Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pastasalade met voorjaarsgroenten

Jonge peul

Ingrediënten voor 2 personen

- 150 gram pasta naar keuze
- 400 gram verse voorjaarsgroenten naar keuze zoals asperges (wit of groen), doperwtjes, peultjes
- 200 gram verse blaadjes als spinazie, zuring, rucola
- olijfolie
- 1 teen knoflook
- 50 gram olijven en/of gedroogde tomaatjes (in olie)
- verse basilicum en bieslook
- zout, peper, gistvlokken naar smaak

Bereiding

Kook de groenten tot ze net gaar zijn. Jonge peultjes en doperwten hoeven niet meer dan een paar minuten.
Was de blaadjes.

Maak een dressing van knoflook, olijfolie, zout, peper, gistvlokken en de kruiden.

Kook de pasta beetgaar en spoel 'm na het koken af met koud water. Doe de pasta in een schaal en schenk er meteen een scheutje olijfolie door. Voeg de gekookte groenten, de olijven, de tomaatjes en de verse baadjes toe.
Goed mengen met de dressing.

De salade minimaal een uur af laten koelen zodat de smaken er goed in kunnen trekken.

Broodje aap

categorieën: boeken, Spreekwoorden en gezegden

portnoy_broodje-aap

Inktvisringen van varkensanus?

Bericht uit De Telegraaf van vrijdag 18 oktober 2013:
"Amsterdam - Iedere inktvisliefhebber moet zich rot zijn geschrokken toen Europarlementariër Esther de Lange (CDA) donderdag uit de doeken deed dat calamares vaak gemaakt worden van varkensanussen. De Lange onthulde de schokkende zaak donderdag, op basis van een rapport van het Europees Parlement over voedselfraude. 'Calamares eet ik alleen nog maar aan zee,' onthulde De Lange naar aanleiding van de resultaten. 'De gefrituurde inktvisringen blijken geregeld gemaakt van varkensanus.'
Navraag bij een woordvoerder door Joop.nl doet anders vermoeden: De Lange heeft het verhaal van horen zeggen, zo klinkt het. Sterker nog: het verhaal over de varkensanussen komt helemaal niet in het rapport voor. De Amerikaanse publieke omroep NPR zocht het gerucht al eerder uit en kon ook toen geen enkel bewijs vinden. De CDA-europarlementariër laat De Telegraaf weten dat de gefrituurde varkensanus inderdaad niet voorkomt in het rapport, maar wel op een lijst van producten die supermarkten in de gaten houden. Maar zelf heeft ook zij nooit hard bewijs gezien."
'Inktvisringen van varkensanus' is waarschijnlijk een broodje aap, denken ze intussen ook bij De Telegraaf.

Ethel Portnoy

Het begrip broodje-aapverhaal, kortweg broodje aap genoemd, raakte in Nederland in zwang toen de Amerikaans-Nederlandse schrijfster Ethel Portnoy een aantal van dergelijke verhalen bundelde in het boekje Broodje Aap - De folklore van de postindustriële samenleving. De titel ontleende ze aan het verhaal dat in een Amerikaans restaurant broodjes met apenvlees te koop zouden zijn. In de woorden van Portnoy luidt het volledige verhaal:

Broodje aap - Op een avond  kreeg de politie in een achterbuurt van de Bronx een telefoontje: er was op straat een onthoofd, van de huid ontdaan lijk aangetroffen. Ze brachten het snel naar het politielaboratorium waar de patholoog-anatoom verklaarde dat het niet het lichaam van een mens, maar van een gorilla was. Het bleek dat twee vrachtauto's in botsing waren gekomen, de een bij het wegrijden, de ander bij het binnenrijden van een hotdog-fabriek. De achterdeuren van de laatste waren opengeklapt en het kadaver was de straat ingerold. Toen de politie een onderzoek instelde in de fabriek, vonden ze er gevilde en onthoofde kadavers van een aantal apen en beren. De fabrikant bekende ze voor een zacht prijsje te hebben gekocht van een dierentuin.

Angsten en vooroordelen

Een broodje-aapverhaal is een verzonnen verhaal dat als waar gebeurd wordt doorverteld en daardoor aan overtuigingskracht wint. Bronnen ontbreken: degene die het verhaal doorvertelt, heeft het meestal van iemand anders gehoord die op zijn beurt de oorspronkelijke verteller evenmin kent. Ook zijn er nooit exacte data, locaties of namen bekend. Sommige verhalen zullen oorspronkelijk wel op een waar gebeurd voorval gebaseerd zijn, maar door het vele doorvertellen zijn de echte feiten en verbanden nogal in het ongerede geraakt.
Bijna altijd gaat het om sensationele of bizarre anekdotes die inspelen op angsten en vooroordelen van mensen. En daarmee is het broodje aap de opvolger van de traditionele sagen en legenden. Speelt in oude sagen de angst voor het bovennatuurlijke (duivels, spoken, heksen en witte wieven) een hoofdrol, in de broodje-aapverhalen zijn dat de angst voor rampen, bizarre ongelukken, criminaliteit, moderne technologie of zelfs buitenaardse wezens.

Literatuur

-  Sinds het oerboek Broodje Aap uit 1978 zijn er nog heel wat bizarre verhalen verzameld,  (verzonnen?) en gebundeld. Ik noem er een paar:
- Het oerboek dus: Broodje Aap - De folklore van de post-industriële samenleving. Met tekeningen van Scott Neary - Ethel Portnoy, Uitgeverij De Harmonie, Amsterdam 1978
- Broodje Aap Met - Ethel Portnoy, 1992
- De gebraden baby, sagen en geruchten uit het moderne leven - Peter Burger, 1995
- De jacht op de Veluwepoema - Peter Burger, 2006
- Moderne sagen en geruchten uit Vlaanderen - Stefaan Top, 2008
- Verhalen van stad en streek: sagen en legenden in Nederland - W. de Blecourt e.a., 2010