Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gierst met pompoenschotel

Pompoen1

Ingrediënten

gierst

groene pompoen
ui
prei
wortel
knoflook
cashewnoten (het liefst ongezouten en ongebrand)
bouillon
kerrie
currypasta (naar eigen smaak pittig of minder pittig)
koriander (gedroogd)
olie

Bereiding

De gierst aan de kook brengen met ruim twee keer zoveel water met bouillon. Na tien minuten koken wegzetten in hooikist of bed.

Groene pompoen schillen en in stukken snijden, ongeveer een vierkante cm, het luistert niet heel erg nauw. Opzetten met niet te veel water. De bedoeling is dat al het water verdwenen is op het moment dat de pompoen heel zacht is geworden. Eventueel tijdens het koken water toevoegen. Bouillon, kerry, koriander en currypasta meekoken. Af en toe roeren zodat alle stukken pompoen regelmatig onder water komen te staan en alles gelijktijdig gaart.

In een bakpan olie doen en vrijwel meteen de kleingesneden ui, prei en wortel toevoegen. Iets later de knoflook erbij. Het vuur laag laten en onder af en toe omscheppen in ongeveer een kwartier gaar laten worden zonder het echt te bakken, eventueel wat vocht toevoegen als het te hard gaat. Op het laatst de gehakte cashewnoten erbij.

Tenslotte de supergare, uit elkaar vallende, pompoenprut hierbij doen en alles goed door elkaar roeren. De gierst uit bed halen en alles opdienen.

The 11th Hour

categorieën: films, Klimaatverandering, Permacultuur

The 11th Hour wordt gezien als de opvolger van Al Gore's An Inconvenient Truth omdat het ook gaat over klimaatverandering en opwarming van de aarde. Deze film gaat wel wat verder. Hij gaat ook over peak oil, ontbossing, de toestand van de oceanen en hoe we met z'n allen zo afhankelijk zijn geworden van fossiele brandstoffen, vooral olie. Ook onze voedselproductie en -distributie is hiervan afhankelijk en dus als systeem niet duurzaam.

Naast deze onderwerpen gaat het er ook over dat de mens vervreemd is geraakt van de natuur. Door deze vervreemding ziet de mens zichzelf niet meer als onderdeel maar als superieure heerser waarbij alles alleen nog maar als grondstof gezien wordt, als bronnen die oneindig lijken maar dat uiteraard niet zijn. De natuur is in deze visie alleen nog goed genoeg om ons te dienen en heeft zelf geen enkel recht.

Deze film bestrijdt dat idee en maakt duidelijk dat de mens onderdeel is van de natuur en door het vernietigen hiervan ook zichzelf om zeep helpt. En in dat proces talloze andere levensvormen, dieren, planten en hele ecosystemen met zich meesleurt.

Leonardo DiCaprio produceerde de film. Er komen talloze mensen aan het woord, wetenschappers, (ex)-politici, klimaatactivisten en vele anderen. Hoewel er veel talking heads te zien zijn is het geen saaie film.

Na het zien van veel onheil en stompzinnig gedrag worden ook enkele lichtpuntjes en duurzame ideeën geopperd.

(Excerpt from en.wikipedia.org)
With contributions from over 50 politicians, scientists, and environmental activists, including former Soviet leader Mikhail Gorbachev, physicist Stephen Hawking, Nobel Prize winner Wangari Maathai, and journalist Paul Hawken, the film documents the grave problems facing the planet’s life systems.

Global warming, deforestation, mass species extinction, and depletion of the oceans’ habitats are all addressed. The film’s premise is that the future of humanity is in jeopardy. The film proposes potential solutions to these problems by calling for restorative action by the reshaping and rethinking of global human activity through technology, social responsibility and conservation.

Not all scientists agree on the fact that global warming is an immediate threat. Although every scientist in this movie apparently does. Every expert interviewed stressed the fact that human involvement in the fight against global warming is mandatory. This is due to the fact that the increased anthropogenic cycle is pinned down as the main cause of climate change in the movie.

The role of humans in the destruction of the environment is explained from the viewpoint of several different professional fields: environmental scientists, oceanographers, economic historians, medical specialists, etc. The best example of this came from philosopher Wade Davis who theorized that to people, “You are either a person or property,” referring to mankind’s view on land and natural resource.