. Eén van de mooiste groenten die er zijn. De rode kleur, betacyanine, kan de ontlasting of urine rood kleuren (zie bietenpoep).

Er zijn langwerpige en ronde knollen. De langwerpige werden, en worden, soms nog kroten genoemd. De ronde:  biet of beet. Andere namen zijn: tuinbiet, keukenbiet of salaadbiet.

Een bietensoort die niet om zijn knol geteeld wordt maar om het blad, is de snijbiet of warmoes. Overigens kan je het blad van de gewone bieten ook heel goed eten.

Alle soorten doen het goed in ons klimaat, en worden dan ook veel geteeld in moestuinen. Ze hebben een zoete smaak door het hoge gehalte aan suikers.

Bieten zijn er vanaf ongeveer half juni tot en met half november.

De beschrijvingen over het koken en klaarmaken van bieten gaan vaak uit van lange kooktijden, tot wel een uur, omdat de biet in z'n geheel gekookt moet worden om z'n kleur niet te verliezen. Dat is ook de reden waarom aangeraden wordt de biet pas na het koken te schillen.
Volgens mij is dit onzin, sowieso hoef je bieten niet te schillen, hooguit met een groenteborstel even schoonmaken als er veel zand aan zit. je kan 'm gewoon in stukken snijden voor het koken zodat het veel minder lang duurt voor hij gaar is. Maar nog lekkerder is het om 'm te smoren in een beetje olie en vocht, te roosteren of rauw te raspen door een salade. Zonder te schillen.