Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pittige lentekoolstoofschotel

Kokosolie

Ingrediënten voor 2 personen:

- flinke scheut olijf- of sesamolie
- 1 eetlepel kokosvet (kokosolie)
- 8 bladeren palmkool
- 4 grote bladeren spitskool
- 2 bosuien, in ringetjes
- 2 flinke handen snijbiet
- 1 eetlepel gomasio
- 1 eetlepel currypasta (let op ze zijn lang niet allemaal vega, die op de foto iig wel )
- 1 hand ongezouten cashewnootjes
- 300 gram verse doperwten (in de dop)
- 20 gram santen (coconut creamed, biona organic)
- snufje zout naar smaak

Bereiding

Verwarm de olie en kokosvet langzaam in een hapjespan, voeg de bosui meteen toe en laat dit zachtjes garen.
De doperwten doppen.

Van de de bladeren van de palmkool en spitskool de nerven verwijderen, de bladeren in repen snijden en wassen. Deze dan met het aanhangende water in de pan doen. Even roeren. Daarna hetzelfde met de snijbiet.
de (rauwe) doperwten, gomasio, cashewnootjes, currypasta, santen en het zout toevoegen. Eventueel wat extra water als het droog lijkt te staan.

Vuur even hoog zetten zodat alles goed heet wordt, blijven roeren. Dan vuur laag, deksel op de pan.
Het is klaar als de ertjes gaar zijn.

Wie dat wil kan een salade, rijst en/of aardappelen erbij eten. Of iets anders natuurlijk.

Fatsoenlijk eten

categorieën: boeken

fatsoenlijk_eten

Mijn leven als proefkonijn

Auteur: Karen Duve
Uitgever: Cossee
Oorspronkelijke titel: Anständig essen. Ein selbstversuch
ISBN: 978 90 5936 348 9

"In Duitsland werd Fatsoenlijk eten laaiend enthousiast ontvangen en stond een jaar lang op de bestsellerlijst.' aldus de achterflap van mijn exemplaar.
Ik snap dit niet zo goed, misschien heb ik het niet helemaal begrepen maar op mij kwam dit boek over als een slecht kinderboek. Ik heb het natuurlijk helemaal uitgelezen maar de enige kwestie die mij nog een beetje interesseerde was de vraag: krijgen ze elkaar aan het eind?

De hoofdpersoon, de schrijfster zelf, is een slechte en ongeïnteresserde eter maar wil daar verandering in brengen. Zij wordt hierin bijgestaan door iemand die bij haar in huis komt wonen en die de naam Japie Krekel krijgt.

Deze Japie stelt vragen bij het gedrag van de hoofdpersoon. Vragen die vrijwel iedereen zich waarschijnlijk zelf wel eens stelt. Lijkt mij zo, in ieder geval iedereen die een beetje bewust wil eten. 
De antwoorden op deze vragen liggen vaak voor de hand en zijn in ieder geval vaak makkelijk te vinden of te bedenken.

Om uit te proberen wat goed is gaat de de hoofdpersoon verschillende manieren van eten uitproberen. Vegetarisch natuurlijk maar ook veganistisch, veganistischer, nog veganistischer en zelfs veganistischt (sic) en tenslotte fruitarisch. Telkens een stapje verder dus om uiteindelijk ergens in het midden uit te komen. Waarna Japie bang is dat ze een doorgeslagen hippie zal worden. Een vreemde conclusie van dit boek.