Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: aardappels bakken

Aardappel

Aardappels kunnen op verschillende manieren gebakken worden. Ze kunnen rauw in hete olie gebakken worden of eerst een paar minuten gekookt, vervolgens afgegoten en dan gebakken worden. 
De meest gebruikte vorm is in schijfjes, maar als ze eerst gekookt worden kan je ze ook in vierkantjes of grove blokjes snijden (dit doen voor je ze kookt), en dan bakken. Op deze manier nemen ze minder ruimte in, in de pan.

Het lekkerste is het om de aardappels met schil te bakken maar dat is alleen aan te raden als ze nog niet oud en uitgelopen zijn. De uitlopers bevatten namelijk een giftige stof (solanine) die je beter niet teveel binnen kan krijgen. Dit is ook het geval als de aardappels groenig kleuren onder de schil, je kan ze dan beter wat dikker schillen.
Aardappelschillen worden ook wel los als een soort chips gefrituurd.

Zeer belangrijk bij het bakken is geduld, een grote pan met een dikke bodem en hete olie.

Het beste is het om elk schijfje of blokje op de bodem te leggen en ze stuk voor stuk om te draaien, dit gaat vanzelf als er een korstje op komt. Het vuur in het begin goed hoog houden om een lekker korstje te krijgen, daarna lager om de aardappels goed gaar te krijgen. Blijven omdraaien. Prik met een vork in één van de dikkere stukken om de gaarheid te testen.
Als de aardappels, vrijwel, gaar zijn kan je er eventueel andere (snelgarende) groenten zoals ui, spinazie, paprika, knoflook, kruiden (zout!) en wat je nog meer wilt, toevoegen om even mee te bakken. Zet het vuur dan hoog en blijf erbij om regelmatig alles om te scheppen.

Het lijkt moeilijk maar op deze manier moet het eigenlijk altijd lukken, zelfs in een pan zonder anti-aanbaklaag.

Pijnboompittensyndroom

categorieën: Gezondheid algemeen,

europese_pijnboompitten chinese_pijnboompitten

Na het eten van pijnboompitten, of producten waar deze in zitten zoals pesto, kan het gebeuren dat iemand last krijgt van een vieze, bittere of metaalachtige smaak in de mond na het eten. Dit treedt meestal op een paar dagen na het eten van de pijnboompitten en kan een dag of 3 tot 2 weken duren.

Dit syndroom wordt voor het eerst beschreven in maart 2001 in de European Journal of Emergency Medicine. Sindsdien lijkt het steeds vaker voor te komen.

Het zogenaamde pijnboompittensyndroom (ook wel pine mouth of metal mouth syndrome genoemd) lijkt voornamelijk op te treden na het eten van pijnboompitten uit China en niet na het eten van Europese pitten. De Chinese pitten zijn korter en ronder dan de Europese (Italiaanse, Spaanse) die ongeveer anderhalve centimeter zijn. In de supermarkten worden vooral de Chinese pitten verkocht.
Het zou kunnen helpen de pitten te roosteren voor het consumeren, al wordt dit ook weer tegengesproken door sommige slachtoffers.

De oorzaak van de vieze bittere smaak is (nog) niet bekend maar er is waarschijnlijk geen blijvende gezondheidsschade. Mensen die echter een keer hierdoor getroffen zijn lijken er wel vaker last van te kunnen krijgen.