Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gevulde pompoen uit de oven

Pompoen1

Ingrediënten

1 middelgrote oranje pompoen
300 gram spruitjes (net niet gaar gekookt)
300 gram kastanjes (net niet gaar, geschild)
kerrie
gomasio (zeezout met sesamzaad)

Bereiding

De pompoen wassen. Het bovenstuk, met steel, eraf snijden, zodanig dat er een gat ontstaat met een diameter van +/- 10 cm. Door dit gat de pompoen uithollen met een lepel.
Aan de onderkant ook een schijf afsnijden maar hier moet geen gat komen. Dit dient om de pompoen neer te kunnen zetten.

De uitgeholde pompoen koken in een ruime pan water, de pompoen moet in zijn geheel onder water. Het deksel, met de steel, ook meekoken.
Ongeveer een kwartier laten koken. De pompoen moet niet helemaal gaar zijn.

Ondertussen de (bijna gaargekookte) kastanjes en spruitjes een beetje verkruimelen en mengen met de kerrie en gomasio.
Met dit mengsel de pompoen vullen.

De gevulde pompoen ongeveer 20 minuten à een half uur in een op 200 graden voorverwarmde oven doen (ook het 'deksel' van de pompoen).
Prikken met een vork of de pompoen gaar is. Zo ja, met deksel erop opdienen en aan tafel snijden en verdelen.

Serveersuggestie

Serveren met gierst en een yofuknoflooksaus.

knabbel en babbel 12 fair share

categorieën: Permacultuur, Project: knabbel en babbel

veggies

Het derde ethische principe van de permacultuur, naast care of the earth en care for people, is fair share, eerlijk delen. Het eerlijk delen van de oogst, vooral van de overschotten, valt hieronder. Maar ook het eerlijk delen van de ruimte, de aarde, met de rest van de bewoners. En dan bedoel ik niet alleen mensen, maar alle levende organismen zoals planten, dieren, schimmels en wat er nog meer rondloopt, -kruipt, -vliegt en leeft.

In de praktijk levert mij dit veel voedsel op. In de natuurtuin waar ik mijn plekje heb, zitten ook allerlei andere mensen met een stukje moestuin. Zij werken niet volgens de permacultuurprincipes, in ieder geval niet bewust, maar veel van hen hebben wel overschotten. Hetzij omdat ze te veel gezaaid hebben, maar ook wel omdat ze gewassen gezaaid hebben die ze bij nader inzien toch niet lusten of durven te eten. Zoals snijbiet en vreemduitziende courgettes. Een deel hiervan wordt gegeven aan de voedselbank, maar mij is ook gevraagd of ik hen kan helpen bij het opeten hiervan. Dat kan ik wel.

Vooral omdat mijn oorspronkelijke plan, om van juni tot en met oktober totaal zelfvoorzienend te zijn - in ieder geval wat groenten betreft -  een helaas jammerlijk mislukt project is.
Gelukkig kan ik nu wat terugdoen, aangezien de tomatenoogst het wel geweldig doet (zie knabbel en babbel 11).

Dit systeem van het delen van de overschotten is wellicht een beter idee dan het per se helemaal zelfvoorzienend willen zijn. Op deze manier spreid je je risico's en tegelijkertijd heb je een grotere diversiteit aan voedsel.

Bron foto:

- cbf.typepad.com