Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: zomerse groentestoofpot

Spinazie

Ingrediënten

olie
ui in snippers of ringen
wortel in stukjes of schijven
snijboon in stukjes
knoflook
kerriepoeder
chilipoeder
verse spinazieblaadjes (veel)
shoyu (zoute sojasaus)
water

Bereiding

Olie in een grote bakpan gieten. Meteen alles behalve de spinazie, de shoyu en het water toevoegen. Gas hoog zetten en onder voortdurend roeren lekker bakken. Dit hoeft maar een paar minuten.

Het vuur laag zetten en shoyu en water toevoegen. Deksel op de pan en zo'n 15 minuten laten sudderen. Af en toe kijken of het niet droogkookt, dan wat water toevoegen.

Na 15 minuten de gewassen spinazieblaadjes erop leggen, (als het te veel is even doorroeren, het slinkt vanzelf) het deksel er weer op en nog 5 minuten laten staan.

Serveersuggestie

Een yofuknoflooksaus erbij en gierst.

The End of the Line

categorieën: films,

The End of the Line is een film naar het boek van Charles Clover: Leeg, over de impact van overbevissing op het leven op aarde. Niet alleen de dieren in de zeeën en oceanen lijden onder overbevissing, ook de bevolking in kustgebieden overal.

De première van deze film was op het Sundance Film Festival in the World Cinema Documentary Competition in januari 2009. In Nederland was hij onder andere te zien op Wereld Oceanen Dag, op 8 juni 2009.

'The End of the Line' is een documentaire waarin ingegaan wordt op de vangst van tonijn om aan de wereldwijde vraag te voldoen. De blauwvintonijn staat hierdoor op het punt uit te sterven, en dit leidt weer tot een overpopulatie van kwallen.

In de film wordt de schrijver en onderzoeksjournalist Charles Clover twee jaar gevolgd als hij politici en anderen confronteert met zijn gegevens. Een van zijn bondgenoten is de voormalige tonijnkweker Roberto Mielgo.
Er werd overal op de wereld gefilmd, van de Straat van Gibraltar tot aan de kusten van Senegal en Alaska, en op de vismarkt in Tokio.

Wetenschappers beweren dat, als de visserij zo door gaat, het einde van het meeste voedsel uit zee in 2048 bereikt zal zijn. De oceanen raken leeg.
De film legt de verantwoordelijkheid hiervoor bij consumenten die uit onwetendheid met uitsterven bedreigde vis kopen, bij politici die adviezen en waarschuwingen negeren, vissers die meer vangen dan ze mogen en de wereldwijde visindustrie die traag tot niet reageert op deze aankomende rampen.
'The End of the Line' geeft simpele oplossingen, maar politieke wil en acties zullen nodig zijn om het probleem van de leegrakende zee op te lossen.

Het aantal visboten zal drastisch omlaag moeten, grote delen van de oceanen en zeeën moeten beschermde gebieden worden, en consumenten moeten voorgelicht worden.