Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pompoen-bonenragout

Pompoenen

Gebaseerd op een recept uit Puur vegetarisch van Peter Berley.


Ingrediënten

- 200 gram gedroogde bonen (of neem een blik of pot butterbeans, cannellinibonen of witte bonen)
- 3 el olijfolie
- 1 grote ui
- pond pompoen, eventueel geschild, in grove stukken gesneden
- 3 tenen knoflook, geperst
- stukje gemberwortel van ongeveer 2 cm, geschild en geperst (in knoflookpers)
- 2 blikken (400 gram) tomaten in stukjes
- kaneelpoeder of een stokje van 5 cm
- zout en peper

Bereiding

Week en kook de gedroogde bonen volgens de aanwijzingen.

Verwarm de olie in een zware bakpan (liefst gietijzer) met een dikke bodem op halfhoog vuur. Fruit hierin de ui met een snufje zout tot hij glazig is. Voeg dan de pompoen, de knoflook en de gember toe en bak ongeveer 5 minuten op een laag vuur.

Voeg de tomaten met het sap toe en breng aan de kook. Voeg de bonen en de kaneel toe.
Op een laag vuur laten koken tot de pompoen gaar is, voeg eventueel water toe.

Verwijder het kaneelstokje en voeg naar smaak zout en peper toe.

Serveersuggestie

Berley serveert dit gerecht met polenta, maar het combineert ook goed met een ander graan of met brood.
Ook een knoflooksaus is hier lekker bij.

Nutritionisme

categorieën: Gezondheid algemeen, nutriënten

Deze term werd voor het eerst gebruikt door Gyorgy Scrinis, een Australische socioloog, in 2002 in een artikel over margarine getiteld 'Sorry marge'. Volgens hem was margarine het ultieme nutritionistische produkt omdat het moeiteloos van ingrediënten kan veranderen zonder dat het produkt zelf verandert.

Michael Pollan beschrijft in zijn boek Een pleidooi voor echt eten het nutritionisme als 'een ideologie ontwikkeld door wetenschappers en voedingsmiddelenmarketeers geholpen door de overheid. Deze leer bestaat onder andere uit drie destructieve mythen:
- dat niet het voedsel het belangrijkste is maar de voedingsstof;
- dat we, omdat voedingsstoffen onzichtbaar zijn en voor iedereen behalve wetenschappers niet te doorgronden, hulp nodig hebben van deskundigen bij het bepalen van wat we moeten eten;
- en dat het hele doel van eten bestaat uit het bevorderen van een bekrompen concept van lichamelijke gezondheid.'

Het nutritionisme gaat alleen over gezondheid en gaat voorbij aan andere dan biologische redenen die met voedsel verbonden zijn, zoals genot en sociale en culturele aspecten.