Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pasta met gyros

Gyros

Ingrediënten

pasta
gyros
aubergine
olie
ui
prei
knoflook
gistvlokken
paprika
paprikapoeder
tomatenpuree

Bereiding

Kook de pasta (spaghetti, macaroni of iets anders). Als het gaar is uit laten lekken, spoelen met koud water en apart zetten.

In een bakpan de kleingesneden stukjes gyros op een hoog vuur bakken. Apart zetten.

In een bakpan de aubergine-in-plakken bakken met genoeg (veel) olijfolie. Uit laten lekken op keuken- of wc-papier. Klein snijden. Apart zetten.

In een braadpan of wok ui, paprika en prei bakken in olijfolie. Knoflook toevoegen maar opletten dat het niet aanbrandt. Paprikapoeder en gistvlokken erbij. Puree erbij. Als alles lekker smeuïg is (eventueel meer olie of een beetje water toevoegen) de aubergine, gyros en pasta toevoegen. Onder voortdurend roeren goed verhitten.

Het dovemansorendieet

categorieën: Afvallen algemeen, boeken

hetdovemansorendieet

Auteur: Maarten ’t Hart
Uitgever: De Arbeiderspers
ISBN: 978 90 295 6581 3

Tekst op de achterflap:

Hoe komt het dat ’t Hart zijn hele leven broodmager is gebleven, terwijl hij een weergaloze schrokop is? Hoe at hij vroeger en hoe eet hij nu? Het komt allemaal aan bod in dit autobiografisch getinte, ludieke en goed onderlegde boek. Bestaat er behoefte aan het zoveelste boek over afslanken? Zeker, mits de onzin die er in deze materie gedebiteerd wordt, aan een grondig onderzoek wordt onderworpen. Onzin is de veronderstelling dat overgewicht een nieuw fenomeen is. Reeds in de negentiende eeuw besefte men dat vooral de overvloedige consumptie van koolhydraten verantwoordelijk was voor gewichtstoename. Onzinnig is het idee dat de sportschool een oplossing biedt voor overgewicht. Of de gedachte dat je zes tot acht glazen water per dag moet drinken. Misleidend zijn de rooskleurige toekomstvisioenen in dieetboeken, van het Atkinsdieet tot het Zonedieet. Maar misleidend is ook de bewering dat diëten niet werken, dat er altijd sprake is van een jojo-effect.
En een zinnige benadering? Wat opvalt in boeken over voedselopname is de geringe aandacht voor de stoelgang. ‘Overal mag ik in bijten, mits ik daarvan flink ga schijten,’ hoort ons uitgangspunt te zijn.