Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: havermoutpap

Rozijnen

Een lekkere warme hap.

Ingrediënten

klein beetje water
(moes)-appel
rozijnen
havermout
amandelen en/of hazelnoten, gemalen
kaneel
soja-, rijst- of notenmelk
iets om te zoeten bv. diksap, jam, agavesiroop of ahornsiroop

Bereiding

Zet een steelpannetje met een bodempje water op het vuur. Gas op laagste stand.
Doe hierin de rozijnen en appel in stukjes. Laat dit een tijdje pruttelen tot het moezig wordt. Pas op dat het niet aanbrandt, voeg desnoods nog wat water toe.
De gemalen nootjes erdoor roeren. Net als de havermout. Niet te veel, want het wordt altijd meer en steviger dan je van tevoren inschat.

De melk erbij doen, zorg dat alles ruim onder staat, het dikt behoorlijk in. Hou je van betonpap dan kan je minder melk erbij doen maar vind je een vloeibare pap lekkerder, zorg dan voor voldoende vocht.

Kaneel en zoetmiddel erbij, alles goed doorroeren en op een, nog steeds, heel laag vuur al roerend aan de kook laten komen. Eventjes door laten koken en dan in een kommetje of een diep bord serveren. Nu kan er naar smaak nog meer kaneel en/of zoetmiddel toegevoegd worden.

Een stevig ontbijt dat je, dankzij de haver, verwarmt en lang een verzadigd gevoel geeft.

Het dovemansorendieet

categorieën: Afvallen algemeen, boeken

hetdovemansorendieet

Auteur: Maarten ’t Hart
Uitgever: De Arbeiderspers
ISBN: 978 90 295 6581 3

Tekst op de achterflap:

Hoe komt het dat ’t Hart zijn hele leven broodmager is gebleven, terwijl hij een weergaloze schrokop is? Hoe at hij vroeger en hoe eet hij nu? Het komt allemaal aan bod in dit autobiografisch getinte, ludieke en goed onderlegde boek. Bestaat er behoefte aan het zoveelste boek over afslanken? Zeker, mits de onzin die er in deze materie gedebiteerd wordt, aan een grondig onderzoek wordt onderworpen. Onzin is de veronderstelling dat overgewicht een nieuw fenomeen is. Reeds in de negentiende eeuw besefte men dat vooral de overvloedige consumptie van koolhydraten verantwoordelijk was voor gewichtstoename. Onzinnig is het idee dat de sportschool een oplossing biedt voor overgewicht. Of de gedachte dat je zes tot acht glazen water per dag moet drinken. Misleidend zijn de rooskleurige toekomstvisioenen in dieetboeken, van het Atkinsdieet tot het Zonedieet. Maar misleidend is ook de bewering dat diëten niet werken, dat er altijd sprake is van een jojo-effect.
En een zinnige benadering? Wat opvalt in boeken over voedselopname is de geringe aandacht voor de stoelgang. ‘Overal mag ik in bijten, mits ik daarvan flink ga schijten,’ hoort ons uitgangspunt te zijn.