Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: indiase linzen met wilde groenten

Zevenblad1

Een recept uit het boek Van Nature van Ria Loohuizen.

Ingrediënten

- 150 gram groene of bruine linzen
- 3 sjalotten, fijngehakt
- 1 teen knoflook, gesnipperd
- 4 eetlepels olijfolie
- 750 gram wilde groenten, bv. zuring, zevenblad, weegbree, wilde kool, melkdistel of dovenetel
- 3/4 liter groentebouillon
- 1 1/2 theelepel geelwortelpoeder (kurkuma)
- 1 eetlepel korianderzaad
- 2 theelepels gemalen gemberwortel
- 3/4 theelepel chilipoeder
- 2 theelepels mosterdzaad
- zout en peper

Bereiding

Kook de linzen in de bouillon met eventueel nog wat zout en peper.

Was de groenten en laat ze uitlekken.

Fruit eerst de ui en na een paar minuten ook de knoflook met alle specerijen in de olijfolie tot ze glazig zijn, en roer dan de groenten erdoor. Laat ze even slinken.

Voeg de linzen met de eventuele overgebleven bouillon bij de groenten.

Landschapspijn

categorieën: boeken, Landbouw algemeen, natuur en milieu, Vlees en veeteelt

landschapspijn

Auteur: Jantien de Boer
Uitgever: Atlas Contact
ISBN: 9789045033907

‘Een gevoel van weemoed over ons landschap, dat onherroepelijk verandert door de industrialisatie.’ ‘Landschapspijn schurkt inderdaad tegen weemoed aan. Maar het is geen zeurend gevoel van nostalgie, het is eerder een vlijmende pijn die door je borst snijdt.’

Mensen die terug naar hun geboortegrond gaan in Friesland, Brabant of andere overwegend agrarische gebieden schrikken van de stilte, weg is het geluid van de vogels, het gezoem van de insecten. Niets dat beweegt op de egale groene vlakten. De slootjes zijn gedempt en de bloemrijke weilanden veranderd in steriele groene landerijen.

De pijn die in dit boek wordt beschreven is veroorzaakt door de agrarische industrie met zijn efficiënte manier van werken waarbij het draait om zoveel mogelijk produceren tegen zo weinig mogelijke kosten. Met name de veeteelt die veel ruimte nodig heeft en veel afvalstoffen kwijt moet trekt een grote wissel op de omgeving. Natuur is onkruid, lastig en nooit een winstgevend iets en delft dus het onderspit.

Boeren protesteren tegen deze aanklacht, en de term landschapspijn, omdat zij ook mee moeten draaien in de wereld zoals die is. Uiteraard zijn er ook enkelen die het anders willen, biologisch of iets natuurvriendelijker maar hen wordt het niet makkelijk gemaakt.

Een belangrijke vraag die in dit boek gesteld wordt is; van wie is het landschap eigenlijk? Van de boeren of van de samenleving? Of zelfs van iets groters, iets dat de mensheid overstijgt en de natuur mee laten doen? Er is sprake van botsende belangen tussen agrariërs en natuurliefhebbers.

Mijn gedachten gaan nog wat verder. Is er wel werkelijk een tegengesteld belang tussen verschillende groepen? Voor wie is een dode steriele wereld uiteindelijk goed? Van wie is het land, de zee, de lucht eigenlijk? En mijn landschapspijn gaat verder dan de agrarische gebieden. Ik lijd onder snelwegen, industrieterreinen, bedrijventerreinen, betegelde tuinen, rechtgetrokken rivieren, giftige bloembollenvelden, kilometers aan verlichte kassen. En nog veel meer dat de mens in zijn kortzichtige hebzucht en ordeningsdrang vernietigt.

Lees ook Schorshuiden van Annie Proulx over de kaalslag en ontbossing van Amerika. De paar milieufreaks, bomenknuffelaars en bezorgde burgers die alles al van ver aan zagen komen, en nog steeds zien, worden weggehoond, niet serieus genomen en uitgelachen. Maar uiteindelijk blijken zij steeds weer gelijk te krijgen. Helaas.