Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: chapatie

Olijfolie

Chapaties, ook wel geschreven als chapati, zijn, net als bv. roti, nan, paratha en wraps, een soort pannekoekjes of (ongerezen) broodjes die gegeten worden bij de warme maaltijd. Oorspronkelijk uit India worden ze tegenwoordig veel gegeten in Oost-Afrika, maar ook steeds meer in West-Europa en de Verenigde Staten.

Je kan ze kant-en-klaar kopen maar ook eenvoudig zelf maken.

Ingrediënten

250 gram volkorenmeel
1 theelepel zeezout
1,8 dl. lauw water
2 eetlepels olijfolie

Bereiding

240 gram van het meel en het zout mengen in een schaal. Het water en de olie erbij gieten en kneden tot een dik deeg.
De rest van het meel op een werkvlak strooien en daarop nog een kwartier het deeg kneden. Tot het glad en veerkrachtig is. Met een vinger in het deeg prikken. Hij moet er schoon uitkomen, anders nog wat meel toevoegen. Een vochtige schone doek erover en een uur laten rusten op kamertemperatuur.

Het deeg verdelen in 8 stukken. Telkens een deel bewerken en de andere afgedekt laten. Rol het stuk tussen de handpalmen tot een balletje. Druk dit plat tot een rondje van ongeveer 1,5 mm dik. Doe dit met alle stukken.
Verwarm een droge gietijzeren pan of bakplaat tot die heet is. Bak de chapaties een voor een tot ze lichtbruin zijn met donkere spikkels, ongeveer 3 à 4 minuten aan elke kant.

Consumed

categorieën: films, Geschiedenis, Mensen algemeen

De documentaire Consumed laat zien hoe de mensheid inmiddels is aanbeland bij de derde grote revolutie (na de neolithische revolutie en de industriële revolutie): de marketing revolutie. Nadat voor grote delen van de wereld de meest basale behoeften, voedsel en veiligheid, zijn vervuld en uit handen gegeven, ontstaat er een leegte. Alles is economisch geworden, status en het vinden van een partner zijn te bereiken door het kopen en hebben van spullen. Dit is althans de illusie waar veel mensen in leven en die ook actief in stand gehouden wordt.

Van topdocumentaryfilms.com
"Possibly the most unthinkable story of the last million years is the rise of the modern human culture. The cities we populate and the lives that we lead.

It is the environment that our children will inherit. But after a century of exponential growth in population and consumerism people are questioning the nature of modern life.

We're beginning to doubt our motivations and we're predicting environmental destruction. In understanding human nature our current concerns look smaller, more transient, with, potentially, a solution.

We've all got this weird mental illness called consumerism. We've all kind of gone collectively psychotic. Chasing status, in public, with people who don't really care and neglecting your own lovers and friends and neighbours and kids.

The consumption of material items as a means to acquire status is as much of a trap as it is a set of freedoms. The pervasive nature of it has perhaps crossed the threshold of us being able to cope with it and process the information. The high street is actually a stressful, anxious place. We're getting very little from it, but working incredibly hard to try and figure it all out.

We have the delusion that we really have deep insight into ourselves already. We're very sophisticated now in the early 21st century, but we're going to seem incredibly naïve in another hundred years."