Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: koude tomatensoep

Rozemarijn

Ingrediënten

- olijfolie (eventueel)
- ui
- knoflook
- zongedroogde tomaten in olie (in stukjes gesneden)
- olijven (gehalveerd en zonder pit!)
- blikje gepelde tomaten in stukjes
- tomatenpuree
- rozemarijn
- basilicum
- bouillonblokje
- water

- tomaten
- komkommer
- rode ui

Bereiding

De olie van het potje zongedroogde tomaten in een pan gieten, als het te weinig is aanvullen met olijfolie. Olie geeft alle gerechten meer smaak en een betere structuur, en het is nog gezond ook. Er zijn veel mensen die hier anders over denken, zij gebruiken gewoon wat minder.

Het vuur laag houden en de ui zachtjes laten garen. De knoflook, zongedroogde tomaatjes, de olijven en de takjes van rozemarijn mee laten sudderen. Na zo'n 10 minuten het blikje gepelde tomaten en de tomatenpuree erbij. Roeren, water en bouillon toevoegen en aan de kook brengen. Even lekker laten doorkoken.

Het vuur uitzetten. De rozemarijntakjes verwijderen, dit gaat het makkelijkste als ze bijeengebonden zijn of als ze in een theeëi zitten. Rozemarijn blijft over het algemeen vrij hard.
Dan de basilicum erdoor doen en met de staafmixer alles glad mengen.

Als de soep afgekoeld is er de verse tomaten, de rode ui en komkommer (de tomaten en komkommer in blokjes gesneden, de ui in snippers) erdoor roeren.

Serveersuggestie

Koud opdienen met bv. geroosterd knoflook- of olijvenbrood.

Toolbox for Sustainable City Living - A do-It-Ourselves Guide

categorieën: boeken, Permacultuur, water

toolbox

titel: Toolbox for Sustainable City Living - A do-It-Ourselves Guide
Auteurs: Scott Kellogg and Stacy Pettigrew
Uitgever: South End Press Cambridge, Massachusetts
ISBN: 978-0-89608-780-4

Recensie door Mirjam Vaes

Dit mooi vormgegeven, Engelstalige, boek staat vol tips, ideeën en instructies voor praktische oplossingen die het leven in een stad zo duurzaam mogelijk maken. Naast hoofdstukken over afval, energie en bioremediatie gaat een groot deel over voedsel en water. Niet over het aanleggen van een moestuin en het kweken van groenten en kruiden omdat daar al heel veel boeken over zijn.
Wel over andere, minder voor de hand liggende manieren van voedsel kweken, verzamelen en klaarmaken. Het bouwen van een zonne-oven, het openbreken van asfalt om groenten te verbouwen en meer radicale oplossingen worden met tekeningen verduidelijkt.

Rhizome Collective

De auteurs maken deel uit van het Rhizome Collective. Een groep mensen die in Texas een terrein beheren waar zij veel van hun radicaal duurzame ideeën aan het publiek presenteren. Onder andere een fietsreparatiewerkplaats, een boekinzameling voor gevangenen, regenwateropvang, een food forest en een food not bombs-afdeling zijn aanwezig.
Het is onduidelijk of het terrein nog gebruikt wordt. Op de site is sprake van een dreigende ontruiming.

Radical Sustainability

Het boek gaat uit van Radical Sustainability (radicale duurzaamheid); het opnieuw bouwen en herorganiseren van huizen, buurten en gemeenschappen om op die manier een wereld te creëren die zowel echt duurzaam alsook rechtvaardig is. Radicaal is het omdat het echt duurzaam wil zijn, maar ook bereikbaar voor iedereen, ook mensen met weinig geld en weinig (technische) kennis en ervaring.
Echt duurzaam is dus niet: grote bedrijven en overheden die aan greenwashing doen en alleen maar uit zijn op meer consumeren om zo de economie te laten groeien. Een alsmaar uitdijende economie kan nooit duurzaam zijn. Meer consumeren betekent meer verspillen, meer afval en meer uitputting van grondstoffen.
De sleutel tot duurzame steden ligt volgens het Rhizome Collective in kleinschalige projecten met minimale energie-input, biologisch en hergebruik van afval.

Liever in plaats van het installeren van zonnepanelen, die sowieso maar een beperkte levensduur hebben en dan eindigen als afval en bovendien gemaakt zijn van materialen die bepaald niet duurzaam gewonnen worden en ook nog eens best prijzig zijn, liever een windmolen bouwen van lokaal gevonden hernieuwbare materialen en/of afgedankte spullen. Het ontwerp van zo'n windmolen is simpel, waardoor het niet alleen makkelijk te bouwen is maar ook te herstellen. Op deze manier kost het weinig en gaat het lang mee. En kunnen veel mensen er gebruik van maken.

Radical Sustainability legt een link tussen ecologische en sociale issues en de oplossing van de een mag geen verslechtering voor de ander betekenen.
Een aantal concrete punten zijn:
- autonome energie-infrastructuren;
- het ondersteunen van bv. bewegingen van vrouwen en oorspronkelijke bewoners (het is een Amerikaans boek);
- verbetering van de bodem;
- natuurbehoud;
- tegengaan opwarming van de aarde, en:
- lokale duurzame voedselproductie.

Deze punten leiden tot een aantal principes:
- betaalbaar voor iedereen;
- gebruik van afvalmateriaal, hergebruik of hernieuwbare materialen (zoals hout, riet);
- makkelijk te produceren en te kopiëren van ontwerpen, dus geen patenten of geheimen en;
- decentralisatie.

Voedsel en water

Het bouwen van een Living Machine en andere manieren om water op te vangen, te besparen en te zuiveren komen aan bod. Net als ontwerpen voor een zonne-oven, een wormenbak en andere manieren van composteren, en het kweken van paddestoelen. En nog veel meer ideeën en suggesties.