Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gierst met pompoenschotel

Pompoen1

Ingrediënten

gierst

groene pompoen
ui
prei
wortel
knoflook
cashewnoten (het liefst ongezouten en ongebrand)
bouillon
kerrie
currypasta (naar eigen smaak pittig of minder pittig)
koriander (gedroogd)
olie

Bereiding

De gierst aan de kook brengen met ruim twee keer zoveel water met bouillon. Na tien minuten koken wegzetten in hooikist of bed.

Groene pompoen schillen en in stukken snijden, ongeveer een vierkante cm, het luistert niet heel erg nauw. Opzetten met niet te veel water. De bedoeling is dat al het water verdwenen is op het moment dat de pompoen heel zacht is geworden. Eventueel tijdens het koken water toevoegen. Bouillon, kerry, koriander en currypasta meekoken. Af en toe roeren zodat alle stukken pompoen regelmatig onder water komen te staan en alles gelijktijdig gaart.

In een bakpan olie doen en vrijwel meteen de kleingesneden ui, prei en wortel toevoegen. Iets later de knoflook erbij. Het vuur laag laten en onder af en toe omscheppen in ongeveer een kwartier gaar laten worden zonder het echt te bakken, eventueel wat vocht toevoegen als het te hard gaat. Op het laatst de gehakte cashewnoten erbij.

Tenslotte de supergare, uit elkaar vallende, pompoenprut hierbij doen en alles goed door elkaar roeren. De gierst uit bed halen en alles opdienen.

The End of the Line

categorieën: films,

The End of the Line is een film naar het boek van Charles Clover: Leeg, over de impact van overbevissing op het leven op aarde. Niet alleen de dieren in de zeeën en oceanen lijden onder overbevissing, ook de bevolking in kustgebieden overal.

De première van deze film was op het Sundance Film Festival in the World Cinema Documentary Competition in januari 2009. In Nederland was hij onder andere te zien op Wereld Oceanen Dag, op 8 juni 2009.

'The End of the Line' is een documentaire waarin ingegaan wordt op de vangst van tonijn om aan de wereldwijde vraag te voldoen. De blauwvintonijn staat hierdoor op het punt uit te sterven, en dit leidt weer tot een overpopulatie van kwallen.

In de film wordt de schrijver en onderzoeksjournalist Charles Clover twee jaar gevolgd als hij politici en anderen confronteert met zijn gegevens. Een van zijn bondgenoten is de voormalige tonijnkweker Roberto Mielgo.
Er werd overal op de wereld gefilmd, van de Straat van Gibraltar tot aan de kusten van Senegal en Alaska, en op de vismarkt in Tokio.

Wetenschappers beweren dat, als de visserij zo door gaat, het einde van het meeste voedsel uit zee in 2048 bereikt zal zijn. De oceanen raken leeg.
De film legt de verantwoordelijkheid hiervoor bij consumenten die uit onwetendheid met uitsterven bedreigde vis kopen, bij politici die adviezen en waarschuwingen negeren, vissers die meer vangen dan ze mogen en de wereldwijde visindustrie die traag tot niet reageert op deze aankomende rampen.
'The End of the Line' geeft simpele oplossingen, maar politieke wil en acties zullen nodig zijn om het probleem van de leegrakende zee op te lossen.

Het aantal visboten zal drastisch omlaag moeten, grote delen van de oceanen en zeeën moeten beschermde gebieden worden, en consumenten moeten voorgelicht worden.