Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gierst met pompoenschotel

Pompoen1

Ingrediënten

gierst

groene pompoen
ui
prei
wortel
knoflook
cashewnoten (het liefst ongezouten en ongebrand)
bouillon
kerrie
currypasta (naar eigen smaak pittig of minder pittig)
koriander (gedroogd)
olie

Bereiding

De gierst aan de kook brengen met ruim twee keer zoveel water met bouillon. Na tien minuten koken wegzetten in hooikist of bed.

Groene pompoen schillen en in stukken snijden, ongeveer een vierkante cm, het luistert niet heel erg nauw. Opzetten met niet te veel water. De bedoeling is dat al het water verdwenen is op het moment dat de pompoen heel zacht is geworden. Eventueel tijdens het koken water toevoegen. Bouillon, kerry, koriander en currypasta meekoken. Af en toe roeren zodat alle stukken pompoen regelmatig onder water komen te staan en alles gelijktijdig gaart.

In een bakpan olie doen en vrijwel meteen de kleingesneden ui, prei en wortel toevoegen. Iets later de knoflook erbij. Het vuur laag laten en onder af en toe omscheppen in ongeveer een kwartier gaar laten worden zonder het echt te bakken, eventueel wat vocht toevoegen als het te hard gaat. Op het laatst de gehakte cashewnoten erbij.

Tenslotte de supergare, uit elkaar vallende, pompoenprut hierbij doen en alles goed door elkaar roeren. De gierst uit bed halen en alles opdienen.

Big Brother

categorieën: Afvallen algemeen, boeken, Gezondheid algemeen, Over gewicht

big_brother_shriver

Auteur: Lionel Shriver
Uitgever: Atlas contact
Oorspronkelijke titel: Big Brother
Vertaling: Maarten Polman
ISBN: 978 90 254 4152 4

Recensie door Mirjam Vaes

In tegenstelling tot het boek 1984 van George Orwell, waarin Big Brother de nooit geziene, almachtige leider van het totalitaire bewind in Oceanië is, gaat het in het boek van Shriver letterlijk over een grote broer. Die juist wel gezien en vooral bekeken wordt, maar dit gebeurt meestal stiekem. De broer (Edison) van de verteller (Pandora) is dik, hij lijdt aan morbide obesitas.

Er zijn tegenwoordig steeds meer dikke mensen in onze samenleving. Zij worden niet over het hoofd gezien maar juist vaak bekeken. Tegelijkertijd is er een ongemakkelijkheid in de aanwezigheid van dikke mensen. In het boek gaan er dagen voorbij waarin niemand praat over het feit dat Edison in een paar jaar tijd veranderd is van een slanke, knappe man in een groot, dik, figuur. Als Pandora hem ophaalt van het vliegveld herkent ze hem niet eens.
Er is een duidelijke verandering maar daar mag niet over gepraat worden lijkt het wel. Al kan je er, letterlijk, bijna niet omheen. Dit gebeurt in het boek maar ook in het echte leven. Iedereen lijkt te doen alsof ze niet zien dat iemand erg dik is, maar kijkt ondertussen wel. Vaak met gemengde gevoelens, ‘blij dat ik niet zo ben’, ‘hoe kan je het zover laten komen’, ‘wat zielig’. Er over beginnen met iemand houdt daarom al bijna vanzelfsprekend een oordeel in.

Vragen

Gewoon aan iemand vragen: goh waarom ben je zo dik? is vrijwel nooit aan de orde. Zou het dat wel moeten zijn? Waar eindigt interesse en begint bemoeizucht? En in hoeverre helpt het als je iemand aardig of juist niet, vindt? De broer is niet een echt aardig mens, hij werkt in ieder geval op mijn zenuwen, net als sommige andere karakters. Niet makkelijk om mee te leven. En waarom eten sommige mensen eigenlijk zo veel? Is het om een leegte te vullen? En wat is die leegte dan? Het boek roept deze en andere vragen op.

Relaties

Big Brother gaat ook over relaties, met voedsel, met je eigen lijf, gezondheid, en met anderen. Met name familie. En over verantwoordelijkheid. In hoeverre ben je verantwoordelijk voor een ander? Hoe ver moet je gaan? En kan je überhaupt de verantwoording over iemands leven overnemen?

In Big Brother neemt Pandora die verantwoordelijkheid en gaat ze, ten koste van haar eigen huwelijk, voor haar broer zorgen. In haar echte leven heeft Shriver dat niet gedaan en ging haar broer dood. In het boek loopt het ook niet allemaal goed af.

Dagelijks leven

In het dagelijkse leven heeft de schrijfster ook een relatie met voedsel, net als iedereen uiteraard. Alleen niet iedereen is zich daar bewust van. Shriver eet bewust weinig, meestal maar één maaltijd per dag, en moet zich daar vaak voor verantwoorden (Volkskrant 26-10-2013). Alsof je eerder ter verantwoording wordt geroepen als je weinig eet, of bewust eet dan wanneer je maar gewoon alles eet. Dit zie ik in mijn omgeving en leven ook gebeuren. Als iemand veganist is, rauw eet, aan calorierestrictie doet of anders afwijkend eetgedrag vertoont moet diegene zich vaak verantwoorden terwijl dik zijn en ongezond leven ‘normaler’ lijkt te zijn. Meer geaccepteerd lijkt te worden. Dat is vreemd.

Shriver schreef al 12 romans maar werd pas bekend met ‘We need to Talk about Kevin’. De verfilming van dit boek met Tilda Swinton heeft hier ongetwijfeld aan bijgedragen.