Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: linzen-spinazieschotel

Miniwieners

Ingrediënten

(voor twee personen)

- 100 gram dupuislinzen200 ml water½ bouillonblokjetheelepel bonekruidolijfolie
- 1 ui
- 1 stengel bleekselderij
- 2 tenen knoflook
- 6 gedroogde tomaten, in stukken gescheurd of geknipt
- flinke scheut ketchup
- 300 gram spinazie
- 6 miniwieners (tofuknakworstjes van Taifun)

Bereiding

Was de linzen en kook ze met het bouillonblokje, het bonekruid en het water tot ze gaar zijn, plusminus 25 minuten. Ze blijven heel. Zet apart.

Giet een flinke scheut olijfolie in een hoge braadpan, het vuur laag laten.
Voeg de ui in ringen toe en laat even smoren. De bleekselderij en de gedroogde tomaten in stukken erbij doen, lekker bakken. De knoflook en de ketchup er iets later bijdoen.

Van de spinazie de steeltjes verwijderen en de bladeren goed wassen.

De miniwieners apart bakken en in stukjes snijden. Deze bij de rest voegen.

Dan de gewassen spinazie handje voor handje erbij. Goed roeren met het vuur hoog. Zodra de spinazie geslonken is, en dat is snel, is het klaar.

Hunger

categorieën: films

Nog nooit was de voedselproductie zo hoog als nu. Toch zijn er steeds meer mensen die honger lijden.
In Haïti eten de armen in de stad taartjes met modder als belangrijkste bestandsdeel, in een gebied in Kenia sterft de helft van de kinderen aan ondervoeding.

Hunger laat mensen in vijf verschillende landen aan het woord die geen dag genoeg te eten krijgen. Ze zien de uitzichtloosheid van hun situatie goed in, maar ze hebben geen mogelijkheid er iets aan te veranderen. Hun verklaringen voor de oorzaken van hun ellende worden aangevuld door lokale experts en activisten. Deels in interviewvorm maar vooral door hen bij hun werkzaamheden te volgen.

In Brazilië worden de bezoeken van een Greenpeace-activist aan gedupeerden van de houtkap en sojateelt in de Amazone -- met schokkend materiaal over verborgen slavenarbeid -- parallel gemonteerd aan de verrichtingen van een grote sojaboer. In Kenia wordt naast de Masai, die kampen met ongelooflijke droogte, ook de rozenkwekerij bezocht die alle water uit de omgeving opgebruikt.
Voor Haïti, India en Mauritanië is een andere vertelvorm gekozen, maar de teneur is dezelfde: door globalisering, urbanisering en grootschalige genetisch gemodificeerde voedselproductie wordt de bestaande agrarische praktijk volledig ontwricht. Samenlevingen en individuen zijn niet meer in staat hun eigen eten te produceren, en erger nog: lokale kennis en gewassen raken verloren.

Bron:

- IDFA