Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: broodpap

Rozijnen

Ingrediënten

oud brood
rozijnen
water
eventueel sojaroom

Bereiding

De rozijnen in een redelijke hoeveelheid water op het vuur zetten en aan de kook brengen. Daarna het gas uitzetten en een nacht laten weken, of een half uur laten koken voor direct gebruik. Door het weken in heet water wordt het water lekker zoet.

Het oude gedroogde brood in stukken breken en meekoken met de rozijnen. Een kwartier tot een half uurtje. Het ligt eraan hoe hard het brood was.

Op het laatst kan er wat sojaroom bij gedaan worden. Hier wel mee wachten tot de pap dik genoeg is, anders kan het gaan schiften. Dit is op zich niet erg, het ziet er alleen niet zo fris uit. Als de pap te dun is kan het verdikt worden met wat havermout of vlokken.

Serveersuggestie

Er kan eindeloos gevarieerd worden op dit basisidee. Andere gedroogde vruchten zoals abrikozen, pruimen of vijgen kunnen erbij. Om het zoeter te maken kan diksap, rijstestroop of iets dergelijks toegevoegd worden.
Lekker is ook om er kaneel door te roeren.

Allerlei pitjes, zaadjes en noten geven een aparte smaak.

Hap Slik Weg

categorieën: Afvallen algemeen, boeken

hapslikweg

Auteur: Brian Wansink
Uitgeverij: Pearson Education
ISBN: 978 90 430 1457 1
Oorspronkelijke titel: Mindless eating: Why We Eat More Than We Think

Keukenvalkuilen

Dit begrip kwam ik tegen in het boek met de geweldige titel Hap Slik Weg - Waarom we altijd meer eten dan we denken of willen, van Brian Wansink. De titel geeft al aan waarover het boek gaat. Wansink beschrijft in dit boek tientallen onderzoeken naar eetgedrag en dan vooral gedrag dat te maken heeft met (te) veel eten. Veel van deze onderzoeken zijn uitgevoerd in een van zijn eigen laboratoria. Die zien er trouwens uit als keukens, restaurants of huiskamers. De mensen die komen eten weten wel dat ze meedoen aan een onderzoek, maar weten nooit wat er onderzocht wordt, en hoe dat gebeurt. Met slangetjes die soepkommen automatisch bijvullen tot weegschalen die verborgen zijn onder de borden.
Keukenvalkuilen zijn de factoren die de hoeveelheid eten verhogen zonder dat we ons daar van bewust zijn. De meeste mensen hebben wel eens gehoord dat als je minder wil eten dat je dan kleinere borden moet gebruiken, maar wie gelooft dit nou echt, en wie doet dit ook? Ik niet. Tot nu toe.

Keukenvalkuilen zijn dus onder andere: (te) grote borden, grote schalen, maar ook grote lepels en vorken, grote verpakkingen, lage brede in plaats van hoge smalle glazen, veel verschillende gerechten of hapjes. Maar ook dezelfde hoeveelheid, maar dan verspreid over meerdere bakjes, is een reden om meer te eten. Op een groot bord lijkt een bepaalde hoeveelheid van iets gewoon minder dan op een klein bord. En je bent gewend je bord vol te scheppen, en vooral: je bord leeg te eten. Als al het eten uitgestald op tafel staat eet je meer dan wanneer je telkens naar de keuken moet lopen om opnieuw op te scheppen. Te veel koken leidt tot te veel eten.

Ook allerlei aangeleerd gedrag en sociale conventies zijn valkuilen. Je bord leegeten terwijl je eigenlijk al genoeg hebt, eten omdat iedereen aan het eten is of omdat het nu eenmaal etenstijd is. Omdat je iets gratis krijgt, omdat je het potje, pannetje, bordje, flesje net zo goed even leeg kan maken. Omdat je geen eten weg kan gooien. Enzovoort, enzovoort.