Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gegrilde courgette

Courgettebloem

Ingrediënten

courgette
cherry-tomaten
ui in ringetjes
knoflook
olijfolie
zout
peper
chilipoeder
ketchup

Bereiding

Snij de courgette in plakken van maximaal een halve centimeter dik. De tomaten halveren.
Marineer alles in olijfolie met zout, peper, chilipoeder. Laat even uitlekken en gril ze dan in een hete grilpan, een hete koekepan of op de barbeque. De pan moet goed heet zijn voor de groenten erin gaan. Beide zijden ongeveer een paar minuten tot de courgette zacht is. De courgette en tomaat uit de pan halen en nu de ui en knofook erin, even bakken en dan ketchup erbij. Dit over de courgette en tomaat gieten.

Bij hele grote courgettes kunnen eventueel de zaden eruit geschept worden. Dit gaat goed met een lepel.

Gegrilde courgette is erg lekker als broodbeleg of als bijgerecht bij pasta of aardappels.

Landschapspijn

categorieën: boeken, Landbouw algemeen, natuur en milieu, Vlees en veeteelt

landschapspijn

Auteur: Jantien de Boer
Uitgever: Atlas Contact
ISBN: 9789045033907

‘Een gevoel van weemoed over ons landschap, dat onherroepelijk verandert door de industrialisatie.’ ‘Landschapspijn schurkt inderdaad tegen weemoed aan. Maar het is geen zeurend gevoel van nostalgie, het is eerder een vlijmende pijn die door je borst snijdt.’

Mensen die terug naar hun geboortegrond gaan in Friesland, Brabant of andere overwegend agrarische gebieden schrikken van de stilte, weg is het geluid van de vogels, het gezoem van de insecten. Niets dat beweegt op de egale groene vlakten. De slootjes zijn gedempt en de bloemrijke weilanden veranderd in steriele groene landerijen.

De pijn die in dit boek wordt beschreven is veroorzaakt door de agrarische industrie met zijn efficiënte manier van werken waarbij het draait om zoveel mogelijk produceren tegen zo weinig mogelijke kosten. Met name de veeteelt die veel ruimte nodig heeft en veel afvalstoffen kwijt moet trekt een grote wissel op de omgeving. Natuur is onkruid, lastig en nooit een winstgevend iets en delft dus het onderspit.

Boeren protesteren tegen deze aanklacht, en de term landschapspijn, omdat zij ook mee moeten draaien in de wereld zoals die is. Uiteraard zijn er ook enkelen die het anders willen, biologisch of iets natuurvriendelijker maar hen wordt het niet makkelijk gemaakt.

Een belangrijke vraag die in dit boek gesteld wordt is; van wie is het landschap eigenlijk? Van de boeren of van de samenleving? Of zelfs van iets groters, iets dat de mensheid overstijgt en de natuur mee laten doen? Er is sprake van botsende belangen tussen agrariërs en natuurliefhebbers.

Mijn gedachten gaan nog wat verder. Is er wel werkelijk een tegengesteld belang tussen verschillende groepen? Voor wie is een dode steriele wereld uiteindelijk goed? Van wie is het land, de zee, de lucht eigenlijk? En mijn landschapspijn gaat verder dan de agrarische gebieden. Ik lijd onder snelwegen, industrieterreinen, bedrijventerreinen, betegelde tuinen, rechtgetrokken rivieren, giftige bloembollenvelden, kilometers aan verlichte kassen. En nog veel meer dat de mens in zijn kortzichtige hebzucht en ordeningsdrang vernietigt.

Lees ook Schorshuiden van Annie Proulx over de kaalslag en ontbossing van Amerika. De paar milieufreaks, bomenknuffelaars en bezorgde burgers die alles al van ver aan zagen komen, en nog steeds zien, worden weggehoond, niet serieus genomen en uitgelachen. Maar uiteindelijk blijken zij steeds weer gelijk te krijgen. Helaas.