Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pompoensaus

Pompoen1

Ingrediënten

pompoen
olijfolie
sjalot of bosui
knoflook
kerriepoeder
kurkuma
koriander
gember vers (eventueel)
gouillon
shoyu (zoute sojasaus)
water
pindakaas en/of sambal

Bereiding

Elke soort pompoen is hiervoor geschikt. De groene is wat zoeter dan de oranje en de butternut. De (verse) oranje hoeft alleen maar geborsteld te worden, tenzij de schil hard geworden is. Dan wel schillen, net als de groene en de butternut.

Met een lepel de pitten verwijderen. Deze kan je drogen en pellen. Een lastig karweitje, maar ze zijn erg lekker en gezond.

In de pan een beetje olijfolie verwarmen en hierin heel fijn gesnipperde sjalot of bosui en uitgeperste knoflook doen. Goed blijven roeren zodat de knoflook niet aanbrandt. Kerriepoeder, kurkuma, koriander en eventueel wat heel klein gesneden verse gember toevoegen.
Snijd de pompoen in kleine stukken. Doe deze in de pan en voeg water toe. De pompoen mag onder water staan.
Voeg bouillon en een scheutje shoyu toe en laat aan de kook komen. Tijdens het koken regelmatig roeren zodat de pompoen stuk gaat en de saus zacht en romig wordt. Eventueel meer water toevoegen.
Op het laatst kan er naar smaak pindakaas en/of sambal toegevoegd worden.

Serveersuggestie

Pompoensaus is niet alleen lekker bij granen zoals rijst of gierst, maar ook erg smakelijk met pasta.

Great Pacific Garbage Patch

categorieën: Acties, natuur en milieu, , water

great_pacific_garbage_patch

Het begrip Great Pacific Garbage Patch slaat op de massale hoeveelheid plastic afval die drijft in de Stille Oceaan. Kapitein Charles Moore ontdekte dit toen hij terugkwam van een zeilwedstrijd. Hij besloot terug te varen via een gyre. Dit is een plek in de oceaan waar verschillende zeestromen in een gigantische cirkelvormige beweging bij elkaar komen.
De Noord-Pacific Gyre is ongeveer 34 miljoen vierkante kilometer groot, en is het grootste afvalputje van de wereld. Alleen al het drijvende plastic beslaat een oppervlakte van twee keer de Verenigde Staten. Het heeft een gewicht van 44 miljoen kilo.

Sterven van dieren

Grote stukken plastic worden steeds kleiner en op die manier steeds moeilijker op te ruimen. Veel dieren sterven door het eten van dit plastic. Vissen, vogels en andere (zee)-dieren zoals zeeschildpadden, zeehonden en kreeften kunnen geen onderscheid maken tussen voedsel en rommel, en eten dus veel van deze stukken plastic. Ze sterven aan ondervoeding doordat het plastic in de maag het hongergevoel laat verdwijnen, of ze stikken erin.

Gif

Het plastic zorgt voor grote hoeveelheden gif in het water. Juist de kleine deeltjes zijn extreem giftig. Zij zijn drager van onder andere POP's (Persistent Organic Pollutants); giftige chemische stoffen als DDT, dioxines, pesticides en PCB's.

De massa plastic bestaat voor een groot deel uit plastic dat op de een of andere manier gebruikt is voor de vangst, verpakking, conservering en het nuttigen van voedsel. Dit zijn onder andere:
- visnetten;
- plastic tasjes;
- bekers, borden, roerstaafjes en bestek;
- verpakkingsmateriaal;
- waterflesjes;
- frisdrankflessen;
- flessendoppen;
- isolatiemateriaal;
- boterhamzakjes.

En verder veel afval dat van (visserij)-schepen, booreilanden en van het land afkomstig is.

Omdat niemand zich verantwoordelijk voelt is er geen actie om hier een einde aan te maken. Dit kost veel geld en tijd, als het al mogelijk is. Van belang is om in ieder geval te zorgen dat er niets meer bijkomt. Maar overheden, industrie en consumenten geven elkaar de schuld.

In 2009 ontdekte een wetenschappelijke expeditie dat ook in de Atlantische Oceaan, voor de kust van Florida, een enorm plastic tapijt drijft.