Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: aardappels bakken

Aardappel

Aardappels kunnen op verschillende manieren gebakken worden. Ze kunnen rauw in hete olie gebakken worden of eerst een paar minuten gekookt, vervolgens afgegoten en dan gebakken worden. 
De meest gebruikte vorm is in schijfjes, maar als ze eerst gekookt worden kan je ze ook in vierkantjes of grove blokjes snijden (dit doen voor je ze kookt), en dan bakken. Op deze manier nemen ze minder ruimte in, in de pan.

Het lekkerste is het om de aardappels met schil te bakken maar dat is alleen aan te raden als ze nog niet oud en uitgelopen zijn. De uitlopers bevatten namelijk een giftige stof (solanine) die je beter niet teveel binnen kan krijgen. Dit is ook het geval als de aardappels groenig kleuren onder de schil, je kan ze dan beter wat dikker schillen.
Aardappelschillen worden ook wel los als een soort chips gefrituurd.

Zeer belangrijk bij het bakken is geduld, een grote pan met een dikke bodem en hete olie.

Het beste is het om elk schijfje of blokje op de bodem te leggen en ze stuk voor stuk om te draaien, dit gaat vanzelf als er een korstje op komt. Het vuur in het begin goed hoog houden om een lekker korstje te krijgen, daarna lager om de aardappels goed gaar te krijgen. Blijven omdraaien. Prik met een vork in één van de dikkere stukken om de gaarheid te testen.
Als de aardappels, vrijwel, gaar zijn kan je er eventueel andere (snelgarende) groenten zoals ui, spinazie, paprika, knoflook, kruiden (zout!) en wat je nog meer wilt, toevoegen om even mee te bakken. Zet het vuur dan hoog en blijf erbij om regelmatig alles om te scheppen.

Het lijkt moeilijk maar op deze manier moet het eigenlijk altijd lukken, zelfs in een pan zonder anti-aanbaklaag.

Fatsoenlijk eten

categorieën: boeken

fatsoenlijk_eten

Mijn leven als proefkonijn

Auteur: Karen Duve
Uitgever: Cossee
Oorspronkelijke titel: Anständig essen. Ein selbstversuch
ISBN: 978 90 5936 348 9

"In Duitsland werd Fatsoenlijk eten laaiend enthousiast ontvangen en stond een jaar lang op de bestsellerlijst.' aldus de achterflap van mijn exemplaar.
Ik snap dit niet zo goed, misschien heb ik het niet helemaal begrepen maar op mij kwam dit boek over als een slecht kinderboek. Ik heb het natuurlijk helemaal uitgelezen maar de enige kwestie die mij nog een beetje interesseerde was de vraag: krijgen ze elkaar aan het eind?

De hoofdpersoon, de schrijfster zelf, is een slechte en ongeïnteresserde eter maar wil daar verandering in brengen. Zij wordt hierin bijgestaan door iemand die bij haar in huis komt wonen en die de naam Japie Krekel krijgt.

Deze Japie stelt vragen bij het gedrag van de hoofdpersoon. Vragen die vrijwel iedereen zich waarschijnlijk zelf wel eens stelt. Lijkt mij zo, in ieder geval iedereen die een beetje bewust wil eten. 
De antwoorden op deze vragen liggen vaak voor de hand en zijn in ieder geval vaak makkelijk te vinden of te bedenken.

Om uit te proberen wat goed is gaat de de hoofdpersoon verschillende manieren van eten uitproberen. Vegetarisch natuurlijk maar ook veganistisch, veganistischer, nog veganistischer en zelfs veganistischt (sic) en tenslotte fruitarisch. Telkens een stapje verder dus om uiteindelijk ergens in het midden uit te komen. Waarna Japie bang is dat ze een doorgeslagen hippie zal worden. Een vreemde conclusie van dit boek.