Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: chutney van perzik en tomaat

Tomaatjes

Recept van Barbara
Genoeg voor ongeveer 3 potten.

Ingredienten en benodigdheden

- 800 gram perzik - ik had hollandse
- 400 gram tomaten - ik gebruikte trostomaten
- 1/2 (dikke) rode ui - fijngesneden
- 1 laurierblad
- 1 theelepel zout
- 2 eetlepels (appel)azijn
- 50 gram sjalotjes -> fijngesneden
- 1 grote appel in stukjes
- 1 (ruime) theelepel kerriepoeder
- pijpkaneel, ca. 6 cm.
- 1,5 dl inmaakazijn
- 3/4 theelepel kruidnagelpoeder
- 200 gram lichtgele basterdsuiker (of 50 gram fructose)

- schone (uitgekookte) glazen potten met goede deksels.
- pan met dikke bodem. - ik gebruik een gietijzeren braadpan
- normale pan.
- vergiet
- houten plank om de gevulde kokendhete potten op zijn kop te zetten en af te laten koelen.
- mesje
- roerlepel van kunststof of hout
- kleine soeplepel of andere komvormige lepel voor het overhevelen in de glazen potjes.

Bereiding

1. Het schillen en ontvellen van perzik en tomaat.
Ruime pan water aan de kook brengen. Perziken er in leggen en na ca 1 minuut eruit halen, in het vergiet leggen en meteen onder de koude kraan afspoelen.
Tomaten inkruisen en 35 a 40 seconden in het kokende water leggen, eruit halen, in de vergiet doen en meteen onder de koude kraan afspoelen.
De perziken en de tomaten zijn nu gemakkelijk te ontvellen/schillen.

2. Het maken van de chutney
Snijd de perziken en tomaten in stukjes. Doe ze in de dikke bodempan met de suiker, ui, sjalot, kerrie, kruidnagel, appel, kaneel, zout, azijn. Breng het geheel al roerend aan de kook. Zet de pan op het kleinste pitje (spaarbrander) en laat de massa heel langzaam indikken. Regelmatig roeren. Het kan wel 1,5 uur duren. (heb je geen spaarbrander, houd de pan dan extra goed in de gaten. ik neem aan dat de indiktijd dan minder is, en dat je frequenter moet roeren)

3. Overhevelen in de potten.
Schep de kokendhete chutney in de glazen potten; maak ze goed vol sluit de ze meteen af en zet ze op de kop op de plank. Laat ze vacuüm trekken en afkoelen.

The End of Poverty

categorieën: films, Handel, Mensen algemeen, wereldvoedselverdeling

Recensie

De film The End of Poverty gaat vooral over hoe wereldwijde armoede is ontstaan en in stand gehouden wordt. Beginnend met de kolonisatie van Afrika, Azië en Zuid-Amerika door Europese landen (o.a. Spanje, Portugal, Groot-Brittannië en Nederland) en eindigend met het vrije-markt-kapitalisme, neo-liberalisme en privatisering blijkt armoede niet zomaar een toevallig, te betreuren verschijnsel te zijn maar een doelbewust gecreëerd en in stand gehouden situatie.
Doordat de zuidelijke helft van de wereld bleek te beschikken over grondstoffen die in het noorden gewenst maar niet beschikbaar waren kwam handel op gang. Dat zou op zich niet per se erg hoeven zijn maar dat werd het wel. Grondstoffen als goud, zilver, diamanten maar ook producten als koffie, thee, specerijen en chocolade en tegenwoordig olie en gas, werden gewonnen en voor verdere bewerking verscheept naar Europa en later de V.S. De oorspronkelijke bewoners van deze rijke gebieden kregen hier weinig of niets voor terug. Velen overleden als gevolg van misstanden in mijnen en plantages. Deze constructie leidde al snel tot allerlei verschijnselen als slavernij, racisme en honger.

Deze handel en uitbuiting gingen hand in hand met het verspreiden van het christendom in deze gebieden.

Tegenwoordig

De ontwikkelingslanden kampen met geweldige schulden met daarop rentes die ze niet terug kunnen betalen. Hierdoor hebben ze weinig keuzes en worden ze min of meer gedwongen te doen wat andere (Westerse) overheden en internationals willen. Dit gaat zelfs zo ver dat regeringen gedwongen worden te kiezen tussen corruptie of afzetting door zogenaamde economical hitmen. Bij weigering komt het voor dat ze vermoord worden door zogenaamde special agents. In de film spreekt onder andere een oud-cia-agent hier vrijuit over.

Nog steeds is het zo dat uit ontwikkelingslanden goedkoop grondstoffen gehaald worden om die ergens anders te bewerken. Dat de mensen daar maar weinig zien van de winst maar des te meer van de vervuiling die achterblijft. Dat hele stukken land verkocht worden door de overheid aan bedrijven uit andere landen die hier voedsel verbouwen en dat verschepen naar hun eigen land, terwijl de oorspronkelijke bevolking verdreven wordt, hun land en dus hun mogelijkheid tot het verbouwen van voedsel verloren zien gaan en als dank de totaal uitgeputte en vergiftigde omgeving ervoor terug krijgen.

Complottheorie

Als je deze film ziet of dit soort verhalen hoort lijken ze op complottheorieën, verzonnen door argwanende wereldvreemde figuren. Maar The End of Poverty ziet er goed gedocumenteerd uit, er komen betrouwbaar ogende mensen aan het woord. Onderzoekers, journalisten, ex-medewerkers van cia, wereldbank en andere (overheids)-instanties.

Schaamte en ongemak

Bij het bekijken van deze documentaire bekropen mij gevoelens van schaamte en ongemak. Schaamte, niet alleen vanwege de rol die Nederland in dit verhaal gespeeld heeft en wellicht nog speelt. Ongemak als mensen vertellen dat ze blij zijn als ze een maaltijd per dag hebben en dat ze niets liever zouden willen dan dat ze, net als andere mensen waar ze over gehoord hebben, drie maaltijden per dag zouden kunnen eten. Of in ieder geval hun kinderen. Als ik nog wel eens denk dat ik niet veel geld heb hoef ik hier maar even aan terug te denken om te beseffen dat ik het hier nog helemaal zo slecht niet heb.

Van topdocumentaryfilms.com

Global poverty did not just happen. It began with military conquest, slavery and colonization that resulted in the seizure of land, minerals and forced labor.

Today, the problem persists because of unfair debt, trade and tax policies – in other words, wealthy countries taking advantage of poor, developing countries.

Renowned actor and activist, Martin Sheen, narrates The End of Poverty, a feature-length documentary directed by award-winning director, Philippe Diaz, which explains how today’s financial crisis is a direct consequence of these unchallenged policies that have lasted centuries.

Consider that 20% of the planet’s population uses 80% of its resources and consumes 30% more than the planet can regenerate.

At this rate, to maintain our lifestyle means more and more people will sink below the poverty line. Filmed in the slums of Africa and the barrios of Latin America, The End of Poverty features expert insights from: Nobel prize winners in Economics, Amartya Sen and Joseph Stiglitz; acclaimed authors Susan George, Eric Toussaint, John Perkins, Chalmers Johnson; university professors William Easterly and Michael Watts; government ministers such as Bolivia’s Vice President Alvaro Garcia Linera and the leaders of social movements in Brazil, Venezuela, Kenya and Tanzania.

It is produced by Cinema Libre Studio in collaboration with the Robert Schalkenbach Foundation. Can we really end poverty within our current economic system? Think again.