Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: spinazie met champignons

Wildespinazie

Ingrediënten

300 gram spinazie
250 gram kastanjechampignons
klontje plantaardige margarine
zeezout
peper
handje zonnebloempitjes
eetlepel sesamzaadjes

Bereiding

In een hoge hapjespan de margarine bruin laten worden en de doormidden gesneden champignons bakken. De spinazie wassen en met nog aanhangende water op de champignons leggen en onder scheppen, De spinazie zal slinken, dan opnieuw natte spinazie erbij en weer onderscheppen. Zo doorgaan tot alle spinazie gebruikt is. Als je snel werkt op hoog vuur blijft de spinazie fris groen en blijven de champignons stevig.

De zonnebloempitten en sesamzaadjes roosteren in een droge pan.

De geroosterde zonnebloempitten met sesamzaad eroverheen strooien.
Zeezout en verse peper naar smaak toevoegen.

Serveersuggestie

Gekookte (nieuwe) aardappels erbij eten.

Hap Slik Weg

categorieën: Afvallen algemeen, boeken

hapslikweg

Auteur: Brian Wansink
Uitgeverij: Pearson Education
ISBN: 978 90 430 1457 1
Oorspronkelijke titel: Mindless eating: Why We Eat More Than We Think

Keukenvalkuilen

Dit begrip kwam ik tegen in het boek met de geweldige titel Hap Slik Weg - Waarom we altijd meer eten dan we denken of willen, van Brian Wansink. De titel geeft al aan waarover het boek gaat. Wansink beschrijft in dit boek tientallen onderzoeken naar eetgedrag en dan vooral gedrag dat te maken heeft met (te) veel eten. Veel van deze onderzoeken zijn uitgevoerd in een van zijn eigen laboratoria. Die zien er trouwens uit als keukens, restaurants of huiskamers. De mensen die komen eten weten wel dat ze meedoen aan een onderzoek, maar weten nooit wat er onderzocht wordt, en hoe dat gebeurt. Met slangetjes die soepkommen automatisch bijvullen tot weegschalen die verborgen zijn onder de borden.
Keukenvalkuilen zijn de factoren die de hoeveelheid eten verhogen zonder dat we ons daar van bewust zijn. De meeste mensen hebben wel eens gehoord dat als je minder wil eten dat je dan kleinere borden moet gebruiken, maar wie gelooft dit nou echt, en wie doet dit ook? Ik niet. Tot nu toe.

Keukenvalkuilen zijn dus onder andere: (te) grote borden, grote schalen, maar ook grote lepels en vorken, grote verpakkingen, lage brede in plaats van hoge smalle glazen, veel verschillende gerechten of hapjes. Maar ook dezelfde hoeveelheid, maar dan verspreid over meerdere bakjes, is een reden om meer te eten. Op een groot bord lijkt een bepaalde hoeveelheid van iets gewoon minder dan op een klein bord. En je bent gewend je bord vol te scheppen, en vooral: je bord leeg te eten. Als al het eten uitgestald op tafel staat eet je meer dan wanneer je telkens naar de keuken moet lopen om opnieuw op te scheppen. Te veel koken leidt tot te veel eten.

Ook allerlei aangeleerd gedrag en sociale conventies zijn valkuilen. Je bord leegeten terwijl je eigenlijk al genoeg hebt, eten omdat iedereen aan het eten is of omdat het nu eenmaal etenstijd is. Omdat je iets gratis krijgt, omdat je het potje, pannetje, bordje, flesje net zo goed even leeg kan maken. Omdat je geen eten weg kan gooien. Enzovoort, enzovoort.