Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: worteltaart (A real carrotpie)

Worteltaart

Dit recept is met toestemming overgenomen uit Ecofabulous koken in alle seizoenen van Lisette Kreischer. Daar heet het A real carrotpie!

Ingrediënten

- 1 grote winterwortel
- 350 gram gezeefd tarwemeel, geen bloem
- 330 gram rietsuiker of druivensuiker (of dadelsuiker)
- 75 gram rozijnen
- 75 gram walnoten
- 1/2 eetlepel kaneelpoeder
- 1/2 eetlepel fijn gesneden gember (kan ook weggelaten worden)
- rasp van 1 sinaasappelschil (neem een biologische sinaasappel hiervoor)
- mespunt zout
- 250 ml zonnebloemolie
- 250 ml sojamelk en sojaroom, gemengd
- 3 eetlepels appelmoes
- 1 zakje bakpoeder
- mespunt zout
- extra walnoten ter versiering
- sojaslagroom
- extra wortelrasp ter versiering

Bereiding

Voor 8 grote punten

Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet een taartvorm (diameter 20 cm) in en bestrooi die met bloem.
Was de wortel en rasp ze fijn.
Crush de walnoten.

Meng meel, bakpoeder, zout, kruiden, suiker, wortel, walnoten, rozijnen en sinaasappelrasp in een kom. Roer goed door. Meng in een andere kom de olie met het sojamengsel en de appelmoes, en voeg dit aan het droge mengsel toe.

Roer het geheel goed door.

Het mengsel mag geen nat beslag worden maar ook geen deeg; het hangt er een beetje tussenin; een dik en glanzend mengsel.
Schep het in de vorm en bak de taart in zo'n 40 minuten gaar.

Vanaf 25 minuten mag je af en toe in de oven kijken. Houd de bovenkant in de gaten en prik er af en toe in met een mes of vork; als dat er schoon uitkomt is de taart klaar (prik-met-de-vork-test).
Heb je een oven met een knop voor onderwarmte dan is het wijs om de onderwarmte halverwege de baktijd 10 minuten aan te zetten.

Is de taart goudbruin? Haal hem uit de oven en laat hem in de vorm afkoelen. Versier de afgekoelde taart op een mooi bord met sojaslagroom, walnoten en wortelrasp.

Luxeproblemen

categorieën: Acties, filosofie, Koken en eten, Meningen, wereldvoedselverdeling

Door Mirjam Vaes
2 november 2010

De wereldvoedseldag en -week stonden dit jaar (2010) in het teken van afval en voedselverspilling. Na het zien van de film Taste the Waste (via deze site in zijn geheel te bekijken) en de afvalshow, was ik weer zo geraakt door dit grote probleem dat ik me ging verdiepen in het dumpster diven: het uit containers en afvalbakken halen van weggegooid voedsel van supermarkten en andere winkels en instellingen omdat het over de datum (of nog niet eens) of anderszins niet aantrekkelijk geacht wordt voor het winkelend publiek. Maar dat vaak nog best wel te eten is.

Lege containers

Ik begon voorzichtig met het 's morgens vroeg verkennen waar dan die containers zouden moeten staan. Ik kon me niet herinneren ze ooit gezien te hebben. Maar het blijkt dat als je op winkelcentra bent, dat er allerlei parkeer-, laad- en losplekken zijn die je misschien niet meteen ziet, maar waar je wel makkelijk op kan komen. En daar vond ik ook de containers. Ze waren allemaal leeg. Wellicht omdat het zondag was?

Ook bij het ziekenhuis stonden er heel veel. Ik weet van iemand die daar gelegen heeft dat er heel veel voedsel, in perfecte staat, weggegooid wordt. Deze containers waren ook leeg.

Raak

Vanmorgen ging ik mijn plastic afval weggooien en nam voor de zekerheid een plastic tasje mee, wie weet zou ik nog iets tegenkomen.
Meteen om de hoek bij de Turkse bakker was het al raak. Een man stond ongeveer 20 vuilniszakken met brood in z'n auto te laden. Ik vroeg 'm of dat allemaal wegging. Dat was zo.
Toen ik 'm vroeg of ik er eentje mee mocht nemen, smeekte hij mij bijna om een hele zak mee te nemen. Dat leek me wat te veel, maar het kostte me moeite om nee te zeggen.

50 meter verder, bij de Lidl, vond ik een aantal zakken met krentenbollen die een dag over datum waren, en in een container bij de Turkse supermarkt zag ik rucola en een bladgroente die ik niet kende.

Dit is gewoon te makkelijk. Het voedsel ligt echt letterlijk voor het oprapen.

Keuzes

Het eten van weggegooid voedsel past in mijn streven naar een betere wereld. Als actie om aan te tonen dat er helemaal geen voedseltekorten zijn, maar dat er problemen zijn met de verdeling. Bovendien is het verschrikkelijk om letterlijk te zien en te beseffen dat goed voedsel weggegooid wordt.
En het past bij mijn streven om zo min mogelijk geld uit te geven.

Het gaat echter niet helemaal samen met andere principes die ik aanhang, zoals het eten van gezond, biologisch en plantaardig voedsel. Ik besef echter dat dit luxeproblemen zijn, en dat iemand die echt honger heeft niets aan principes heeft maar alles aan voedsel.

Overschot

Volgens mij is er zoveel voedsel te vinden dat ik op zoek moet naar mensen die het echt nodig hebben, en die minder moeite hebben met wit brood en dierlijke producten.
Misschien is er dan zelfs nog genoeg dat ik er zelf uit kan halen wat voor mij waardevol is.