Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: vet lekkere pasta met snijbiet

Snijbiet akker

Ik at dit geweldige smeuïge gerecht bij Alexandra van leefbarewereld.nl.

In dit recept gebruikt zij snijbiet uit eigen tuin, een geweldige plant die maandenlang blad geeft, maar bij gebrek daaraan kan ook een andere (blad)-groente gebruikt worden. Bijvoorbeeld spinazie, zevenblad, zuring voor de liefhebbers, veldsla, andijvie of wat maar voorhanden is.

Ingrediënten (voor 4 personen)

- 400 gram penne
- heel veel snijbiet, ongekookt een grote pan vol
- 2 uien, gesnipperd
- 1 prei
- 1 teentje knoflook
- 1/2 pakje sojacuisine (=sojaroom)
- sojamelk
- 60 gram margarine
- 3 eetlepels bloem
- olie
- verse nootmuskaat
- tijm
- paprikapoeder
- kerrie
- peper en zout

Bereiding

Smelt de margarine in een grote bakpan en roerbak hier de uien in op een matig vuur, met de tijm, knoflook, zout, peper en paprikapoeder.

Strooi de bloem erbij en roer dit erdoor, de bloem mag niet bruin worden. Blijven roeren.
Sojamelk toevoegen en roeren tot een glad papje ontstaat. Het moet een dikke saus worden.

Was de snijbiet en haal de nerven eruit. Snijd of scheur de bladeren in kleine stukken.
Was en snijd de prei in halve ringetjes.

Verhit olie in wok en smoor hier de prei in met een beetje kerrie. Voeg de snijbiet toe en schep deze op een hoog vuur regelmatig om.
Vuur laag zetten en deksel erop.

Kook de pasta 7 minuten.

De saus in de pan bij de prei gieten. Goed doorroeren met de room en nootmuskaat.

In een schaal de pasta en de rest mengen. Meteen opdienen.

Een pleidooi voor echt eten

categorieën: boeken, Theorieën over gezonde voeding

Eenpleidooivoorechteten

Auteur: Michael Pollan
Uitgever: De Arbeiderspers
Vertaler: Ronald Vlek
ISBN: 978 90 295 6633 9

In dit boek met de ondertitel 'Manifest van een eter' beschrijft Michael Pollan hoe mensen hun kennis over voedsel en gezondheid zijn kwijtgeraakt aan de voedingsmiddelenindustrie, voedingsdeskundigen en de media.
De plaats van gezond verstand en tradities is overgenomen door het nutritionisme. Een ideologie ontwikkeld door wetenschappers en voedingsmiddelenmarketeers, geholpen door de overheid. Deze leer bestaat onder andere uit 'drie destructieve mythen', t.w.:
- dat niet het voedsel het belangrijkste is maar de voedingsstof;
- dat we, omdat voedingsstoffen onzichtbaar zijn en voor iedereen behalve wetenschappers niet te doorgronden, hulp nodig hebben van deskundigen bij het bepalen van wat we moeten eten;
- en dat het hele doel van eten bestaat uit het bevorderen van een bekrompen concept van lichamelijke gezondheid.

Volgens Pollan is het niet nodig en zelfs schadelijk om veel aandacht te besteden aan het nieuwste - heiligverklaarde of juist verguisde - ontdekte voedingsstofje. Eerst waren het de macronutriënten (eiwitten, vetten, koolhydraten), later de micronutriënten zoals vitaminen en mineralen, tegenwoordig zijn het transvetzuren en omega 3, en binnenkort is het waarschijnlijk weer iets anders.

De schrijver geeft een aantal eenvoudige regels om de valkuilen van het nutritionisme te vermijden en om tegelijkertijd gezond en lekker te eten, zoals:
- eet vooral planten;
- eet zoveel mogelijk gevarieerd voedsel;
- neem een tuin;
- eet meer zoals de Fransen, Italianen, Japanners, de Indiërs of de Grieken;
- betaal meer, eet minder;
- luister naar je buik.

Het boek behandelt nog veel meer oorzaken en gevolgen van de moderne voedingswijze, en is voor iedereen die een beetje in voedsel en gezondheid geïnteresseerd is een aanrader.