Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: chutney van perzik en tomaat

Tomaatjes

Recept van Barbara
Genoeg voor ongeveer 3 potten.

Ingredienten en benodigdheden

- 800 gram perzik - ik had hollandse
- 400 gram tomaten - ik gebruikte trostomaten
- 1/2 (dikke) rode ui - fijngesneden
- 1 laurierblad
- 1 theelepel zout
- 2 eetlepels (appel)azijn
- 50 gram sjalotjes -> fijngesneden
- 1 grote appel in stukjes
- 1 (ruime) theelepel kerriepoeder
- pijpkaneel, ca. 6 cm.
- 1,5 dl inmaakazijn
- 3/4 theelepel kruidnagelpoeder
- 200 gram lichtgele basterdsuiker (of 50 gram fructose)

- schone (uitgekookte) glazen potten met goede deksels.
- pan met dikke bodem. - ik gebruik een gietijzeren braadpan
- normale pan.
- vergiet
- houten plank om de gevulde kokendhete potten op zijn kop te zetten en af te laten koelen.
- mesje
- roerlepel van kunststof of hout
- kleine soeplepel of andere komvormige lepel voor het overhevelen in de glazen potjes.

Bereiding

1. Het schillen en ontvellen van perzik en tomaat.
Ruime pan water aan de kook brengen. Perziken er in leggen en na ca 1 minuut eruit halen, in het vergiet leggen en meteen onder de koude kraan afspoelen.
Tomaten inkruisen en 35 a 40 seconden in het kokende water leggen, eruit halen, in de vergiet doen en meteen onder de koude kraan afspoelen.
De perziken en de tomaten zijn nu gemakkelijk te ontvellen/schillen.

2. Het maken van de chutney
Snijd de perziken en tomaten in stukjes. Doe ze in de dikke bodempan met de suiker, ui, sjalot, kerrie, kruidnagel, appel, kaneel, zout, azijn. Breng het geheel al roerend aan de kook. Zet de pan op het kleinste pitje (spaarbrander) en laat de massa heel langzaam indikken. Regelmatig roeren. Het kan wel 1,5 uur duren. (heb je geen spaarbrander, houd de pan dan extra goed in de gaten. ik neem aan dat de indiktijd dan minder is, en dat je frequenter moet roeren)

3. Overhevelen in de potten.
Schep de kokendhete chutney in de glazen potten; maak ze goed vol sluit de ze meteen af en zet ze op de kop op de plank. Laat ze vacuüm trekken en afkoelen.

Rauwer

categorieën: films, Rauw eten, Theorieën over gezonde voeding

Overgenomen van hollanddoc.nl

In 2008 konden we in de spraakmakende jeugddocumentaire RAUW kennismaken met de elfjarige Tom en zijn moeder Francis die leven op een dieet van ongekookt en ongebakken voedsel. Een fascinerende film over een controversiële levensstijl. In de eerste aflevering van de BBC-serie The truth about food, die Holland Doc 24 onlangs uitzond, bleek dat het eten van rauwe groenten en fruit heel goed is voor de spijsvertering en bloeddruk. Maar of een dieet van puur rauw voedsel goed is voor een opgroeiend kind, is een andere vraag.

Ik herinner me nog goed wat voor heftige reacties het bijzondere verhaal van Tom en Francis opriep, zowel bij kijkers als in de media, en was dus erg nieuwsgierig naar het vervolg: RAUWER. De titel slaat niet alleen op het dieet van Tom en zijn moeder, maar ook op de wending die hun leven sinds de vorige documentaire heeft genomen. Sinds RAUW stuiten Francis’ ideeën op veel weerstand. Dit vervolg is niet meer gericht op jonge kijkers. Het perspectief is verlegd naar dat van de volwassenen om Tom heen, die allemaal hun eigen ideeën hebben over wat er met hem moet gebeuren.

Een kinderarts van het AMC maakt zich ernstig zorgen om de inmiddels 15-jarige Tom, bij wie kalkgebrek en een groeiachterstand zijn vastgesteld. Zij doet aangifte van kindermishandeling, en de Raad voor de Kinderbescherming dient een verzoek tot ondertoezichtstelling in. Niet alleen vanwege de medische conditie van Tom, maar ook omdat Francis haar zoon van school gehaald heeft: een normale school is niet verenigbaar met hun levensstijl.

De strijd van Francis en Tom met de wereld om hen heen levert een meeslepend verhaal vol dilemma’s en vraagstukken op. Tijdens het kijken vond ik het moeilijk om partij te kiezen: aan de ene kant is duidelijk dat Tom er niet uitziet als een ‘gezonde’ 15-jarige puber, aan de andere kant hebben hij en Francis een sterke band - zij tegen de wereld. Francis heeft bovendien een rotsvast vertrouwen in haar levensstijl, en is er zeker van dat rauw voedsel het beste is voor Tom.

Maar hoe lang blijft Tom zijn moeder nog gehoorzamen? Iedereen denkt er het zijne van, maar Toms eigen standpunt mis ik in de documentaire. Als hem naar zijn mening gevraagd wordt, zijn zijn antwoorden ontwijkend en niet erg overtuigend. Dat is misschien ook wel het punt dat de regisseur wil maken: een jongen van 15 kan niet bepalen wat het beste voor hem is, hij is nog te afhankelijk van zijn moeder. En ook al heeft die het beste met hem voor, wat als zij haar kind niet biedt wat het echt nodig heeft…?

RAUWER geeft geen oordeel, en zal waarschijnlijk niet zoveel reacties losmaken als zijn voorganger RAUW. Maar de film stemt tot nadenken. Vooral de vraag hoezeer we ons mogen bemoeien met elkaars levensstijl blijft hangen.

RAUWER ging op 15 november 2012 in première op het IDFA en is geselecteerd voor de IDFA Competition for Dutch Documentary.