Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: pasta met pesto

Zevenblad1

Ingrediënten

voor de pesto:
zevenblad, rucola en/of basilicum
olijfolie
pijnboompitjes
gistvlokken
knoflook
peper
zout

voor de pasta (spaghetti, macaroni of iets anders):
pasta
ui
knoflook
olijfolie
olijven

Bereiding

Pesto: meng alle ingrediënten in een vijzel of maal alles fijn met een staafmixer.

Kook de pasta beetgaar. Afspoelen onder koud water en uit laten lekken.
In een bakpan of wok de olie langzaam verwarmen. Meteen al de fijngesneden ui en knoflook meebakken, pas op dat de knoflook niet te bruin wordt. Als de uien mooi glazig zijn de pasta erbij bakken. Pesto en gehalveerde olijven (zonder de pitten) erdoor roeren en opdienen.

Serveersuggestie

Lekker met een frisse groene salade, van onkruid (boerenwormkruid, zuring, melde, zevenblad etc.) uit eigen tuin ofzo.

The End of the Line

categorieën: films,

The End of the Line is een film naar het boek van Charles Clover: Leeg, over de impact van overbevissing op het leven op aarde. Niet alleen de dieren in de zeeën en oceanen lijden onder overbevissing, ook de bevolking in kustgebieden overal.

De première van deze film was op het Sundance Film Festival in the World Cinema Documentary Competition in januari 2009. In Nederland was hij onder andere te zien op Wereld Oceanen Dag, op 8 juni 2009.

'The End of the Line' is een documentaire waarin ingegaan wordt op de vangst van tonijn om aan de wereldwijde vraag te voldoen. De blauwvintonijn staat hierdoor op het punt uit te sterven, en dit leidt weer tot een overpopulatie van kwallen.

In de film wordt de schrijver en onderzoeksjournalist Charles Clover twee jaar gevolgd als hij politici en anderen confronteert met zijn gegevens. Een van zijn bondgenoten is de voormalige tonijnkweker Roberto Mielgo.
Er werd overal op de wereld gefilmd, van de Straat van Gibraltar tot aan de kusten van Senegal en Alaska, en op de vismarkt in Tokio.

Wetenschappers beweren dat, als de visserij zo door gaat, het einde van het meeste voedsel uit zee in 2048 bereikt zal zijn. De oceanen raken leeg.
De film legt de verantwoordelijkheid hiervoor bij consumenten die uit onwetendheid met uitsterven bedreigde vis kopen, bij politici die adviezen en waarschuwingen negeren, vissers die meer vangen dan ze mogen en de wereldwijde visindustrie die traag tot niet reageert op deze aankomende rampen.
'The End of the Line' geeft simpele oplossingen, maar politieke wil en acties zullen nodig zijn om het probleem van de leegrakende zee op te lossen.

Het aantal visboten zal drastisch omlaag moeten, grote delen van de oceanen en zeeën moeten beschermde gebieden worden, en consumenten moeten voorgelicht worden.