Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: broodpap

Rozijnen

Ingrediënten

oud brood
rozijnen
water
eventueel sojaroom

Bereiding

De rozijnen in een redelijke hoeveelheid water op het vuur zetten en aan de kook brengen. Daarna het gas uitzetten en een nacht laten weken, of een half uur laten koken voor direct gebruik. Door het weken in heet water wordt het water lekker zoet.

Het oude gedroogde brood in stukken breken en meekoken met de rozijnen. Een kwartier tot een half uurtje. Het ligt eraan hoe hard het brood was.

Op het laatst kan er wat sojaroom bij gedaan worden. Hier wel mee wachten tot de pap dik genoeg is, anders kan het gaan schiften. Dit is op zich niet erg, het ziet er alleen niet zo fris uit. Als de pap te dun is kan het verdikt worden met wat havermout of vlokken.

Serveersuggestie

Er kan eindeloos gevarieerd worden op dit basisidee. Andere gedroogde vruchten zoals abrikozen, pruimen of vijgen kunnen erbij. Om het zoeter te maken kan diksap, rijstestroop of iets dergelijks toegevoegd worden.
Lekker is ook om er kaneel door te roeren.

Allerlei pitjes, zaadjes en noten geven een aparte smaak.

Ik eet, dus ik ben

categorieën: boeken

ik_eet_dus_ik_ben

Recensie, door Marga van Oorschot

Auteur: Michiel Bussink
Uitgever: Scriptum
ISBN: 978 90 5594 679 2

Dit boek heeft als ondertitel '60 eigenwijze recepten', maar vergis je niet, dit is niet zomaar een kookboek. De schrijver heeft de teksten die hij in de jaren 2001 tot en met 2009 schreef voor het tijdschrift van Milieudefensie opnieuw bewerkt en daaruit komt een licht ironische maar wel degelijk kritische kijk naar voren op de huidige manier van voedselproductie, en alles wat daarmee samenhangt.

Zeer leesbaar en nooit drammerig. En zeer actueel.
In elk hoofdstuk komt wel even naar voren, soms bijna als terloops, soms ook zeer uitgesproken, wat er mis is, maar ook hoe het anders kan. 'Het besef dat we via ons eten met de grond verbonden zijn, en daardoor met veel meer, zit niet meer in het centrum van ons bewustzijn.'
'Verwetenschappelijking' van de landbouw en voedselvoorziening leidt tot verschraling. Zie bv. de Zuid-Limburgse appelstroop. 'Er is wel geld voor het kort houden van het gras op de golfbaan, maar niet voor het instandhouden van oude boomgaarden.'

Dit boek is een uitnodiging om het leven te vieren, inclusief lekker eten en drinken. En daarom dus ook recepten: linkerpagina foto, rechterpagina 2/3 tekst en 1/3 recept. Het is mooi vormgegeven.

De teksten zijn mijmeringen en overpeinzingen, een enkele keer romantisch zoals bij de herfststemming en de lijsterbessencompote, maar altijd klinkt tussen de regels door de oproep om kritisch te blijven denken. Zie bijvoorbeeld het stukje waar even de Rabo-bank aan de orde komt. Of over de afhankelijkheid van de olie-industrie voor productie én vervoer én verwerking van grootschalige voedselteelt. In verband hiermee over het zelf verbouwen - uiteraard allemaal biologisch - van je eigen groenten: 'Maar toch is het een geruststellende gedachte dat als over een paar jaar Wilders aan de macht komt en de Arabische staten (terecht) de oliekraan dichtdraaien en ons hele industriële voedselsysteem in elkaar dondert, wij gewoon met ons lapje grond, onze handen, ons zaaigoed en wat ruilhandel niet van de honger zullen omkomen, maar zelfs uitbundig zullen blijven smullen.'
Waarna een recept voor bietensalade volgt.

Zo komt er op elke pagina een onderwerp aan de orde, vaak lichtvoetig maar daarom niet minder serieus. Een positief boek voor ieder die een eenvoudig doch voedzaam leven nastreeft. Er staan zowel vegetarische, veganistische als vlees- en visrecepten in dit boek.