Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: Hopping John

Blackeyedpeas

Het eten van Hopping John op nieuwjaarsdag is een traditie in het zuiden van Amerika. Onderstaand recept is een (vegetarische) versie van het originele Caribische gerecht.

Het zou een voorspoedig jaar moeten brengen. De bonen symboliseren een muntstuk, de koolbladeren hebben de kleur van geld (In Amerika staat groen voor geld).
Het originele recept is met varkensvlees maar dat kan goed vervangen worden door b.v. knapperig gebakken rooktofu.
Het gerecht smaakt nog lekkerder als het een dag van tevoren wordt gemaakt. Het schijnt ook goed te werken tegen een kater. Als de restjes gegeten worden op de dag na nieuwjaar heet het gerecht Skipping Jenny.

Ingrediënten

(voor 6 porties of 2 dagen)
- 1 kop zwartoogbonen ((zwarte) oogbonen, black eyed peas)
- 1 theelepel bonenkruid
- 3 koppen water
- 6 tenen knoflook
- 1 gedroogde rode peper
- 1 laurierblad
- 2 koppen vegetarische bouillon
- 1 kop bruine rijst, halfgaar
- 1 eetlepel olijfolie
- 1 grote ui, gesnipperd
- 1 jalapeno peper
- 3 stengels bleekselderij in stukjes
- Een flinke bos koolbladeren (boerenkool, groene kool), kleingesneden (in het originele Amerikaanse recept worden collard greens gebruikt. Het is niet helemaal duidelijk wat de precieze Nederlandse vertaling hiervoor is en of het hier ook te krijgen is.)
- sap van 1 limoen of citroen
- zout en peper naar smaak

Bereiding

Week de bonen een nacht. Afgieten.
3 koppen vers water aan de kook brengen en daar de bonen bij doen samen met het bonenkruid, 2 hele tenen knoflook (gepeld), de rode peper en het laurierblad. De bonen die boven komen drijven verwijderen en weggooien.

Ze zijn klaar als de bonen zacht maar nog niet tot moes gekookt zijn.

Voeg de rijst en de bouillon toe. 20 minuten met het deksel op de pan op een laag vuur laten sudderen. Het deksel ondertussen niet verwijderen. Het vuur doven maar de pan onaangeroerd laten staan.

Verhit ondertussen de olijfolie in een bakpan op een niet te hoog vuur. Voeg hierbij de ui, de jalapeno, de selderij en de overige knoflook (geperst). Bak ongeveer 5 minuten tot de groenten zacht zijn en zet dan het vuur laag.
Voeg nu de koolbladeren er handje voor handje bij en bak ongeveer 10 minuten onder voortdurend roeren.

De pan met rijst en bonen zo nodig afgieten en de pan schudden zodat alles goed mengt. Verwijder de knoflooktenen, het laurierblad en de peper.

Meng de groentemix door de rijst met bonen, voeg het limoen- of citroensap en eventueel zout en peper toe, en roer alles door elkaar.

Serveersuggesties

- Opdienen met een (hete) chilisaus.
- Knapperig gebakken blokjes rooktofu op het laatst toevoegen voor een hartige smaak.

De voedselzandloper

categorieën: boeken, , Gezond voedsel, Over gewicht

voedselzandloper_vergeleken_schijf_van_5 voedselzandloper_boek

Over afvallen en langer jong blijven
Auteur: Kris Verburgh
Uitgever: Bert Bakker
ISBN: 978 90 351 3758 5

Recensie door Mirjam Vaes

De Vlaamse auteur, arts en wetenschapper, Kris Verburgh, schreef een boek over voedsel en gezondheid. Geen dieetboek, "diëten werken niet", maar een boek waarin beschreven staat hoe je met je keuze voor wat je eet deels kan bepalen hoe je oud wordt. Gezond of minder gezond door het voorkomen van veel ouderdomskwalen en ziekten zoals suikerziekte, dementie, hart- en vaatziekten en andere.

Hij beschrijft hierin een zandloper die bedoeld is als tegenhanger (verbetering) van de (Nederlandse) schijf van vijf (in het boek consequent voedselschijf genoemd) en de Amerikaanse voedselpiramide. Zowel de schijf van vijf als de voedselpiramide (voedseldriehoek) zijn volgens de auteur overversimpelde en verkeerde voorstellingen van zaken. Ze zijn geïnspireerd door de landbouwlobby. Bovendien geven ze geen van beide duidelijk aan wat goed en fout is en hoe je foute dingen kan vervangen door goede. De voedselzandloper doet dit wel.

Gebaseerd op wetenschappelijke inzichten geeft dit boek een kijkje in hoe allerlei stoffen inwerken op het menselijk lichaam. Deze pittige materie wordt vlot en duidelijk beschreven. Het gaat tot op moleculair niveau van lichaamsprocessen. Met name de invloed van suiker (koolhydraten), vetten en eiwitten (proteïne) wordt inzichtelijk gemaakt. De schadelijke effecten van suiker (koolhydraten) krijgen alle aandacht. Het wordt begrijpelijk dat hij zegt dat je koolhydraten nodig hebt maar dat ze niet in alle vormen goed voor je zijn. Suiker, brood, pasta, rijst en aardappelen dienen te worden vermeden.

In het tweede deel van het boek gaat hij dieper in op de voedingsmiddelen die wel en niet gegeten moeten worden om een goede gezondheid te behouden en zo de veroudering zo lang mogelijk uit te stellen. Hier begon het bij mij een beetje te wringen. In het eerste deel is de auteur heel nauwkeurig in zijn beschrijvingen maar dit houdt hij niet vol in het tweede, meer praktische, deel.

Oké, ik snap dat brood, pasta, rijst en aardappelen niet goed zijn maar betekent dit dat alle granen en graanproducten dus niet goed zijn? Waarom beveelt hij het eten van havermout dan zo uitdrukkelijk aan?
En dat hij zegt de inzichten van het paleodieet helemaal te onderschrijven behalve dat hij vindt dat er in dat dieet te veel nadruk op vlees ligt, rijmt volgens mij niet met de aanbeveling om bij twee maaltijden per dag vlees of vis te eten. Weliswaar geen grote hoeveelheden maar bij elkaar worden dat toch een hoop dierlijke eiwitten, die volgens de auteur zelf met mate geconsumeerd dienen te worden. En waarom zijn alle zuivelproducten slecht behalve kaas?
Vragen waar ik mee blijf zitten en dat vind ik jammer. Ik zou het graag beter begrijpen om dan beter mijn eigen ideeën en standpunten te kunnen vormen.

De nadruk op het eten van groente als basisvoedsel, naast fruit en noten, kan ik uiteraard van harte onderschrijven. Net als de vervanging van dierlijke eiwitten door plantaardige zoals peulvruchten en sojaproducten (ook een peulvrucht). Al ben ik zelf geen fan van het eten van veel soja. De laatste jaren komen er steeds meer berichten die zeggen dat soja nou ook weer niet het wonderproduct is zoals sommige menen te geloven. Nog afgezien van de vele nadelige effecten van de kweek hiervan, vooral de niet-biologische variant uiteraard.

Jammer vind ik ook, en dat is niet alleen een handicap van dit boek maar van veel gezondheidsboeken, dat er helemaal niet gekeken wordt naar andere aspecten van voedsel, die ook zeker met gezondheid te maken hebben. Zoals de keuze voor biologisch, de afwegingen van dierenleed, het vreemde van het elke dag eten van producten die helemaal niet van het seizoen zijn of van superver aangevoerd moeten worden.

Kortom, ik blijf een beetje met gemengde gevoelens achter. Van een enthousiast begin naar een twijfelend einde.