Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: tapenade

Oregano1

De wikipedia zegt over tapenade:

'De tapenade is een van oorsprong Provençaals product. Het is een puree van olijven en kappertjes. Het wordt echter ook vaak gebruikt in de keuken in andere Europese landen. De naam is afkomstig van tapéno, Provençaals voor kappertjes.
Tapenade is een van de vele dikke koude sauzen die gebruikt worden in de mediterrane keuken. Veelal worden al deze sauzen (bijvoorbeeld pesto, tomatentapenade) verkocht onder de noemer tapenade.
N.B. pesto is een saus op basis van basilicum.'

Omdat al deze variaties zeer lekker zijn, typisch zomers en makkelijk zelf te maken staan hieronder een aantal mogelijkheden.
Ze kunnen niet alleen gebruikt worden op toastjes, maar ook als broodbeleg (heerlijk op geroosterd olijvenbrood, bijvoorbeeld), als saus voor de pasta, als saus op een pizza of als dressing in een salade (dan moet je er meer olie indoen zodat het wat vloeibaarder wordt).

Allerlei combinaties van ingrediënten kunnen gebruikt worden, maar vrijwel altijd zit er in ieder geval olijfolie in. Om het dikker te maken kan je er pijnboompitten indoen, eventueel geroosterd. Dit geeft ook een wat hartigere smaak, net als bv. gistvlokken.

Ingrediënten

er kan een keus gemaakt worden uit bijvoorbeeld:
olijfolie
gedroogde en geweekte tomaten
paprika (eventueel geroosterd, ook zo te koop)
kappertjes
olijven (zonder pit)
tomatenpuree
pijnboompitten
walnoten
zonnebloempitten
sojaroom

als smaakmakers kunnen toegevoegd worden:
knoflook
zout
(chili)-peper
gistvlokken
citroensap
basilicum (vers)
bieslook
bonekruid (vers)
oregano (vers)
dille
tijm
andere kruiden naar eigen smaak

Bereiding

De bereiding is vrijwel altijd hetzelfde: maal alles met een staafmixer of keukenmachine glad. Afhankelijk van de toepassing dunner (meer olie) of dikker (meer pijnboompitjes of ander noten).

Vier suggesties:

tomatentapenade: Meng met de staafmixer gedroogde en geweekte tomaatjes, olijfolie, knoflook, peper, verse basilicum en verse oregano.

pasta/pizzasaus: Meng met de staafmixer gedroogde tomaatjes in olie (potje, gebruik zowel de olie als de tomaten), knoflook, gistvlokken, tomatenpuree, sojaroom, tijm.

pesto: Meng met de staafmixer veel verse basilicum met pijnboompitjes, knoflook, gistvlokken, olijfolie en zout.

olijventapenade: Meng met de staafmixer: olijfolie, olijven (zonder pit), knoflook, pijnboompitten en zout.

De graanrepubliek

categorieën: boeken, Landbouw algemeen

graanrepubliek

Recensie, door Balthasar

Auteur: Frank Westerman
Uitgever: Olympus
Druk/editie: 25
ISBN 10: 90 467 2617 7
ISBN 13: 978 90 467 2617 4

Zo’n jaar of zeven geleden las ik deze geschiedenisthriller voor het eerst, het was de 14e druk, maart 2003. In 2010, zo’n 10 jaar na de 1e druk, is de 25e druk verschenen, een goedkope jubileumeditie waaraan een actueel hoofdstuk over de ‘blauwe revolutie’ toegevoegd is. - Herlezing was een nieuw avontuur.

Nooit meer hongerwinter!

* De graanrepubliek schetst de ontwikkelingen van de landbouw in de twintigste eeuw en de gevolgen daarvan voor Oost-Groningen, Nederland, Europa. Het boek gaat over Sicco Mansholt die overtuigd was van de maakbaarheid van de samenleving, en dus ook van het boerenbedrijf. Het gaat over zijn rol als minister van landbouw en later als eurocommissaris, over schaalvergroting, de kunstmatig hoge prijzen en de voedselbergen. Tenslotte gaat het boek ook over de kentering in het denken van Mansholt - het Rapport van de Club van Rome! - terug naar de menselijke maat.

* De graanrepubliek is een boek over het gevecht tussen de hereboeren en de landarbeiders in het Groningse Oldambt. Maar het is ook het verhaal over de opkomst van het communisme, de groeiende bemoeienis van Brussel en de teloorgang van de landbouw.

* Tegelijkertijd geeft Frank Westerman stem aan de individuen die de geschiedenis hebben geleefd, ondergaan en beïnvloed. Aan de hand van de opkomst en ondergang van de Groninger graanbaronnen laat de schrijver-journalist zien hoe de grote ideologieën het boerenerf als een tornado hebben getroffen.

De blauwe revolutie

* Nu, tien jaar na het eerste verschijnen, pakt de auteur de draad van zijn moderne klassieker op bij het apocalyptische einde: de onderwaterzetting van een van de rijkste akkerbouwgebieden van Europa. Ik citeer hier de openingszinnen van het toegevoegde hoofdstuk: 'De aarde is blauw!’ Joeri Gagarin was in 1961 de eerste mens die dit met eigen ogen had vastgesteld. Twee generaties later begon het besef door te dringen dat de aarde er alleen maar blauwer op zou worden. De wereldzeeën eisten een groter oppervlak op, rivieren traden vaker en verder buiten hun oevers. In mei 2005 daalde de koningin der Nederlanden in een helikopter uit de wolken neer om acht vierkante kilometer van haar koninkrijk aan het wateroppervlak toe te voegen.

* Criticus Michaël Zeeman, vorig jaar in de Volkskrant: ‘… geleidelijk aan wordt, in dat nieuwe hoofdstuk, de perversiteit zichtbaar van de onderneming. Westerman beluistert de ondertoon van dweepzucht in al die hysterische toekomstperspectieven, hij beluistert vooral ook de stem van de traditie. De graanrepubliek is een magnifiek boek: het staat ongehavend overeind, tien jaar later. En het kreeg voor zijn verjaardag een dreigende coda [staartje] cadeau.' – Volkskrant-waardering: *****.