Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gierst met pompoenschotel

Pompoen1

Ingrediënten

gierst

groene pompoen
ui
prei
wortel
knoflook
cashewnoten (het liefst ongezouten en ongebrand)
bouillon
kerrie
currypasta (naar eigen smaak pittig of minder pittig)
koriander (gedroogd)
olie

Bereiding

De gierst aan de kook brengen met ruim twee keer zoveel water met bouillon. Na tien minuten koken wegzetten in hooikist of bed.

Groene pompoen schillen en in stukken snijden, ongeveer een vierkante cm, het luistert niet heel erg nauw. Opzetten met niet te veel water. De bedoeling is dat al het water verdwenen is op het moment dat de pompoen heel zacht is geworden. Eventueel tijdens het koken water toevoegen. Bouillon, kerry, koriander en currypasta meekoken. Af en toe roeren zodat alle stukken pompoen regelmatig onder water komen te staan en alles gelijktijdig gaart.

In een bakpan olie doen en vrijwel meteen de kleingesneden ui, prei en wortel toevoegen. Iets later de knoflook erbij. Het vuur laag laten en onder af en toe omscheppen in ongeveer een kwartier gaar laten worden zonder het echt te bakken, eventueel wat vocht toevoegen als het te hard gaat. Op het laatst de gehakte cashewnoten erbij.

Tenslotte de supergare, uit elkaar vallende, pompoenprut hierbij doen en alles goed door elkaar roeren. De gierst uit bed halen en alles opdienen.

Kweekvis

categorieën: Bio industrie, Handel, natuur en milieu, , water

tilapiakweek

Kweekvis is vis die gekweekt wordt in gesloten of open kweeksystemen. Gesloten systemen zijn grote bassins op het land, open systemen zijn afgesloten delen zee, rivier, meer of oceaan. Ook delen van bijvoorbeeld fjorden (zalm in Noorwegen) en mangroves (garnalen in bv. Azië) worden gebruikt. De stukken zijn meestal afgesloten met netten zodat water er gewoon doorheen kan stromen.
Het is lang gezien als een goed alternatief voor wilde vis, omdat door overbevissing en bijvangst verschillende soorten vis (tot wel 75%) dreigen uit te sterven.

Nadelen

Er zitten diverse nadelen aan het kweken van vis, vooral aan het kweken van vis in zee. Hierbij wordt een gedeelte van een zee, oceaan, meer of rivier met netten afgezet waarbinnen de kweekvissen mogen leven. Omdat het toch om een soort intensieve veeteelt gaat, betekent dit dat deze delen vervuilen door bijvoorbeeld geneesmiddelen als anti-biotica, voer, mest en afval in het water. Dit kan zorgen voor kustvervuiling en overbemesting. Bovendien kunnen kweekvissen speciaal voer en stoffen krijgen om de kleur te veranderen, om meer roze in plaats van grijze zalm te krijgen. Dit gebeurt door synthetische astaxanthine in hun voer te mengen. Deze stof komt via de mest vervolgens ook in het water terecht.

Ook gebeurt het geregeld dat vissen ontsnappen en zo de wilde vissen 'vervuilen'. Doordat ze paren met andere vissen kunnen de oorspronkelijke soorten zwakker worden of zelfs verdwijnen.

Het voedsel van gekweekte vis bestaat voor een groot deel uit andere vis, die dan wel in het wild gevangen wordt. Voor een kilo kweekvis is wel twee tot zes kilo wilde vis nodig.
Zo'n 30% van de gevangen wilde vis wordt gebruikt als visvoer.

Kweekvis in gesloten systemen heeft minder nadelen wat betreft het milieu en de gezondheid van de vissen. Omdat de vissen niet in aanraking komen met invloeden van buitenaf hoeven er minder medicijnen gebruikt te worden, het water wordt gefilterd.
Maar omdat er zoveel vissen in een gesloten ruimte bij elkaar zitten, heeft het veel weg van de bio-industrie. Onderzoekers gaan er tegenwoordig van uit dat ook vissen aan pijn en stress kunnen lijden en in deze systemen kunnen de dieren niets met hun natuurlijke gedrag.

Bronnen:

- milieucentraal.nl
- milieudefensie.nl/publicaties/magazine/2002/februari/zalm.htm
Duurzame aquacultuur: dé uitdaging voor de kweekindustrie
- aquacultuur.nl/default.asp?ZNT=S0T2O-1P87
- Dos Winkel (radar) (zie linken hieronder)