Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: koude tomatensoep

Rozemarijn

Ingrediënten

- olijfolie (eventueel)
- ui
- knoflook
- zongedroogde tomaten in olie (in stukjes gesneden)
- olijven (gehalveerd en zonder pit!)
- blikje gepelde tomaten in stukjes
- tomatenpuree
- rozemarijn
- basilicum
- bouillonblokje
- water

- tomaten
- komkommer
- rode ui

Bereiding

De olie van het potje zongedroogde tomaten in een pan gieten, als het te weinig is aanvullen met olijfolie. Olie geeft alle gerechten meer smaak en een betere structuur, en het is nog gezond ook. Er zijn veel mensen die hier anders over denken, zij gebruiken gewoon wat minder.

Het vuur laag houden en de ui zachtjes laten garen. De knoflook, zongedroogde tomaatjes, de olijven en de takjes van rozemarijn mee laten sudderen. Na zo'n 10 minuten het blikje gepelde tomaten en de tomatenpuree erbij. Roeren, water en bouillon toevoegen en aan de kook brengen. Even lekker laten doorkoken.

Het vuur uitzetten. De rozemarijntakjes verwijderen, dit gaat het makkelijkste als ze bijeengebonden zijn of als ze in een theeëi zitten. Rozemarijn blijft over het algemeen vrij hard.
Dan de basilicum erdoor doen en met de staafmixer alles glad mengen.

Als de soep afgekoeld is er de verse tomaten, de rode ui en komkommer (de tomaten en komkommer in blokjes gesneden, de ui in snippers) erdoor roeren.

Serveersuggestie

Koud opdienen met bv. geroosterd knoflook- of olijvenbrood.

De zoektocht naar kringlooplandbouw

categorieën: boeken, Klimaatverandering, Landbouw algemeen

Kringlooplandbouw-justus_von_liebig

Auteur: Justus von Liebig
Uitgever: Mulder Agro BV
Aantal pagina’s: 56
ISBN: 978-90-817996-0-7  

Recensie door Gevoel voor humus, 5 juni 2012

Dit is een essay uit 1821, maar heeft niets aan actualiteit verloren. Ik denk dat het noodzakelijk is dat je een bepaalde basiskennis hebt over het bodemleven, voordat je dit boekje leest. Onder andere omdat het niet zo heel best vertaald is. Als je die basiskennis hebt, dan plaatst het boekje de problemen in landbouw in een historisch perspectief. Von Liebig, uitvinder van de kunstmest, verklaart onomwonden dat hij verkeerd zat: kunstmest is een fatale fout. Doorgaan op dezelfde weg kan maar tot één ding leiden: het einde van onze beschaving.

Wij noemen onze samenleving ten onrechte een cultuur. Hij gebruikt de analogie van het bodemkapitaal: de Japanners leven van de rente, en laten het kapitaal ongemoeid. Wij gebruiken echter het kapitaal en onze bodem moet dus jaar na jaar inboeten op bodemvruchtbaarheid. Bekijk de aflevering "Groen Goud" van Tegenlicht (VPRO) maar eens om te zien waar dat toe leidt. Als je daar nu geen tijd voor hebt, zal ik het maar even verklappen: het leidt tot verwoestijning. Altijd.

In Japan en China wordt kringlooplandbouw toegepast: alle organische stoffen, dus ook menselijke urine en uitwerpselen, worden gecomposteerd en op het land gebruikt. Doe je dat niet, dan spreek je je kapitaal aan. In China behouden ze al duizenden jaren de bodemvruchtbaarheid. Dát is cultuur.

Het boekje laat geen spaander heel van onze landbouwtechnieken. Hij noemt het verfijnde roofbouw: je merkt het niet meteen. Roofbouw gevuld met zelfbedrog, gebaseerd op een leer zonder intrinsieke waarheid. In 191 jaar is er niets veranderd – behalve dat er alleen maar meer problemen bij zijn gekomen. Klimaatverandering, peakoil (piekolie), gentech, bijensterfte, kapitalisme, noem ze allemaal maar op.

Al met al geen boekje voor de beginner op het gebied van bodemvruchtbaarheid, maar iedereen die zich met kunstmest inlaat moet dit gelezen hebben. En iedereen die zich op wat voor manier dan ook met bodemvruchtbaarheid bezighoudt leert een hoop over Oosterse technieken, geschiedenis en de man achter kunstmest – tegen wil en dank.