Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: Chinese groentesoep met tofoe

Paksoy

Een recept uit Het 2 dagen dieet van Michelle Harvie & Tony Howell.

Ingrediënten, voor 1 persoon

- 250 ml (zoutarme) bouillon
- 1 kleine stronk paksoi (paksoy), schoongemaakt (ongeveer 60 gram)
- 3 champignons, in dunne plakken
- 3 lente-uitjes, schoongemaakt en in dunne ringen
- 1 teen knoflook, gepeld
- 1 stukje verse gemberwortel, geschild (ongeveer 6 cm)
- 150 gram stevige tofoe
- scheutje sojasaus

Bereiding

Breng de bouillon aan de kook.

Haal de bladeren van de paksoi uit elkaar en snijd de stengels in staafjes en de bladeren in dunne reepjes. Doe de stengels bij de bouillon samen met de champignons en de lente-uitjes en laat alles pruttelen op een laag vuur.

Rasp de knoflook en de gember boven de pan en laat ze 3 minuten meekoken.

Snijd de tofoe in blokjes van ongeveer 1,5 cm. Voeg dan de kleingesneden bladeren en de tofoe toe aan de bouillon. Laat alles nog 2 minuten pruttelen.

Neem de pan van het vuur en schep met een schuimspaan de groenten en de tofoe in een kom. Giet er voorzichtig de bouillon over en voeg een scheutje sojasaus toe.

Hunger

categorieën: films

Nog nooit was de voedselproductie zo hoog als nu. Toch zijn er steeds meer mensen die honger lijden.
In Haïti eten de armen in de stad taartjes met modder als belangrijkste bestandsdeel, in een gebied in Kenia sterft de helft van de kinderen aan ondervoeding.

Hunger laat mensen in vijf verschillende landen aan het woord die geen dag genoeg te eten krijgen. Ze zien de uitzichtloosheid van hun situatie goed in, maar ze hebben geen mogelijkheid er iets aan te veranderen. Hun verklaringen voor de oorzaken van hun ellende worden aangevuld door lokale experts en activisten. Deels in interviewvorm maar vooral door hen bij hun werkzaamheden te volgen.

In Brazilië worden de bezoeken van een Greenpeace-activist aan gedupeerden van de houtkap en sojateelt in de Amazone -- met schokkend materiaal over verborgen slavenarbeid -- parallel gemonteerd aan de verrichtingen van een grote sojaboer. In Kenia wordt naast de Masai, die kampen met ongelooflijke droogte, ook de rozenkwekerij bezocht die alle water uit de omgeving opgebruikt.
Voor Haïti, India en Mauritanië is een andere vertelvorm gekozen, maar de teneur is dezelfde: door globalisering, urbanisering en grootschalige genetisch gemodificeerde voedselproductie wordt de bestaande agrarische praktijk volledig ontwricht. Samenlevingen en individuen zijn niet meer in staat hun eigen eten te produceren, en erger nog: lokale kennis en gewassen raken verloren.

Bron:

- IDFA