Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: appelmoes

Appel

Ingrediënten

- appels
- rozijnen
- diksap
- water
- kaneel

Bereiding

De appels schillen en in stukjes in een grote pan doen. Overige ingrediënten toevoegen naar smaak. Halverwege proeven of het zoet genoeg is, zo niet dan wat extra diksap en/of rozijnen er bij doen. Beter iets te veel water erbij dan te weinig. Het eventuele overblijvende vocht afgieten en warm opdrinken. Lekker!

Het inmaken

Alles wat je niet direct op gaat eten kan je lang bewaren met de volgende methode.
Glazen potten, goed schoon, vullen met kokend water. Deksel erop en op z'n kop zetten. Op deze manier wordt ook het deksel gesteriliseerd.

Na een aantal minuten de potten leeggooien (het water bewaren om mee af te wassen of het toilet te spoelen) en de nog hete appelmoes er in scheppen, met een lepel die ook in het kokend water, of in de pan met kokende appelmoes, ontsmet is. Pas op dat je niet de rand van de pot of de binnenkant ervan met je vingers aanraakt .Hetzelfde geldt voor het deksel. Het moet allemaal zo steriel mogelijk blijven.

De volle potten weer op hun kop zetten, nadat je het deksel er weer op gedaan hebt uiteraard, en af laten koelen.
Datum van vullen erop zetten en bewaren. Als het goed is kan je het wel een aantal maanden bewaren.

Lang, Tim

categorieën: personen

Tim_Lang

Tim Lang is hoogleraar aan de Universiteit van Londen, expert in voedselpolitiek (Professor of Food Policy), daarnaast schrijft hij (mee) aan artikelen en boeken.

Lang is bedenker van het begrip voedselkilometers (Food Miles), en heeft baanbrekend onderzoek gedaan naar voedseladditieven, obesitas, dieet en armoede, en heeft er bij de Engelse overheid op aangedrongen iets aan het voedsel in scholen te doen. Lang voor Jamie Oliver hier over begon.

Interview

In een interview met Trouw van 6 november 2009 zegt Lang onder andere: 'De manier waarop wij in de rijke wereld eten is zo belastend voor de planeet, dat moet echt anders.' Hij doelt hiermee met name op de hoeveelheid vlees en zuivel die hier gegeten wordt. En hij wijst op het grote tekort aan water dat dreigt dankzij ons menu. Doordat wij hier de beschikking hebben over groenten die geteeld zijn in droge gebieden, hebben de mensen daar minder schoon drinkwater tot hun beschikking. Hij noemt dit zelfs neo-imperialisme.

De politiek zou duidelijker stelling en maatregelen moeten nemen. Desnoods keuzes afdwingen en niet alles over laten aan de consumenten.
De veranderingen zullen snel en radicaal moeten zijn. 'We zullen anders moeten gaan eten: meer lokaal geteeld voedsel, meer eten volgens de seizoenen en groenten en fruit in de hoofdrol.'

Publicaties

- Food policy
- The Unmanageable Consumer: Contemporary Consumption and its Fragmentation
- Food Wars: the battle for mouths, minds and markets
- The Atlas of Food