Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: appelmoes

Appel

Ingrediënten

- appels
- rozijnen
- diksap
- water
- kaneel

Bereiding

De appels schillen en in stukjes in een grote pan doen. Overige ingrediënten toevoegen naar smaak. Halverwege proeven of het zoet genoeg is, zo niet dan wat extra diksap en/of rozijnen er bij doen. Beter iets te veel water erbij dan te weinig. Het eventuele overblijvende vocht afgieten en warm opdrinken. Lekker!

Het inmaken

Alles wat je niet direct op gaat eten kan je lang bewaren met de volgende methode.
Glazen potten, goed schoon, vullen met kokend water. Deksel erop en op z'n kop zetten. Op deze manier wordt ook het deksel gesteriliseerd.

Na een aantal minuten de potten leeggooien (het water bewaren om mee af te wassen of het toilet te spoelen) en de nog hete appelmoes er in scheppen, met een lepel die ook in het kokend water, of in de pan met kokende appelmoes, ontsmet is. Pas op dat je niet de rand van de pot of de binnenkant ervan met je vingers aanraakt .Hetzelfde geldt voor het deksel. Het moet allemaal zo steriel mogelijk blijven.

De volle potten weer op hun kop zetten, nadat je het deksel er weer op gedaan hebt uiteraard, en af laten koelen.
Datum van vullen erop zetten en bewaren. Als het goed is kan je het wel een aantal maanden bewaren.

Leven met minder

categorieën: films

De korte documentaire Leven met minder van Isabel Meloen, schetst een drietal portretten van mensen die – vanwege hun levensovertuiging en hun gewoontes – drastische maatregelen in hun voedselconsumptie hebben genomen. We ontmoeten twee roeiers die vanwege hun sportcarrière op het hoogste niveau enorm op hun voeding moeten letten. We zien een vrouw die een biologische boerderij runt en zelf alleen nog biologisch eet. En twee dumpster divers die hebben besloten uit protest tegen de ongelofelijke verspilling alleen nog maar weggegooid – maar nog uitstekend – voedsel te eten.

Veel mensen zou dit te ver gaan: je hele leven omgooien om in topvorm te komen, alleen nog natuurproducten eten of alleen nog voedsel eten dat anderen hebben weggegooid. De filmmaakster spreekt dan ook van ‘het excessief zoeken naar minder’. Dat lijkt een misschien een paradox, maar dat is het niet. De film laat vooral goed zien hoeveel overtuiging er ten grondslag moet liggen aan een beslissing om je voedingspatroon te veranderen. Waarschijnlijk hebben heel veel mensen op hun jaarlijkse lijstje van goede voornemens staan dat ze gezonder willen eten, in een betere fysieke vorm willen komen of minder willen verspillen. Wat dat aangaat biedt deze film inspiratie; de mensen erin zijn extreme voorbeelden, maar ze zijn wel geslaagd in hun voornemens.