Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pompoen-linzen-appelsoep

Pompoen-linzen-appelsoep

Ingrediënten

scheutje olijfolie
1 kleine ui, in ringen of stukjes
1 tl kerriepoeder
1 tl koriander
1 tl kurkuma (= geelwortelpoeder)
snufje zout (naar smaak)
1 teentje knoflook (geperst)
kleine oranje pompoen, geschild en in blokjes van ongeveer een cm gesneden
700 ml water
1 1/2 bouillonblokje
100 gram rode linzen, gewassen en van eventuele steentjes ontdaan
1/2 zure appel, geschild en in kleine stukjes

Bereiding

De olijfolie in een pan gieten en meteen de ui toevoegen. Vuur laag laten zodat de ui zachtjes gaart. De kerrie, koriander, kurkuma, het zout en de knoflook toevoegen. Blijven roeren.
De pompoenstukjes toevoegen en even mee laten bakken. Het water en de bouillonblokjes erbij doen en aan de kook laten komen. Dan de linzen en de appel erbij doen, en alles nog ongeveer 20 minuten laten koken.

Serveersuggestie

Op het bord kan naar smaak in blokjes gesneden en knapperig gebakken (rook)-tofu en/of een scheutje (soja)-room toegevoegd worden.

Ik eet, dus ik ben

categorieën: boeken

ik_eet_dus_ik_ben

Recensie, door Marga van Oorschot

Auteur: Michiel Bussink
Uitgever: Scriptum
ISBN: 978 90 5594 679 2

Dit boek heeft als ondertitel '60 eigenwijze recepten', maar vergis je niet, dit is niet zomaar een kookboek. De schrijver heeft de teksten die hij in de jaren 2001 tot en met 2009 schreef voor het tijdschrift van Milieudefensie opnieuw bewerkt en daaruit komt een licht ironische maar wel degelijk kritische kijk naar voren op de huidige manier van voedselproductie, en alles wat daarmee samenhangt.

Zeer leesbaar en nooit drammerig. En zeer actueel.
In elk hoofdstuk komt wel even naar voren, soms bijna als terloops, soms ook zeer uitgesproken, wat er mis is, maar ook hoe het anders kan. 'Het besef dat we via ons eten met de grond verbonden zijn, en daardoor met veel meer, zit niet meer in het centrum van ons bewustzijn.'
'Verwetenschappelijking' van de landbouw en voedselvoorziening leidt tot verschraling. Zie bv. de Zuid-Limburgse appelstroop. 'Er is wel geld voor het kort houden van het gras op de golfbaan, maar niet voor het instandhouden van oude boomgaarden.'

Dit boek is een uitnodiging om het leven te vieren, inclusief lekker eten en drinken. En daarom dus ook recepten: linkerpagina foto, rechterpagina 2/3 tekst en 1/3 recept. Het is mooi vormgegeven.

De teksten zijn mijmeringen en overpeinzingen, een enkele keer romantisch zoals bij de herfststemming en de lijsterbessencompote, maar altijd klinkt tussen de regels door de oproep om kritisch te blijven denken. Zie bijvoorbeeld het stukje waar even de Rabo-bank aan de orde komt. Of over de afhankelijkheid van de olie-industrie voor productie én vervoer én verwerking van grootschalige voedselteelt. In verband hiermee over het zelf verbouwen - uiteraard allemaal biologisch - van je eigen groenten: 'Maar toch is het een geruststellende gedachte dat als over een paar jaar Wilders aan de macht komt en de Arabische staten (terecht) de oliekraan dichtdraaien en ons hele industriële voedselsysteem in elkaar dondert, wij gewoon met ons lapje grond, onze handen, ons zaaigoed en wat ruilhandel niet van de honger zullen omkomen, maar zelfs uitbundig zullen blijven smullen.'
Waarna een recept voor bietensalade volgt.

Zo komt er op elke pagina een onderwerp aan de orde, vaak lichtvoetig maar daarom niet minder serieus. Een positief boek voor ieder die een eenvoudig doch voedzaam leven nastreeft. Er staan zowel vegetarische, veganistische als vlees- en visrecepten in dit boek.