Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: cruesli

Olijfolie

Volgens de consumentenbond (Consumentengids, juni 2008) bevatten alle onbijtproducten voor kinderen zoveel suiker dat het meer snoep is dan ontbijt. Alle cruesli's (krokante muesli) bevatten veel te veel verzadigd vet en suiker. Van ‘nature’ zit er tot 7 procent suiker in, fabrikanten vullen dat aan tot wel 20 procent.

Hieronder een recept voor een echt lekkere cruesli zonder suiker en verzadigde vetten, gebaseerd op een recept uit de Vega!.

Ingrediënten

500 gram havermout
100 gram amandelen
50 gram sesamzaad
100 gram zonnebloempitten
200 ml rijststroop
10 el milde olijfolie (of een andere neutraal smakende olie)
snufje zout
150 gram rozijnen

Bereiding

Maal in een keukenmachine de amandelen, het sesamzaad en de zonnebloempitten. Doe dit samen met de havermout in een grote kom.

Verwarm de rijststroop in een grote pan met de olie en het zout tot het goed vloeibaar is. Voeg hier de rest van de ingrediënten, behalve de rozijnen, aan toe. Goed mengen.

Spreid de inhoud van de kom uit over een ovenplaat met bakpapier. Rooster het 10 minuten op een temperatuur van 180 à 200 graden, of iets minder in een kleine oven. Na 10 minuten alles omscheppen en nog eens 10 minuten roosteren. Het moet er lichtbruin en droog uitzien.

De cruesli in een kom strooien en de rozijnen erdoor mengen. (Als je die meeroostert verbranden ze.)

Serveersuggesties

- Alle soorten noten, zaden, pitten, gedroogde vruchten (dadels, krenten, abrikozen, vijgen) kunnen gebruikt worden.
- Geraspte kokos door het mengsel voor het de oven in gaat.

Bronnen:

- Consumentengids
- De Volkskrant
- Vega! nr. 68, lente 2006

De graanrepubliek

categorieën: boeken, Landbouw algemeen

graanrepubliek

Recensie, door Balthasar

Auteur: Frank Westerman
Uitgever: Olympus
Druk/editie: 25
ISBN 10: 90 467 2617 7
ISBN 13: 978 90 467 2617 4

Zo’n jaar of zeven geleden las ik deze geschiedenisthriller voor het eerst, het was de 14e druk, maart 2003. In 2010, zo’n 10 jaar na de 1e druk, is de 25e druk verschenen, een goedkope jubileumeditie waaraan een actueel hoofdstuk over de ‘blauwe revolutie’ toegevoegd is. - Herlezing was een nieuw avontuur.

Nooit meer hongerwinter!

* De graanrepubliek schetst de ontwikkelingen van de landbouw in de twintigste eeuw en de gevolgen daarvan voor Oost-Groningen, Nederland, Europa. Het boek gaat over Sicco Mansholt die overtuigd was van de maakbaarheid van de samenleving, en dus ook van het boerenbedrijf. Het gaat over zijn rol als minister van landbouw en later als eurocommissaris, over schaalvergroting, de kunstmatig hoge prijzen en de voedselbergen. Tenslotte gaat het boek ook over de kentering in het denken van Mansholt - het Rapport van de Club van Rome! - terug naar de menselijke maat.

* De graanrepubliek is een boek over het gevecht tussen de hereboeren en de landarbeiders in het Groningse Oldambt. Maar het is ook het verhaal over de opkomst van het communisme, de groeiende bemoeienis van Brussel en de teloorgang van de landbouw.

* Tegelijkertijd geeft Frank Westerman stem aan de individuen die de geschiedenis hebben geleefd, ondergaan en beïnvloed. Aan de hand van de opkomst en ondergang van de Groninger graanbaronnen laat de schrijver-journalist zien hoe de grote ideologieën het boerenerf als een tornado hebben getroffen.

De blauwe revolutie

* Nu, tien jaar na het eerste verschijnen, pakt de auteur de draad van zijn moderne klassieker op bij het apocalyptische einde: de onderwaterzetting van een van de rijkste akkerbouwgebieden van Europa. Ik citeer hier de openingszinnen van het toegevoegde hoofdstuk: 'De aarde is blauw!’ Joeri Gagarin was in 1961 de eerste mens die dit met eigen ogen had vastgesteld. Twee generaties later begon het besef door te dringen dat de aarde er alleen maar blauwer op zou worden. De wereldzeeën eisten een groter oppervlak op, rivieren traden vaker en verder buiten hun oevers. In mei 2005 daalde de koningin der Nederlanden in een helikopter uit de wolken neer om acht vierkante kilometer van haar koninkrijk aan het wateroppervlak toe te voegen.

* Criticus Michaël Zeeman, vorig jaar in de Volkskrant: ‘… geleidelijk aan wordt, in dat nieuwe hoofdstuk, de perversiteit zichtbaar van de onderneming. Westerman beluistert de ondertoon van dweepzucht in al die hysterische toekomstperspectieven, hij beluistert vooral ook de stem van de traditie. De graanrepubliek is een magnifiek boek: het staat ongehavend overeind, tien jaar later. En het kreeg voor zijn verjaardag een dreigende coda [staartje] cadeau.' – Volkskrant-waardering: *****.