Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: walnotentaartjes

Walnotentaartjes

Een enigzins aangepast recept uit de 'People, Planet, Profit'. Die hebben het weer van de kookschool www.soul-food.be in België.

Ingrediënten

voor het deeg:
100 gram walnoten
100 gram volkorenmeel
25 ml rijststroop
25 ml ahornsiroop
50 ml ongeharde plantaardige margarine
1/4 theelepel zout

voor de vulling:
75 gram walnoten, licht geroosterd
125 ml water
50 ml rijststroop
25 ml ahornsiroop
1 volle eetlepel agar agar (= plantaardig geleermiddel)
1 eetlepel arrowroot, opgelost in een beetje water, of maïzena
1/8 theelepel vanillepoeder

Bereiding

Maal voor het deeg de walnoten en het meel in een keukenmachine tot een fijn meel.
Voeg het zout, rijststroop, ahornsiroop en de margarine toe en meng dit tot een soepel deegje.

Rol kleine balletjes van het deeg en rol ze tussen plasticfolie (tegen het plakken, het kan waarschijnlijk ook zonder) uit tot 4 mm dik. Steek er dan rondjes uit van ongeveer 8 cm doorsnede en leg ze ieder in een muffinvormpje.
Prik gaatjes in de bodem met een vork en druk er met de achterkant van de vork een getande rand in.

Bak de taartjes gedurende 8 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Laat ze afkoelen in de vorm en haal ze er dan uit. Vul ze met de geroosterde walnoten.

Doe de andere ingrediënten voor de vulling, behalve de arrowroot, in een steelpannetje. Breng zachtjes aan de kook.
Laat 10 minuten koken. Verdik het mengsel tenslotte met de arrowroot en laat even afkoelen.

Schep de saus over de taartjes zodat ze mooi gevuld zijn, laat opstijven en serveer.

Het dovemansorendieet

categorieën: Afvallen algemeen, boeken

hetdovemansorendieet

Auteur: Maarten ’t Hart
Uitgever: De Arbeiderspers
ISBN: 978 90 295 6581 3

Tekst op de achterflap:

Hoe komt het dat ’t Hart zijn hele leven broodmager is gebleven, terwijl hij een weergaloze schrokop is? Hoe at hij vroeger en hoe eet hij nu? Het komt allemaal aan bod in dit autobiografisch getinte, ludieke en goed onderlegde boek. Bestaat er behoefte aan het zoveelste boek over afslanken? Zeker, mits de onzin die er in deze materie gedebiteerd wordt, aan een grondig onderzoek wordt onderworpen. Onzin is de veronderstelling dat overgewicht een nieuw fenomeen is. Reeds in de negentiende eeuw besefte men dat vooral de overvloedige consumptie van koolhydraten verantwoordelijk was voor gewichtstoename. Onzinnig is het idee dat de sportschool een oplossing biedt voor overgewicht. Of de gedachte dat je zes tot acht glazen water per dag moet drinken. Misleidend zijn de rooskleurige toekomstvisioenen in dieetboeken, van het Atkinsdieet tot het Zonedieet. Maar misleidend is ook de bewering dat diëten niet werken, dat er altijd sprake is van een jojo-effect.
En een zinnige benadering? Wat opvalt in boeken over voedselopname is de geringe aandacht voor de stoelgang. ‘Overal mag ik in bijten, mits ik daarvan flink ga schijten,’ hoort ons uitgangspunt te zijn.