Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: worteltaart (A real carrotpie)

Worteltaart

Dit recept is met toestemming overgenomen uit Ecofabulous koken in alle seizoenen van Lisette Kreischer. Daar heet het A real carrotpie!

Ingrediënten

- 1 grote winterwortel
- 350 gram gezeefd tarwemeel, geen bloem
- 330 gram rietsuiker of druivensuiker (of dadelsuiker)
- 75 gram rozijnen
- 75 gram walnoten
- 1/2 eetlepel kaneelpoeder
- 1/2 eetlepel fijn gesneden gember (kan ook weggelaten worden)
- rasp van 1 sinaasappelschil (neem een biologische sinaasappel hiervoor)
- mespunt zout
- 250 ml zonnebloemolie
- 250 ml sojamelk en sojaroom, gemengd
- 3 eetlepels appelmoes
- 1 zakje bakpoeder
- mespunt zout
- extra walnoten ter versiering
- sojaslagroom
- extra wortelrasp ter versiering

Bereiding

Voor 8 grote punten

Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet een taartvorm (diameter 20 cm) in en bestrooi die met bloem.
Was de wortel en rasp ze fijn.
Crush de walnoten.

Meng meel, bakpoeder, zout, kruiden, suiker, wortel, walnoten, rozijnen en sinaasappelrasp in een kom. Roer goed door. Meng in een andere kom de olie met het sojamengsel en de appelmoes, en voeg dit aan het droge mengsel toe.

Roer het geheel goed door.

Het mengsel mag geen nat beslag worden maar ook geen deeg; het hangt er een beetje tussenin; een dik en glanzend mengsel.
Schep het in de vorm en bak de taart in zo'n 40 minuten gaar.

Vanaf 25 minuten mag je af en toe in de oven kijken. Houd de bovenkant in de gaten en prik er af en toe in met een mes of vork; als dat er schoon uitkomt is de taart klaar (prik-met-de-vork-test).
Heb je een oven met een knop voor onderwarmte dan is het wijs om de onderwarmte halverwege de baktijd 10 minuten aan te zetten.

Is de taart goudbruin? Haal hem uit de oven en laat hem in de vorm afkoelen. Versier de afgekoelde taart op een mooi bord met sojaslagroom, walnoten en wortelrasp.

Een pleidooi voor echt eten

categorieën: boeken, Theorieën over gezonde voeding

Eenpleidooivoorechteten

Auteur: Michael Pollan
Uitgever: De Arbeiderspers
Vertaler: Ronald Vlek
ISBN: 978 90 295 6633 9

In dit boek met de ondertitel 'Manifest van een eter' beschrijft Michael Pollan hoe mensen hun kennis over voedsel en gezondheid zijn kwijtgeraakt aan de voedingsmiddelenindustrie, voedingsdeskundigen en de media.
De plaats van gezond verstand en tradities is overgenomen door het nutritionisme. Een ideologie ontwikkeld door wetenschappers en voedingsmiddelenmarketeers, geholpen door de overheid. Deze leer bestaat onder andere uit 'drie destructieve mythen', t.w.:
- dat niet het voedsel het belangrijkste is maar de voedingsstof;
- dat we, omdat voedingsstoffen onzichtbaar zijn en voor iedereen behalve wetenschappers niet te doorgronden, hulp nodig hebben van deskundigen bij het bepalen van wat we moeten eten;
- en dat het hele doel van eten bestaat uit het bevorderen van een bekrompen concept van lichamelijke gezondheid.

Volgens Pollan is het niet nodig en zelfs schadelijk om veel aandacht te besteden aan het nieuwste - heiligverklaarde of juist verguisde - ontdekte voedingsstofje. Eerst waren het de macronutriënten (eiwitten, vetten, koolhydraten), later de micronutriënten zoals vitaminen en mineralen, tegenwoordig zijn het transvetzuren en omega 3, en binnenkort is het waarschijnlijk weer iets anders.

De schrijver geeft een aantal eenvoudige regels om de valkuilen van het nutritionisme te vermijden en om tegelijkertijd gezond en lekker te eten, zoals:
- eet vooral planten;
- eet zoveel mogelijk gevarieerd voedsel;
- neem een tuin;
- eet meer zoals de Fransen, Italianen, Japanners, de Indiërs of de Grieken;
- betaal meer, eet minder;
- luister naar je buik.

Het boek behandelt nog veel meer oorzaken en gevolgen van de moderne voedingswijze, en is voor iedereen die een beetje in voedsel en gezondheid geïnteresseerd is een aanrader.