Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: worteltaart (A real carrotpie)

Worteltaart

Dit recept is met toestemming overgenomen uit Ecofabulous koken in alle seizoenen van Lisette Kreischer. Daar heet het A real carrotpie!

Ingrediënten

- 1 grote winterwortel
- 350 gram gezeefd tarwemeel, geen bloem
- 330 gram rietsuiker of druivensuiker (of dadelsuiker)
- 75 gram rozijnen
- 75 gram walnoten
- 1/2 eetlepel kaneelpoeder
- 1/2 eetlepel fijn gesneden gember (kan ook weggelaten worden)
- rasp van 1 sinaasappelschil (neem een biologische sinaasappel hiervoor)
- mespunt zout
- 250 ml zonnebloemolie
- 250 ml sojamelk en sojaroom, gemengd
- 3 eetlepels appelmoes
- 1 zakje bakpoeder
- mespunt zout
- extra walnoten ter versiering
- sojaslagroom
- extra wortelrasp ter versiering

Bereiding

Voor 8 grote punten

Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet een taartvorm (diameter 20 cm) in en bestrooi die met bloem.
Was de wortel en rasp ze fijn.
Crush de walnoten.

Meng meel, bakpoeder, zout, kruiden, suiker, wortel, walnoten, rozijnen en sinaasappelrasp in een kom. Roer goed door. Meng in een andere kom de olie met het sojamengsel en de appelmoes, en voeg dit aan het droge mengsel toe.

Roer het geheel goed door.

Het mengsel mag geen nat beslag worden maar ook geen deeg; het hangt er een beetje tussenin; een dik en glanzend mengsel.
Schep het in de vorm en bak de taart in zo'n 40 minuten gaar.

Vanaf 25 minuten mag je af en toe in de oven kijken. Houd de bovenkant in de gaten en prik er af en toe in met een mes of vork; als dat er schoon uitkomt is de taart klaar (prik-met-de-vork-test).
Heb je een oven met een knop voor onderwarmte dan is het wijs om de onderwarmte halverwege de baktijd 10 minuten aan te zetten.

Is de taart goudbruin? Haal hem uit de oven en laat hem in de vorm afkoelen. Versier de afgekoelde taart op een mooi bord met sojaslagroom, walnoten en wortelrasp.

Hunger

categorieën: films

Nog nooit was de voedselproductie zo hoog als nu. Toch zijn er steeds meer mensen die honger lijden.
In Haïti eten de armen in de stad taartjes met modder als belangrijkste bestandsdeel, in een gebied in Kenia sterft de helft van de kinderen aan ondervoeding.

Hunger laat mensen in vijf verschillende landen aan het woord die geen dag genoeg te eten krijgen. Ze zien de uitzichtloosheid van hun situatie goed in, maar ze hebben geen mogelijkheid er iets aan te veranderen. Hun verklaringen voor de oorzaken van hun ellende worden aangevuld door lokale experts en activisten. Deels in interviewvorm maar vooral door hen bij hun werkzaamheden te volgen.

In Brazilië worden de bezoeken van een Greenpeace-activist aan gedupeerden van de houtkap en sojateelt in de Amazone -- met schokkend materiaal over verborgen slavenarbeid -- parallel gemonteerd aan de verrichtingen van een grote sojaboer. In Kenia wordt naast de Masai, die kampen met ongelooflijke droogte, ook de rozenkwekerij bezocht die alle water uit de omgeving opgebruikt.
Voor Haïti, India en Mauritanië is een andere vertelvorm gekozen, maar de teneur is dezelfde: door globalisering, urbanisering en grootschalige genetisch gemodificeerde voedselproductie wordt de bestaande agrarische praktijk volledig ontwricht. Samenlevingen en individuen zijn niet meer in staat hun eigen eten te produceren, en erger nog: lokale kennis en gewassen raken verloren.

Bron:

- IDFA