Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: Biefstukzwam

Biefstukzwam-11

De Fistulina hepatica is te vinden op oude en omgevallen eiken. Soms hoog in de boom maar ook wel aan de voet. Ze zitten vaak een beetje verstopt maar als je ze eenmaal ziet of er op let kan je ze wel vinden. De rode kleur is onmiskenbaar en deze paddenstoel is dan ook niet gauw te verwarren met andere.

Dit is een parasitaire zwam, dat wil zeggen dat hij leeft op bomen of de wortels van bomen. Deze bomen lijden daaronder en gaan uiteindelijk dood.

De biefstukzwam is niet alleen aan z'n kleur maar ook aan de grootte te herkennen. Hij kan wel 40 cm in doorsnede worden. Pluk 'm niet te jong. De smaak is vrij zuur en de textuur nogal glibberig. Je moet er van houden. Het schijnt mogelijk te zijn het zure te verminderen door de paddenstoel 12 uur in melk te weken voor de bereiding maar dit heb ik niet zelf gedaan.

Ingrediënten

- biefstukzwam
- olie of boter
- ui, in ringen
- knoflook, geperst
- peper en zout

Bereiding

De biefstukzwam goed schoonborstelen en met water afspoelen. Deppen en laten uitlekken.

Verhit de olie in een bakpan en bak daarin de ui. Snijd de zwam in repen of blokjes en bak ze op een hoog vuur. Na een minuut of 10 de knoflook, peper en zout toevoegen en nog even laten sudderen.

Er komt vrij veel vocht vrij bij het bakken van biefstukzwam, dit kan eventueel gebonden worden. Hij wordt niet knapperig.

Bron

Edwin Florès Het paddenstoelenboek en Het grote wildplukboek

Just Eat It: A Food Waste Story

categorieën: films

Is het mogelijk zes maanden te leven op voedsel dat weggooid werd? Jazeker blijkt uit deze film die vertoond werd op het IDFA 2014.

van de idfasite:

Eerder ging het filmmakerskoppel Rustemeyer en Baldwin in The Clean Bin Project met elkaar de strijd aan: wie produceert er zo weinig mogelijk afval?

In het verlengde daarvan richt het stel zich nu op voedselverspilling. Volgens een van de experts die ze opvoeren, belandt een kwart van alle boodschappen in de vuilnisbak. In een poging al dat afgeschreven eten te redden proberen de filmmakers zes maanden lang te leven van voedsel dat wordt weggegooid. Gaandeweg lopen ze vanzelf tegen allerlei aspecten rond deze problematiek aan. Soms vinden ze bij het dumpster diven choquerend grote hoeveelheden, meer dan ze op kunnen.Zo leren ze te koken met wat echt op moet, de rest geven ze aan hun vrienden.

Zowel de gevonden producten als de consequent mooi opgemaakte maaltijden die ze daarvan bereiden worden nauwgezet gefotografeerd om later op een grafische manier inzichtelijk te maken wat de omvang is van het probleem. De verspilling tijdens de productie en in de supermarkten wordt op verschillende manieren in beeld gebracht. In een time-lapse is bijvoorbeeld te zien hoe uit een zaadje een paprikaplant groeit en een paprika, na verwerking in de fabriek en het transport naar de winkel, in de koelkast belandt om daar weg te rotten.