Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: koude tomatensoep

Rozemarijn

Ingrediënten

- olijfolie (eventueel)
- ui
- knoflook
- zongedroogde tomaten in olie (in stukjes gesneden)
- olijven (gehalveerd en zonder pit!)
- blikje gepelde tomaten in stukjes
- tomatenpuree
- rozemarijn
- basilicum
- bouillonblokje
- water

- tomaten
- komkommer
- rode ui

Bereiding

De olie van het potje zongedroogde tomaten in een pan gieten, als het te weinig is aanvullen met olijfolie. Olie geeft alle gerechten meer smaak en een betere structuur, en het is nog gezond ook. Er zijn veel mensen die hier anders over denken, zij gebruiken gewoon wat minder.

Het vuur laag houden en de ui zachtjes laten garen. De knoflook, zongedroogde tomaatjes, de olijven en de takjes van rozemarijn mee laten sudderen. Na zo'n 10 minuten het blikje gepelde tomaten en de tomatenpuree erbij. Roeren, water en bouillon toevoegen en aan de kook brengen. Even lekker laten doorkoken.

Het vuur uitzetten. De rozemarijntakjes verwijderen, dit gaat het makkelijkste als ze bijeengebonden zijn of als ze in een theeëi zitten. Rozemarijn blijft over het algemeen vrij hard.
Dan de basilicum erdoor doen en met de staafmixer alles glad mengen.

Als de soep afgekoeld is er de verse tomaten, de rode ui en komkommer (de tomaten en komkommer in blokjes gesneden, de ui in snippers) erdoor roeren.

Serveersuggestie

Koud opdienen met bv. geroosterd knoflook- of olijvenbrood.

De laatste generatie

categorieën: boeken

laatstegeneratie-omslag2

Ondertitel: Hoe de natuur wraak neemt voor het broeikaseffect

Auteur: Pearce, Fred
Uitgever: Jan van Arkel
ISBN: 978 90 6224 474 4
Oorspronkelijke titel: The last Generation
Vertaler: Bekker, Jos den en Maurits Groen Milieu en Communicatie

Van de site hitte.nu:

Dertien duizend jaar lang had de mensheid plezier van een stabiel en betrouwbaar klimaat. Onze generatie is de laatste die dat voorrecht geniet. In het verleden veranderde ons klimaat in één ruk van polair naar tropisch. En dat gebeurt zo weer. Vergeet het beeld van een zielig milieu dat het slachtoffer is van onze vervuiling. Het is precies omgekeerd. De natuur is een vindingrijk wild beest dat gemakkelijk driftig wordt. We zijn over de schreef gegaan met het te tarten. Nu begint het van zich af te bijten.

De vraag is niet: kunnen we bewijzen dat weerrecords worden veroorzaakt door klimaatverandering?
De vraag is: kunnen we ons veroorloven dat het waar is? Waar debatteren klimatologen over, wat komt er in het volgende IPCC-rapport?
Een boek dat leest als een detective, maar dit is wel echt; het gaat over de enige wereld die we hebben.

Fred Pearce is medewerker van de New Scientist en grote Engelse kranten (Independent, Guardian, Times HES). Hij schreef dertien boeken en was Engelse milieujournalist van het jaar in 2001.

'We zijn in oorlog met Gaia en er is geen enkele kans op de overwinning. Het doorwrochte en doordachte boek van Fred Pearce analyseert het slagveld en zal ons in een verstandige aftocht leiden naar een positie waar we over vrede kunnen onderhandelen.' – James Lovelock

'Het boek van Pearce overziet op superbe wijze het bewijsmateriaal dat aantoont dat we het klimaat veranderen. Zijn verslag is pakkend, helder en evenwichtig. Pearce geeft aandacht aan de zekerheid dat 'de ingeslagen weg een fundamenteel andere planeet zal opleveren', èn aan de onzekerheden op het punt van details (zoals de tijdschaal). Dit is een indrukwekkend boek over de belangrijkste gebeurtenis in de menselijke geschiedenis. Lees het.' – Professor Lord May, Oxford University