Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: havermoutpap

Rozijnen

Een lekkere warme hap.

Ingrediënten

klein beetje water
(moes)-appel
rozijnen
havermout
amandelen en/of hazelnoten, gemalen
kaneel
soja-, rijst- of notenmelk
iets om te zoeten bv. diksap, jam, agavesiroop of ahornsiroop

Bereiding

Zet een steelpannetje met een bodempje water op het vuur. Gas op laagste stand.
Doe hierin de rozijnen en appel in stukjes. Laat dit een tijdje pruttelen tot het moezig wordt. Pas op dat het niet aanbrandt, voeg desnoods nog wat water toe.
De gemalen nootjes erdoor roeren. Net als de havermout. Niet te veel, want het wordt altijd meer en steviger dan je van tevoren inschat.

De melk erbij doen, zorg dat alles ruim onder staat, het dikt behoorlijk in. Hou je van betonpap dan kan je minder melk erbij doen maar vind je een vloeibare pap lekkerder, zorg dan voor voldoende vocht.

Kaneel en zoetmiddel erbij, alles goed doorroeren en op een, nog steeds, heel laag vuur al roerend aan de kook laten komen. Eventjes door laten koken en dan in een kommetje of een diep bord serveren. Nu kan er naar smaak nog meer kaneel en/of zoetmiddel toegevoegd worden.

Een stevig ontbijt dat je, dankzij de haver, verwarmt en lang een verzadigd gevoel geeft.

Slim op uw juiste gewicht

categorieën: Afvallen algemeen, boeken

Titel: Slim op uw juiste gewicht
Ondertitels: Waarom gewichtstoename niet alleen met eten te maken heeft
Hoe u dit herkent en wat u er aan kunt doen
Auteur: Cora de Fluiter
Uitgever: Elmar
ISBN: 978 90389 1918 8 

Inleiding

Het interessante van dit boek is dat het ingaat op andere oorzaken van gewichtstoename dan de twee meest genoemde en bekende: te veel eten en te weinig bewegen. Deze twee zijn uiteraard voor veel mensen belangrijke oorzaken, maar volgens Cora de Fluiter zijn er nog een aantal, lichamelijke, oorzaken aan te wijzen die een grotere rol kunnen spelen bij ongewenste gewichtstoename of de onmogelijkheid om gewicht te verliezen, dan tot nu toe algemeen wordt aangenomen.
Als gewicht verliezen op de traditionele manier niet lukt, kan het handig zijn om eens uit te zoeken of er een ander probleem meespeelt.

Inhoud

In dit boek gaat de auteur in op diverse mogelijke oorzaken die een gewichtsverlies in de weg kunnen staan, omdat ze niet her- en/of erkend en dus niet aangepakt worden. Zij gaat uit van de stelling dat gewichtstoename een symptoom kan zijn van iets anders, en niet alleen een gevolg van te veel eten en/of te weinig bewegen.

De problemen die in dit boek behandeld worden, zijn:
koolhydratenverslaving;
hyperinsulinemie;
schildklierproblemen;
verminderd verzadigingsgevoel,
verlaagde verbranding;
hormonale stoornissen;
medicijngebruik;
voedingstekorten en
chronische stress.

Via testjes en vragenlijsten kun je er achter komen waar je aan zou kunnen lijden. Voor de meeste tests zijn wel aanvullende bloedtesten nodig om zekerheid te krijgen. Hiervoor moet in het algemeen eerst een arts geraadpleegd worden, het liefst eentje die bekend is met of werkt volgens de orthomoleculaire zienswijze. Een visie waar de schrijfster zelf ook mee werkt.

Verder worden er nog een aantal andere onderwerpen behandeld die verband houden met gezonde voeding. Voedingswaarschuwingen voor onder andere suiker, transvetten en melk.
Er staan recepten in voor een dieet zonder (zero-carb) of met weinig koolhydraten (low-carb).

Hoe werkt het?

Na het stellen van de juiste diagnose kan er gewerkt worden aan oplossingen. Deze komen neer op het vermijden van bepaalde producten (vooral die producten, die een snelle stijging van de insulinespiegel kunnen veroorzaken (low-carb dieet)), het slikken van voedingssupplementen en/of hormonen om tekorten aan te vullen, het nemen van extra voedingsvezels om eerder verzadigd te zijn, en het doen van bepaalde oefeningen.
Dit alles afhankelijk van de oorzaak uiteraard. Het is heel goed mogelijk om meerdere oorzaken naast elkaar te hebben.
Het volgen van het mediterrane dieet tenslotte is voor alle aandoeningen, behalve hyperinsulenimie, een goed idee.
Voor de behandeling van hyperinsulinemie wordt een uitgebreide behandeling gegeven. Hierbij gelden ook striktere dieetvoorschriften dan bij de andere aandoeningen.

Persoonlijke ervaring

Omdat ik zelf hoog scoorde op de test voor hyperinsulinemie besloot ik het twee weken durende graanrestrictiedieet te volgen. Dit kwam in mijn geval neer op het eten van veel noten en tofu. De recepten in het boek gaan wel erg uit van een traditioneel vlees en zuiveldieet.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet volgehouden heb. Deels omdat ik geen verschil merkte in energie en hongergevoelens, maar ook omdat ik erg veel moeite had met het niet mogen eten van veel fruit en het verzinnen van maaltijden zonder koolhydraten. Wellicht moet ik nog een keer een poging wagen, maar ik werd er niet blij van. Het kan natuurlijk zo zijn dat ik het niet heb, en dat ik daarom geen effect merkte. In dat geval ben ik wel blij omdat ik me dan niet aan dit strenge dieet hoef te houden.

Begeleiding en meer

Naast het boek is er een website (coradefluiter.nl) waar meer informatie en ondersteuning gegeven wordt.

Kritiek

Er staat heel veel interessante informatie in dit boek, helaas staat het er niet allemaal even logisch in.
De onderwerpen zijn uitgesplitst over meerdere hoofdstukken zonder dat dat handig is. Als je iets wilt weten over een bepaalde aandoening, moet je het hele boek doorbladeren om deze op verschillende plekken te vinden. Vaak kom je bepaalde info dubbel tegen, en door het ontbreken van een index is het soms een heel gepuzzel. Oorzaken en behandeling staan niet bij elkaar. Tegelijkertijd was ik bij het achter elkaar lezen van het hele boek regelmatig in de war over welke aandoening ik nu aan het lezen was.

Het hoofdstuk over mediterrane voeding en dat over voedingswaarschuwingen staan tussen de hoofstukken over de behandeling van alle oorzaken en dat over de behandeling van hyperinsulinemie.
Wel is er een zeer uitgebreide lijst verwijzingen naar wetenschappelijke bronnen, deze is echter op dezelfde manier geordend als de hoofdstukken.

De informatie over de glycemische index (GI) is beperkt en enigszins achterhaald. Het eten van verschillende producten met een verschillende GI in een maaltijd geeft een gemiddelde hiervan, en het is dus niet nodig alleen producten met een GI onder de 35 te eten (Weil, Gezond eten, gezond zijn, 2000) zoals wordt aanbevolen bij het graanrestrictiedieet en de behandeling van hyperinsulinemie.

Wat ik ook vreemd vond is dat alle zoete recepten gezoet zijn met steviapoeder. Logisch als je bedenkt dat er geen calorieën in zitten, maar wel vreemd omdat deze stof, voor zover ik weet, nog steeds verboden is en in ieder geval zeer moeliijk te verkrijgen is.