Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gierst met pompoenschotel

Pompoen1

Ingrediënten

gierst

groene pompoen
ui
prei
wortel
knoflook
cashewnoten (het liefst ongezouten en ongebrand)
bouillon
kerrie
currypasta (naar eigen smaak pittig of minder pittig)
koriander (gedroogd)
olie

Bereiding

De gierst aan de kook brengen met ruim twee keer zoveel water met bouillon. Na tien minuten koken wegzetten in hooikist of bed.

Groene pompoen schillen en in stukken snijden, ongeveer een vierkante cm, het luistert niet heel erg nauw. Opzetten met niet te veel water. De bedoeling is dat al het water verdwenen is op het moment dat de pompoen heel zacht is geworden. Eventueel tijdens het koken water toevoegen. Bouillon, kerry, koriander en currypasta meekoken. Af en toe roeren zodat alle stukken pompoen regelmatig onder water komen te staan en alles gelijktijdig gaart.

In een bakpan olie doen en vrijwel meteen de kleingesneden ui, prei en wortel toevoegen. Iets later de knoflook erbij. Het vuur laag laten en onder af en toe omscheppen in ongeveer een kwartier gaar laten worden zonder het echt te bakken, eventueel wat vocht toevoegen als het te hard gaat. Op het laatst de gehakte cashewnoten erbij.

Tenslotte de supergare, uit elkaar vallende, pompoenprut hierbij doen en alles goed door elkaar roeren. De gierst uit bed halen en alles opdienen.

Divine Pig, Goddelijk varken

categorieën: films, Vlees en veeteelt

Subtiel onderzoek naar de complexe verhouding tussen mens en varken, dat begint met de geboorte van een schattig klein biggetje. Of Dorus aan het einde van de film nog leeft, is de vraag. Zijn eigenaar, Gerard Zwetsloot, is namelijk slager.

De film laat zien hoe hij het zwijn met veel liefde en toewijding grootbrengt, met als doel het in de slagerij te verkopen. Veel dorpsbewoners waarderen dit initiatief: wat is er nu beter (en lekkerder) dan een varken dat lang en zonder stress heeft geleefd? Anderen gruwen er juist van. Zij hebben de twee voorgangers van Dorus gekocht en van de dood gered. Stiekem hoopt Zwetsloot dat ze dat weer zullen doen.

Regisseur Hans Dortmans gebruikt nietsverhullende beelden uit zijn kindertijd, van de jaarlijkse slacht door zijn vader en opa. Anno nu filmt hij zijn ouders terwijl ze zelf worst maken. Hun houding tegenover varkens is nuchter, net als die van een expert in xenotransplantatie. Daar zet Dortmans een gelovige wetenschapper en een Palestijnse moslima tegenover, die varkens allebei onrein vinden. Hij zoekt zonder succes naar een wetenschappelijk onderbouwing hiervoor. Het trekken van conclusies laat Dortmans aan de kijker. Het scenario is ontwikkeld tijdens de IDFA Documentary Workshop 2007.

Bron

- IDFA