Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pompoen-linzen-appelsoep

Pompoen-linzen-appelsoep

Ingrediënten

scheutje olijfolie
1 kleine ui, in ringen of stukjes
1 tl kerriepoeder
1 tl koriander
1 tl kurkuma (= geelwortelpoeder)
snufje zout (naar smaak)
1 teentje knoflook (geperst)
kleine oranje pompoen, geschild en in blokjes van ongeveer een cm gesneden
700 ml water
1 1/2 bouillonblokje
100 gram rode linzen, gewassen en van eventuele steentjes ontdaan
1/2 zure appel, geschild en in kleine stukjes

Bereiding

De olijfolie in een pan gieten en meteen de ui toevoegen. Vuur laag laten zodat de ui zachtjes gaart. De kerrie, koriander, kurkuma, het zout en de knoflook toevoegen. Blijven roeren.
De pompoenstukjes toevoegen en even mee laten bakken. Het water en de bouillonblokjes erbij doen en aan de kook laten komen. Dan de linzen en de appel erbij doen, en alles nog ongeveer 20 minuten laten koken.

Serveersuggestie

Op het bord kan naar smaak in blokjes gesneden en knapperig gebakken (rook)-tofu en/of een scheutje (soja)-room toegevoegd worden.

Een pleidooi voor echt eten

categorieën: boeken, Theorieën over gezonde voeding

Eenpleidooivoorechteten

Auteur: Michael Pollan
Uitgever: De Arbeiderspers
Vertaler: Ronald Vlek
ISBN: 978 90 295 6633 9

In dit boek met de ondertitel 'Manifest van een eter' beschrijft Michael Pollan hoe mensen hun kennis over voedsel en gezondheid zijn kwijtgeraakt aan de voedingsmiddelenindustrie, voedingsdeskundigen en de media.
De plaats van gezond verstand en tradities is overgenomen door het nutritionisme. Een ideologie ontwikkeld door wetenschappers en voedingsmiddelenmarketeers, geholpen door de overheid. Deze leer bestaat onder andere uit 'drie destructieve mythen', t.w.:
- dat niet het voedsel het belangrijkste is maar de voedingsstof;
- dat we, omdat voedingsstoffen onzichtbaar zijn en voor iedereen behalve wetenschappers niet te doorgronden, hulp nodig hebben van deskundigen bij het bepalen van wat we moeten eten;
- en dat het hele doel van eten bestaat uit het bevorderen van een bekrompen concept van lichamelijke gezondheid.

Volgens Pollan is het niet nodig en zelfs schadelijk om veel aandacht te besteden aan het nieuwste - heiligverklaarde of juist verguisde - ontdekte voedingsstofje. Eerst waren het de macronutriënten (eiwitten, vetten, koolhydraten), later de micronutriënten zoals vitaminen en mineralen, tegenwoordig zijn het transvetzuren en omega 3, en binnenkort is het waarschijnlijk weer iets anders.

De schrijver geeft een aantal eenvoudige regels om de valkuilen van het nutritionisme te vermijden en om tegelijkertijd gezond en lekker te eten, zoals:
- eet vooral planten;
- eet zoveel mogelijk gevarieerd voedsel;
- neem een tuin;
- eet meer zoals de Fransen, Italianen, Japanners, de Indiërs of de Grieken;
- betaal meer, eet minder;
- luister naar je buik.

Het boek behandelt nog veel meer oorzaken en gevolgen van de moderne voedingswijze, en is voor iedereen die een beetje in voedsel en gezondheid geïnteresseerd is een aanrader.