Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pasta met pompoensaus

Pompoen1

Pasta wordt meestal gegeten met een tomaten- en/of groentesaus, het kan ook anders. Met pompoensaus bijvoorbeeld.

Ingrediënten

voor de pompoensaus:
pompoen
olijfolie
sjalot of bosui
knoflook
kerriepoeder
kurkuma
koriander
gember vers (eventueel)
bouillon
shoyu (zoute sojasaus)
water
pindakaas en/of sambal

Pasta

Bereiding

Elke soort pompoen is hiervoor geschikt. De groene is wat zoeter dan de oranje en de butternut. De oranje hoeft niet geschild maar alleen geborsteld te worden. Tenzij die al heel lang geleden geoogst is, de schil kan dan wat taai en bitter worden. De groene pompoen en de butternut wel schillen.

Met een lepel de pitten verwijderen. Deze kan je drogen en pellen. Een lastig karweitje, maar ze zijn erg lekker en gezond.

In de pan een beetje olijfolie verwarmen en hierin heel fijn gesnipperde sjalot of bosui en uitgeperste knoflook doen. Goed blijven roeren zodat de knoflook niet aanbrandt. Kerriepoeder, kurkuma, koriander en eventueel wat heel klein gesneden verse gember toevoegen.
Snijd de pompoen in kleine stukken. Doe deze in de pan en voeg water toe. De pompoen mag onder water staan.

Voeg bouillon en een scheutje shoyu toe en laat aan de kook komen. Tijdens het koken regelmatig roeren, zodat de pompoen stuk gaat en de saus zacht en romig wordt. Eventueel meer water toevoegen.
Op het laatst kan er naar smaak pindakaas en/of sambal toegevoegd worden.

De pasta koken volgens voorschrift. Als deze gaar is kan hij door de saus gemengd worden. Ze kunnen ook apart op het bord opgediend worden.

Let op: in sambal zit vaak suiker en vaak ook iets van garnalen of visextract.

Carnivoor Geef het door

categorieën: Acties, Vlees en veeteelt

De uitspraak Carnivoor? Geef het door van Prof. dr. H. M. Prast komt uit een artikel dat zij schreef voor Me Judice, jaargang 2, 30 oktober 2009. Het is ook gepubliceerd in NRC Handelsblad, 29 oktober 2009.

Artikel

Zij schreef dit artikel naar aanleiding van het verschijnen van de rapporten Milieubalans 2009 van het Planbureau voor de leefomgeving en Growing within Limits van de Club van Rome. Hierin wordt gesteld dat vlees eten een grote aanslag op het milieu pleegt, en dat het beter zou zijn als mensen minder dierlijke producten zouden consumeren.
In haar functie bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid houdt zij zich bezig met gedragsverandering bij burgers, en in die hoedanigheid heeft zij nagedacht over hoe deze doelstelling gehaald zou kunnen worden. Aangezien overheidscampagnes en een vleestaks weerstand oproepen en dus wellicht niet helpen, bedacht zij de slogan Carnivoor? Geef het door.

Normverandering

Met deze uitspraak beoogt zij dat de standaard bij etentjes vegetarisch wordt. In plaats dat vegetariërs van te voren melden geen vlees te willen, en op deze manier vaak moeten uitleggen waarom zij afwijken, moet het normaal worden dat mensen die wel vlees willen dit van te voren aangeven. Vegetarisme wordt dan de standaard, en vleeseters die dat niet willen worden de uitzondering. Of in ieder geval moeten zij er over nadenken.
Omdat mensen niet af willen wijken van de norm, geen aandacht willen trekken of zich niet willen moeten verantwoorden, is het voor velen vaak lastig om aan te geven geen vlees te willen eten.

Als de norm vegetarisch is, kan dat een positief signaal zijn. Bovendien houdt iedereen bij dit systeem de mogelijkheid tot vlees eten en kost het geen extra geld.

Oproep

'Overheid geef het goede voorbeeld: laat uw lunch- en dinergasten doorgeven of ze nog dieetwensen hebben. Carnivoor? Geef het door.'

Bronnen:

- NRC
- mejudice.nl