Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: uientaart

Dit is oorspronkelijk een Duits recept. Het kan zowel als hoofd- als als bijgerecht gegeten worden. Met bijvoorbeeld een uitgebreide salade erbij is het al snel een hele maaltijd. Ook lekker om 'm koud als hapje tussendoor te nuttigen.

Ingrediënten

- 250 gram bloem
- 150 ml water
- 3 gram droge gist
- peper
- zout
- 500 gram uien
- olie
- 1 teentje knoflook
- half pakje sojaroom
- 50 gram tamari-tofu

Bereiding

Kneed een soepel deeg van bloem, water, gist en 2 theelepels zout. Zet dit op een warme plek met een vochtige theedoek erover. Laat het ongeveer twee uur rijzen.

Kneed het deeg nog een keer en laat het nog een uur rijzen.

Snijd de uien in smalle ringetjes. Fruit ze in de olie lichtbruin, voeg bijna op het laatst de knoflook, peper en zout toe. Net als de sojaroom. Het vuur uitzetten.

De tofu in stukjes snijden en knapperig bakken in olie.

De oven voorverwarmen op 200 graden. Het deeg uitrollen tot een dikte van ongeveer een halve centimeter en in een taartvorm een opstaand randje vormen. De tofu op de bodem van de taart verspreiden. Hierover het uienmengsel smeren.

De randjes van de taart insmeren met olie.
De taart ongeveer 20 minuten bakken in de voorverwarmde oven.

Kweekvis

categorieën: Bio industrie, Handel, natuur en milieu, , water

tilapiakweek

Kweekvis is vis die gekweekt wordt in gesloten of open kweeksystemen. Gesloten systemen zijn grote bassins op het land, open systemen zijn afgesloten delen zee, rivier, meer of oceaan. Ook delen van bijvoorbeeld fjorden (zalm in Noorwegen) en mangroves (garnalen in bv. Azië) worden gebruikt. De stukken zijn meestal afgesloten met netten zodat water er gewoon doorheen kan stromen.
Het is lang gezien als een goed alternatief voor wilde vis, omdat door overbevissing en bijvangst verschillende soorten vis (tot wel 75%) dreigen uit te sterven.

Nadelen

Er zitten diverse nadelen aan het kweken van vis, vooral aan het kweken van vis in zee. Hierbij wordt een gedeelte van een zee, oceaan, meer of rivier met netten afgezet waarbinnen de kweekvissen mogen leven. Omdat het toch om een soort intensieve veeteelt gaat, betekent dit dat deze delen vervuilen door bijvoorbeeld geneesmiddelen als anti-biotica, voer, mest en afval in het water. Dit kan zorgen voor kustvervuiling en overbemesting. Bovendien kunnen kweekvissen speciaal voer en stoffen krijgen om de kleur te veranderen, om meer roze in plaats van grijze zalm te krijgen. Dit gebeurt door synthetische astaxanthine in hun voer te mengen. Deze stof komt via de mest vervolgens ook in het water terecht.

Ook gebeurt het geregeld dat vissen ontsnappen en zo de wilde vissen 'vervuilen'. Doordat ze paren met andere vissen kunnen de oorspronkelijke soorten zwakker worden of zelfs verdwijnen.

Het voedsel van gekweekte vis bestaat voor een groot deel uit andere vis, die dan wel in het wild gevangen wordt. Voor een kilo kweekvis is wel twee tot zes kilo wilde vis nodig.
Zo'n 30% van de gevangen wilde vis wordt gebruikt als visvoer.

Kweekvis in gesloten systemen heeft minder nadelen wat betreft het milieu en de gezondheid van de vissen. Omdat de vissen niet in aanraking komen met invloeden van buitenaf hoeven er minder medicijnen gebruikt te worden, het water wordt gefilterd.
Maar omdat er zoveel vissen in een gesloten ruimte bij elkaar zitten, heeft het veel weg van de bio-industrie. Onderzoekers gaan er tegenwoordig van uit dat ook vissen aan pijn en stress kunnen lijden en in deze systemen kunnen de dieren niets met hun natuurlijke gedrag.

Bronnen:

- milieucentraal.nl
- milieudefensie.nl/publicaties/magazine/2002/februari/zalm.htm
Duurzame aquacultuur: dé uitdaging voor de kweekindustrie
- aquacultuur.nl/default.asp?ZNT=S0T2O-1P87
- Dos Winkel (radar) (zie linken hieronder)