Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pasta met Oost-Indische kers

Verse doperwtjes in peul

De Oost-Indische kers kan uitbundig groeien en bloeien in de zomer. Niet alleen de bloemen, maar ook de bladeren zijn eetbaar. Dit recept is bij uitstek geschikt voor mensen met een (moes)-tuin.
Bij gebrek aan tuin of balkon kan in plaats van O-I kers ook spinazie of een andere bladgroente gebruikt worden.

Ingrediënten

(voor 2 personen)
100 gram pasta

400 gram doperwten in de peul

olie
1 ui
1 grote of 2 kleine bieten
knoflook
4 grote handen vol blad van de Oost-Indische kers, zo jong en ongeschonden mogelijk
eetlepel tomatenpuree
paprikapoeder
chilipoeder

Bereiding

Dop de doperwten.

Kook de pasta en stoom de doperwten in een stoommandje of een vergiet in dezelfde pan. Als de pasta gaar is zijn de erwten dat waarschijnlijk ook.

Ondertussen in een bakpan de olie langzaam verwarmen met hierin de in ringen gesneden ui en de in kleine stukjes gesneden biet(en). Als de biet op deze manier langzaam gaar wordt, zal hij heerlijk zoet en zacht smaken.
De uitgeperste knoflook toevoegen.

Na ongeveer 10 à 15 minuten de gare pasta, de doperwten, de kruiden en de tomatenpuree toevoegen.
Het vuur hoger zetten en blijven roeren.
De afgespoelde bladeren van O-I kers erdoor roeren en nog ongeveer 2 minuten alles door elkaar scheppen.

Serveersuggestie

Voor wat meer hartigheid kan er gistpoeder door gedaan worden en/of een vleesvervanger meegebakken worden.

de toekomst van ons voedsel: landbouw of laboratorium?

categorieën: films

Regie: IJsbrand van Veelen
Research: Henneke Hagen/Gijs Meyer Swantee
Produktie: Miriam Bos
Eindredactie: Jos de Putter/Doke Romeijn

Van de site tegenlicht.vpro.nl

Wat brengt de toekomst op ons bord? Wordt het ambachtelijk of industrieel vervaardigd voedsel? Wordt het fast of slow? “Ik zou alleen maar eten wat je overgrootmoeder zou herkennen als eten,” zegt de gezaghebbende Amerikaanse journalist Prof. Michael Pollan, auteur van de bestseller The Omnivore’s Dilemma. Als centrale spreker schetst hij in deze uitzending de ontwikkeling van voedsel en voedselproductie in de Westerse wereld en laat hij zien waarom de VS hopelijk níet model staan voor de toekomstige voedselvoorziening in Europa.

Gefascineerd door de vraag hoe we in de toekomst de groeiende wereldbevolking kunnen voeden, gaat regisseur IJsbrand van Veelen op zoek naar de mensen die werken aan het voedsel van morgen. Ligt de oplossing in de traditie, zoals de SlowFood-beweging beweert? Of moeten we vertrouwen op de moderne laboratoria van de voedselindustrie? In deze Tegenlicht een beeldverslag uit de werelden van de traditioneel gerookte prosciutto én de vleesvervangers, van de Chianti Classico én de magere mayonaise die volvet smaakt.

Eind jaren tachtig richtte de Italiaanse journalist Carlo Petrini de SlowFood-beweging op als tegenhanger van de oprukkende cultuur van fast food en industrieel vervaardigd voedsel. Zijn beweging propageert lekker, puur en eerlijk voedsel en heeft inmiddels zo'n 80 duizend volgelingen wereldwijd, van wie zeventienhonderd in Nederland. Petrini is tevens de grondlegger van de eerste Gastronomische Universiteit ter wereld in het Noord-Italiaanse plaatsje Bra.

Daar volgt regisseur IJsbrand van Veelen de Nederlandse studente Nicole Berkelmans, die vorig jaar tot de prestigieuze universiteit werd toegelaten. Ook sprak hij uitgebreid met Petrini zelf, die er van overtuigd is dat een ecologische ramp alleen te voorkomen valt als de wereldbevolking zich gaat voeden met lokale en regionale eko-produkten.

Onmogelijk, stellen Remko Boom en Jan Weststrate, respectievelijk professor Food Processing aan de Wageningen Universiteit en Hoofd Research en Development van Unilever. De wereld beschikt over onvoldoende agrarische mogelijkheden om de wereldbevolking te voeden. Daarom moet er volgens hen gezocht worden naar nieuwe producten en productiemethoden.

Dat gebeurt onder meer in Wageningen, waar promovendus Koen van Dijke een revolutionaire techniek ontwikkelt om het vetgehalte in levensmiddelen drastisch terug te brengen. Een rondleiding door de laboratoria en proefkeukens van Unilever laat zien dat de industrie zelf ook zoekt naar oplossingen van het voedselprobleem.

Wat wordt het, landbouw of laboratorium?