Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: aardappels bakken

Aardappel

Aardappels kunnen op verschillende manieren gebakken worden. Ze kunnen rauw in hete olie gebakken worden of eerst een paar minuten gekookt, vervolgens afgegoten en dan gebakken worden. 
De meest gebruikte vorm is in schijfjes, maar als ze eerst gekookt worden kan je ze ook in vierkantjes of grove blokjes snijden (dit doen voor je ze kookt), en dan bakken. Op deze manier nemen ze minder ruimte in, in de pan.

Het lekkerste is het om de aardappels met schil te bakken maar dat is alleen aan te raden als ze nog niet oud en uitgelopen zijn. De uitlopers bevatten namelijk een giftige stof (solanine) die je beter niet teveel binnen kan krijgen. Dit is ook het geval als de aardappels groenig kleuren onder de schil, je kan ze dan beter wat dikker schillen.
Aardappelschillen worden ook wel los als een soort chips gefrituurd.

Zeer belangrijk bij het bakken is geduld, een grote pan met een dikke bodem en hete olie.

Het beste is het om elk schijfje of blokje op de bodem te leggen en ze stuk voor stuk om te draaien, dit gaat vanzelf als er een korstje op komt. Het vuur in het begin goed hoog houden om een lekker korstje te krijgen, daarna lager om de aardappels goed gaar te krijgen. Blijven omdraaien. Prik met een vork in één van de dikkere stukken om de gaarheid te testen.
Als de aardappels, vrijwel, gaar zijn kan je er eventueel andere (snelgarende) groenten zoals ui, spinazie, paprika, knoflook, kruiden (zout!) en wat je nog meer wilt, toevoegen om even mee te bakken. Zet het vuur dan hoog en blijf erbij om regelmatig alles om te scheppen.

Het lijkt moeilijk maar op deze manier moet het eigenlijk altijd lukken, zelfs in een pan zonder anti-aanbaklaag.

The Hundred Year Lie

categorieën: boeken

hundredyearlie

The Hundred Year Lie, How Food & Medicine Are Destroying Your Health
Randall Fitzgerald, 2006
ISBN 10 0452288398
ISBN 13 9780452288393

Recensie door Joop Boer, 2009

De auteur beschrijft hoe kunstmatige chemische stoffen hun intrede doen in de 20e eeuw, en geleidelijk op alle terreinen van onze maatschappij en ons dagelijks leven doordringen. In de geneeskunde, landbouw (bestrijdingsmiddelen & kunstmest), onze voeding, plastics en andere kunststoffen, schoonmaakmiddelen, cosmetica, enz.
In totaal loopt het aantal kunstmatige stoffen in ons milieu al in de honderdduizenden, en worden ze overal aangetroffen, in onze lichamen, op de Noordpool, in de oceanen, in de lucht en bodem.

Meer dan 80% ervan is niet onderzocht op hun eventuele giftigheid. Evenmin is bekend of en hoe deze chemicaliën elkaars werking versterken (synenergie). Gemiddeld hebben mensen nu honderden chemicaliën in hun lichaam.

Fitzgerald legt een verband tussen de toenemende aanwezigheid van deze kunstmatige stoffen en de toename van welvaartsziekten. Hij ontmaskert een groot aantal mythes die de chemische industrie, de geneesmiddelenindustrie en andere belanghebbenden gecreërd hebben. Zoals:
- de overheid en de artsen weten wat goed voor ons is;
- de giftigheid van een stof ligt in de dosis;
- geneesmiddelen hebben ons leven verlengd en kunnen depressies en pijn behandelen;
- inentingen zijn altijd goed;
- plastics zijn onschadelijk;
- dierproeven voorspellen de werking van medicijnen.

Hij doet dat aan de hand van talloze onderzoeksgegevens en voorbeelden. Hij toont aan dat ons immuunsysteem verzwakt, ondermijnd en uitgeschakeld wordt door al die duizenden chemicaliën, zogenaamde geneesmiddelen en voedseladditieven.
Door een puur natuurlijke voeding, natuurgeneesmiddelen en een gezonde levenswijze kan ons lichaam de meeste ziekten zelf de baas. Hij benadrukt de waarde van traditionele geneeswijzen, uit o.a. het oude Egypte, Mesopotamië, China en India en van natuurvolken, en de genezende kracht van ons eigen lichaam.
Door het invullen van een uitgebreide vragenlijst kun je er zelf achterkomen hoeveel gif je in je lijf hebt (je body burden). En hij geeft aan hoe je jezelf kunt ontgiften.

De (honderdjarige) leugen uit de titel is dat al die duizenden chemicaliën (kunstmatige geneesmiddelen, voedseladditieven, cosmetica, etc.) goed of onschadelijk zijn. Dit wordt al sinds pakweg 1900 verteld, vandaar de 100 jaar.

Dit boek is een aanrader voor iedereen die wil weten hoeveel gif we binnen krijgen en die zich zorgen maakt over de gezondheid van mens, maatschappij, dier en natuur.