Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: rijst met aubergine en snijbiet

Snijbietrood

Ingrediënten

(voor 2 personen)
- 100 gram rijst, gekookt en afgekoeld
- 1 aubergine, in blokjes
- halve courgette, in blokjes
-1 ui, in ringen
- 1 teen knoflook
- flinke berg snijbiet, gewassen en in stukken gescheurd
- flinke scheut frituur
- zout, peper
- paprikapoeder, chilipeper
- ketchup
- 1 eetlepel gistvlokken

Bereiding

Verhit de olie in een ruime koekepan. (Normaal gebruik ik olijfolie maar frituurolie kan beter tegen hoge temperaturen. Het bakken van aubergines lukt het best in ruim olie die goed heet is.)
Bak hierin de aubergineblokjes tot ze gaar zijn. Schep ze regelmatig om om te voorkomen dat ze aanbranden.

Als de aubergine zacht en gaar is voeg dan de courgette en de ui toe. Blijven roeren.
Na een paar minuten de rijst, kruiden en knoflook toevoegen. Het vuur blijft al die tijd hoog en om aanbranden te voorkomen moet er telkens geroerd worden.

De ketchup erdoor mengen.

Op het laatst de snijbiet in porties toevoegen. (In één keer 'past' dit waarschijnlijk niet, maar snijbiet krimpt snel, zodat de rest er zeker bij kan.)
Naar smaak gistvlokken eroverheen strooien.

Vleesverlater

categorieën: filosofie, Landbouw algemeen, natuur en milieu, Vlees en veeteelt, water

Vleesverlater, part-time vegetariër.

Dit zijn begrippen voor mensen die minder vlees (willen) gaan eten zonder meteen vegetariër te worden. Meestal doen zij dit vanwege een milieubewustzijn. Omdat het produceren van vlees en vleesproducten een grote bijdrage levert aan het broeikaseffect en dus aan de opwarming van de aarde. Schandalen in de vleesindustrie (bio-industrie, varkenspest, vogelpest, BSE, dioxine, ruimingen) leiden vaak tot een tijdelijke opleving van het aantal vleesverlaters.

Een ander argument kan de eigen gezondheid of het dierenwelzijn zijn.

De productie van vlees kost ook veel water. Zelfs Prins Willem Alexander van Oranje zegt hierover het volgende in zijn toespraak als voorzitter van de Adviesraad voor Water en Sanitatie van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties (UNSGAB) tijdens de 17de bijeenkomst van de Commissie voor Duurzame Ontwikkeling (CSD) van de VN in New York, op 14 mei 2009:

"Tot slot wil ik u nog herinneren aan een andere wereldwijde trend: onze veranderende consumptiepatronen en voedingsgewoonten. Voor de productie van één kilo tarwe is ongeveer 1000 liter water nodig, maar voor de productie van één kilo rundvlees zestien keer zoveel. Mensen in Noord-Amerika en Europa verbruiken, vanwege hun voedingsgewoonten, circa vijfduizend liter water per persoon per dag. Vergelijk dat eens met de gemiddeld tweeduizend liter in Afrika en Azië, waar veel minder vlees wordt gegeten. Naarmate mensen ontsnappen aan de armoede en hun voedingsgewoonten aanpassen, neemt ook de vraag naar water toe om dat voedsel te kunnen produceren. We moeten er niet van uitgaan dat de mens zijn voedingsgewoonten van de ene op de andere dag zal veranderen. Het spreekt dan ook vanzelf dat de landbouwsector en de watersector de handen ineen moeten slaan om het waterverbruik voor de toekomstige voedselproductie met ten minste 50 procent terug te dringen."

Volgens Marianne Thieme van Partij voor de Dieren roept hij hiermee op minder vlees te gaan eten.

Al deze argumenten zijn uiteraard dezelfde als de argumenten voor een volledig vegetarisch dieet. Al zijn de redenen daarvoor waarschijnlijk vaker het dierenleed. Dat is immers een reden om helemaal geen vlees meer te willen eten.
Vleesverlaten kan een overgangsfase zijn naar een volledig vegetarisch leven, maar dat hoeft niet. Veel mensen vinden het genoeg om minder vlees te eten of willen het eten van vlees niet helemaal opgeven.

Schattingen geven aan dat er in Nederland 3,5 miljoen mensen zijn die (steeds) minder vlees eten.