Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pittige lentekoolstoofschotel

Kokosolie

Ingrediënten voor 2 personen:

- flinke scheut olijf- of sesamolie
- 1 eetlepel kokosvet (kokosolie)
- 8 bladeren palmkool
- 4 grote bladeren spitskool
- 2 bosuien, in ringetjes
- 2 flinke handen snijbiet
- 1 eetlepel gomasio
- 1 eetlepel currypasta (let op ze zijn lang niet allemaal vega, die op de foto iig wel )
- 1 hand ongezouten cashewnootjes
- 300 gram verse doperwten (in de dop)
- 20 gram santen (coconut creamed, biona organic)
- snufje zout naar smaak

Bereiding

Verwarm de olie en kokosvet langzaam in een hapjespan, voeg de bosui meteen toe en laat dit zachtjes garen.
De doperwten doppen.

Van de de bladeren van de palmkool en spitskool de nerven verwijderen, de bladeren in repen snijden en wassen. Deze dan met het aanhangende water in de pan doen. Even roeren. Daarna hetzelfde met de snijbiet.
de (rauwe) doperwten, gomasio, cashewnootjes, currypasta, santen en het zout toevoegen. Eventueel wat extra water als het droog lijkt te staan.

Vuur even hoog zetten zodat alles goed heet wordt, blijven roeren. Dan vuur laag, deksel op de pan.
Het is klaar als de ertjes gaar zijn.

Wie dat wil kan een salade, rijst en/of aardappelen erbij eten. Of iets anders natuurlijk.

Hunger

categorieën: films

Nog nooit was de voedselproductie zo hoog als nu. Toch zijn er steeds meer mensen die honger lijden.
In Haïti eten de armen in de stad taartjes met modder als belangrijkste bestandsdeel, in een gebied in Kenia sterft de helft van de kinderen aan ondervoeding.

Hunger laat mensen in vijf verschillende landen aan het woord die geen dag genoeg te eten krijgen. Ze zien de uitzichtloosheid van hun situatie goed in, maar ze hebben geen mogelijkheid er iets aan te veranderen. Hun verklaringen voor de oorzaken van hun ellende worden aangevuld door lokale experts en activisten. Deels in interviewvorm maar vooral door hen bij hun werkzaamheden te volgen.

In Brazilië worden de bezoeken van een Greenpeace-activist aan gedupeerden van de houtkap en sojateelt in de Amazone -- met schokkend materiaal over verborgen slavenarbeid -- parallel gemonteerd aan de verrichtingen van een grote sojaboer. In Kenia wordt naast de Masai, die kampen met ongelooflijke droogte, ook de rozenkwekerij bezocht die alle water uit de omgeving opgebruikt.
Voor Haïti, India en Mauritanië is een andere vertelvorm gekozen, maar de teneur is dezelfde: door globalisering, urbanisering en grootschalige genetisch gemodificeerde voedselproductie wordt de bestaande agrarische praktijk volledig ontwricht. Samenlevingen en individuen zijn niet meer in staat hun eigen eten te produceren, en erger nog: lokale kennis en gewassen raken verloren.

Bron:

- IDFA