Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: zijdetofu-dressing of -saus

Gedroogde tomaten

Dit sausje kan gebruikt worden als dressing over (groene blaadjes) salade of als saus over de pasta.

Ingrediënten

Ongeveer eenderde pakje zijdetofu (een pakje bevat 400 gram)
5 gedroogde tomaten, uit een zakje (droog) of uit een potje (in de olie)
1 teentje knoflook
4 eetlepels olijfolie of olie uit het potje tomaten
een beetje vers citroensap

Bereiding

Bij het gebruik van droge tomaten: deze eerst een paar uur weken.

Alle ingrediënten met de staafmixer pureren tot een gladde saus ontstaat. De dikte is te beïnvloeden door meer of minder olie te gebruiken, maar hij mag best redelijk dik zijn.

Serveersuggestie

De tomaten kunnen vervangen of aangevuld worden door olijven. Let er wel op dat deze echt ontpit zijn, ook als dat vermeld wordt, want een pit in de staafmixer kan ellende opleveren.

In de lente en zomer kunnen verse kruiden, bieslook, oregano, tijm, toegevoegd worden.

Een pleidooi voor echt eten

categorieën: boeken, Theorieën over gezonde voeding

Eenpleidooivoorechteten

Auteur: Michael Pollan
Uitgever: De Arbeiderspers
Vertaler: Ronald Vlek
ISBN: 978 90 295 6633 9

In dit boek met de ondertitel 'Manifest van een eter' beschrijft Michael Pollan hoe mensen hun kennis over voedsel en gezondheid zijn kwijtgeraakt aan de voedingsmiddelenindustrie, voedingsdeskundigen en de media.
De plaats van gezond verstand en tradities is overgenomen door het nutritionisme. Een ideologie ontwikkeld door wetenschappers en voedingsmiddelenmarketeers, geholpen door de overheid. Deze leer bestaat onder andere uit 'drie destructieve mythen', t.w.:
- dat niet het voedsel het belangrijkste is maar de voedingsstof;
- dat we, omdat voedingsstoffen onzichtbaar zijn en voor iedereen behalve wetenschappers niet te doorgronden, hulp nodig hebben van deskundigen bij het bepalen van wat we moeten eten;
- en dat het hele doel van eten bestaat uit het bevorderen van een bekrompen concept van lichamelijke gezondheid.

Volgens Pollan is het niet nodig en zelfs schadelijk om veel aandacht te besteden aan het nieuwste - heiligverklaarde of juist verguisde - ontdekte voedingsstofje. Eerst waren het de macronutriënten (eiwitten, vetten, koolhydraten), later de micronutriënten zoals vitaminen en mineralen, tegenwoordig zijn het transvetzuren en omega 3, en binnenkort is het waarschijnlijk weer iets anders.

De schrijver geeft een aantal eenvoudige regels om de valkuilen van het nutritionisme te vermijden en om tegelijkertijd gezond en lekker te eten, zoals:
- eet vooral planten;
- eet zoveel mogelijk gevarieerd voedsel;
- neem een tuin;
- eet meer zoals de Fransen, Italianen, Japanners, de Indiërs of de Grieken;
- betaal meer, eet minder;
- luister naar je buik.

Het boek behandelt nog veel meer oorzaken en gevolgen van de moderne voedingswijze, en is voor iedereen die een beetje in voedsel en gezondheid geïnteresseerd is een aanrader.