Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: paddestoelenrisotto

Shitake

Ingrediënten

(voor 2 personen)
- olie en/of plantaardige margarine
- 300 gram paddestoelen, het liefst een mengsel van verschillende soorten, zoals bv. shi-take, oesterzwammen en cantharellen
- 1 ui
- 2 tenen knoflook
- 1 dunne prei
- 300 gram verse of een potje spinazie of een pak diepvries spinazie
- 100 gram arborio- of andere risottorijst
- handje gistvlokken
- ongeveer een liter bouillon
- naar smaak zout, peper

Bereiding

Diepvriesspinazie zoveel mogelijk laten ontdooien en er zoveel mogelijk water uit knijpen, dit laatste geldt ook voor spinazie uit een potje. Verse spinazie wassen.
Van de paddestoelen de harde stelen verwijderen en ze in stukken breken, niet te klein.
De ui in ringen snijden.
De prei in smalle ringetjes snijden en wassen. Uit laten lekken.

In een hoge braadpan de olie en/of de margarine langzaam verhitten en hier de ui en de paddestoelen in smoren. De prei toevoegen en blijven roeren.

Nu de rijst erbij doen en deze ook even bakken met de knoflook.

Een beetje bouillon toevoegen en erdoor roeren. Dit moet je telkens blijven doen tot de bouillon op is of tot de rijst gaar genoeg is voor jouw smaak. (De meningen verschillen hier nog wel eens over, zie ook bij risotto.)

Daarna de spinazie, zout en peper erdoor roeren tot alles goed warm is.

Op het bord de gistvlokken er over heen strooien.

Een pleidooi voor echt eten

categorieën: boeken, Theorieën over gezonde voeding

Eenpleidooivoorechteten

Auteur: Michael Pollan
Uitgever: De Arbeiderspers
Vertaler: Ronald Vlek
ISBN: 978 90 295 6633 9

In dit boek met de ondertitel 'Manifest van een eter' beschrijft Michael Pollan hoe mensen hun kennis over voedsel en gezondheid zijn kwijtgeraakt aan de voedingsmiddelenindustrie, voedingsdeskundigen en de media.
De plaats van gezond verstand en tradities is overgenomen door het nutritionisme. Een ideologie ontwikkeld door wetenschappers en voedingsmiddelenmarketeers, geholpen door de overheid. Deze leer bestaat onder andere uit 'drie destructieve mythen', t.w.:
- dat niet het voedsel het belangrijkste is maar de voedingsstof;
- dat we, omdat voedingsstoffen onzichtbaar zijn en voor iedereen behalve wetenschappers niet te doorgronden, hulp nodig hebben van deskundigen bij het bepalen van wat we moeten eten;
- en dat het hele doel van eten bestaat uit het bevorderen van een bekrompen concept van lichamelijke gezondheid.

Volgens Pollan is het niet nodig en zelfs schadelijk om veel aandacht te besteden aan het nieuwste - heiligverklaarde of juist verguisde - ontdekte voedingsstofje. Eerst waren het de macronutriënten (eiwitten, vetten, koolhydraten), later de micronutriënten zoals vitaminen en mineralen, tegenwoordig zijn het transvetzuren en omega 3, en binnenkort is het waarschijnlijk weer iets anders.

De schrijver geeft een aantal eenvoudige regels om de valkuilen van het nutritionisme te vermijden en om tegelijkertijd gezond en lekker te eten, zoals:
- eet vooral planten;
- eet zoveel mogelijk gevarieerd voedsel;
- neem een tuin;
- eet meer zoals de Fransen, Italianen, Japanners, de Indiërs of de Grieken;
- betaal meer, eet minder;
- luister naar je buik.

Het boek behandelt nog veel meer oorzaken en gevolgen van de moderne voedingswijze, en is voor iedereen die een beetje in voedsel en gezondheid geïnteresseerd is een aanrader.