Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: gebakken spruiten met hazelnoten

Hazelnootblad

Ingrediënten

- 450 gram spruiten
- 60 ml olijfolie
- 60 ml water
- zout en peper
- 75 gram hazelnoten, gehakt
- 1 el balsamicoazijn of vers citroensap
- 20 gram verse munt, dille en/of peterselie, fijngehakt

Bereiding

Snij de onderkant van de spruiten en verwijder eventuele gele blaadjes, snij de spruiten in plakken. Doe de helft van de olie in een grote hapjespan en zet op matig vuur. Doe de spruiten erbij als de olie heet is en voeg 60 ml water toe. Voorzichtig.
Zout en peper toevoegen en vuur laag zetten. Met deksel op de pan ongeveer 5 minuten koken.

Verhit ondertussen de rest van de olie in een andere pan op matig vuur. Voeg dan de noten toe en bak ze, onder voortdurend roeren tot ze geuren maar nauwelijks verkleurd zijn.

Haal het deksel van de pan met spruitjes en zet het vuur weer hoog. Bak nog 5 à 10 minuten tot het water is verdampt en de spruiten zacht zijn. Roer de azijn of het citroensap door de spruiten en garneer met de noten en hun olie en de kruiden.

Suggestie

Spruiten en noten gaan goed samen met pompoengerechten.

Bron

De dikke vegetariër

Vleesverlater

categorieën: filosofie, Landbouw algemeen, natuur en milieu, Vlees en veeteelt, water

Vleesverlater, part-time vegetariër.

Dit zijn begrippen voor mensen die minder vlees (willen) gaan eten zonder meteen vegetariër te worden. Meestal doen zij dit vanwege een milieubewustzijn. Omdat het produceren van vlees en vleesproducten een grote bijdrage levert aan het broeikaseffect en dus aan de opwarming van de aarde. Schandalen in de vleesindustrie (bio-industrie, varkenspest, vogelpest, BSE, dioxine, ruimingen) leiden vaak tot een tijdelijke opleving van het aantal vleesverlaters.

Een ander argument kan de eigen gezondheid of het dierenwelzijn zijn.

De productie van vlees kost ook veel water. Zelfs Prins Willem Alexander van Oranje zegt hierover het volgende in zijn toespraak als voorzitter van de Adviesraad voor Water en Sanitatie van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties (UNSGAB) tijdens de 17de bijeenkomst van de Commissie voor Duurzame Ontwikkeling (CSD) van de VN in New York, op 14 mei 2009:

"Tot slot wil ik u nog herinneren aan een andere wereldwijde trend: onze veranderende consumptiepatronen en voedingsgewoonten. Voor de productie van één kilo tarwe is ongeveer 1000 liter water nodig, maar voor de productie van één kilo rundvlees zestien keer zoveel. Mensen in Noord-Amerika en Europa verbruiken, vanwege hun voedingsgewoonten, circa vijfduizend liter water per persoon per dag. Vergelijk dat eens met de gemiddeld tweeduizend liter in Afrika en Azië, waar veel minder vlees wordt gegeten. Naarmate mensen ontsnappen aan de armoede en hun voedingsgewoonten aanpassen, neemt ook de vraag naar water toe om dat voedsel te kunnen produceren. We moeten er niet van uitgaan dat de mens zijn voedingsgewoonten van de ene op de andere dag zal veranderen. Het spreekt dan ook vanzelf dat de landbouwsector en de watersector de handen ineen moeten slaan om het waterverbruik voor de toekomstige voedselproductie met ten minste 50 procent terug te dringen."

Volgens Marianne Thieme van Partij voor de Dieren roept hij hiermee op minder vlees te gaan eten.

Al deze argumenten zijn uiteraard dezelfde als de argumenten voor een volledig vegetarisch dieet. Al zijn de redenen daarvoor waarschijnlijk vaker het dierenleed. Dat is immers een reden om helemaal geen vlees meer te willen eten.
Vleesverlaten kan een overgangsfase zijn naar een volledig vegetarisch leven, maar dat hoeft niet. Veel mensen vinden het genoeg om minder vlees te eten of willen het eten van vlees niet helemaal opgeven.

Schattingen geven aan dat er in Nederland 3,5 miljoen mensen zijn die (steeds) minder vlees eten.