Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pompoensoep

Prei

Ingrediënten (voor 4 personen)

- 1 middelgrote oranje pompoen
- 1 ui
- 1 prei, wit en groen gescheiden
- 2 kleine of 1 grote wortel
- 1 courgette
- 2 tenen knoflook
- 1 (moes)appel
- 1 liter water
- 2 bouillonblokjes
- theelepel bonenkruid
- scheut olijfolie
- eventueel iets van peulvruchten, linzen, kikkererwten of bonen
- kerrie, koriander
- eventueel peper en zout
- blok rooktofu (real smoked tofu van Viana)

Bereiding

Als de oranje pompoen al een tijdje eerder geplukt is bestaat de kans dat de schil hard en bitter wordt. Dan is het aan te bevelen om de vrucht te schillen.
De pompoen in stukjes snijden en opzetten met water, bouillon en bonenkruid.
Aan de kook laten komen en op een laag vuur laten koken tot de pompoen bijna gaar is. Dit duurt meestal maar een minuut of 10 à 15.
Gas uitzetten en de soep pureren met een staafmixer of een vork. Niet alle blokjes pompoen hoeven vermalen te worden.

Ondertussen in een andere pan de olie verwarmen en daar langzaam de kleingesneden groenten, behalve het groen van de prei, in bakken. De kruiden meebakken.
Als de groenten gaar zijn de pompoensoep hier bij gieten, het fijngesneden groen van de prei en de appel, geschild en in stukjes, toevoegen.
Een minuut of 10 laten koken.

De eventuele peulvruchten moeten al gaar zijn als ze erbij gaan.

De tofu in blokjes snijden en hard bakken. Deze kunnen dan na het opscheppen toegevoegd worden.

Surplus: Terrorized into Being Consumers

categorieën: films

Documentaire uit 2003. Geregisseerd door Erik Gandini en Johan Söderberg.

Antiglobaliseringsgoeroe John Zerzan ziet het reclamespotje als het machtigste communicatiewapen ooit uitgevonden. De ontvanger wordt gereduceerd tot een machteloze consumptieslaaf, die gelooft dat het kopen van dingen zaligmakend is. SURPLUS is een poging deze ‘consumptieslaven’, goed voor het verbruik van vier vijfde van de natuurlijke bronnen, te verleiden tot nadenken. Daarbij bedient de film zich van dezelfde technieken als die van het reclamespotje en rollen uit hun verband gerukte Soundbites als ‘people don’t shop’ en ‘I love this company’ over de lippen van Bush, Berlusconi, Chirac, Poetin en Castro. Rustpunten zijn de gesprekken met wereldburgers, zoals een handelaar in dure sekspoppen, een internetmiljonair die een dagtaak heeft aan het uitgeven van zijn geld en een Cubaanse die zich vergaapt heeft aan de westerse overvloed.

Bron
idfa.nl