Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: risotto

Spinazie

Risotto is een rijstgerecht dat meestal met een speciaal soort rijst - arborio - klaargemaakt wordt. Deze rijstsoort is zo geschikt omdat hij heel kleverig wordt en toch van binnen stevig blijft. Sommige mensen hebben het idee dat hij van binnen ongaar blijft, dus laten ze de rijst langer koken dan aangegeven staat. Op het pak wordt een hoeveelheid van 100 gram rijst en 0,25 liter bouillon per persoon aangegeven, maar om het gaarder te krijgen is het mogelijk om de hoeveelheid vocht te verhogen en de rijst langer te laten koken.

Ingrediënten

arborio rijst
olijfolie
bouillon
ui
knoflook
wortel
bieslook (gedroogd)
dille (gedroogd)
gistvlokken
doperwten (diepvries.dan wel ontdooid, of potje, Als je dit gerecht in de zomer maakt natuurlijk vers!)
veel blaadjes bv. spinazie, veldsla of iets anders dat vers te krijgen is

Bereiding

Bak de ui, wortel en knoflook in de olie. Gebruik een pan met een dikke bodem. Ongeveer 10 minuten bakken op een niet te hoog vuur, de knoflook mag niet aanbranden. Roer ondertussen de bieslook en dille erdoor.

Hierna de rijst (ongekookt) erbij doen en blijven roeren. Weer ongeveer 10 minuten. Daarna beetje bij beetje de, hete, bouillon toevoegen. Blijven roeren, dit is echt een gerecht waar je continu bij moet blijven om te roeren. Net zo lang doorgaan tot de bouillon bijna op is of totdat jij vindt dat de rijst bijna gaar genoeg is. Dan de doperwten, de gistvlokken en de blaadjes erdoor roeren tot alles goed heet is.

Serveersuggestie

Opdienen met een salade en bv. gebakken pompoen of pastinaak.

Waste

categorieën: boeken, Klimaatverandering

waste

Waste, uncovering the global food scandal

Auteur:Tristram Stuart
Uitgever: Penguin books 2009

Recensie door Joop Boer (16-12-09)

Stuart toont aan hoe 50% van al het voedsel op zijn weg van producent naar consument verloren gaat. Door uitvoerig onderzoek in vele landen ontdekt hij hoe dat gaat.

In ontwikkelingslanden gaat na de oogst veel verloren gedurende opslag en vervoer. In rijke landen wordt veel weggegooid tijdens de verwerking van de producten, o.a. omdat het niet voldoet aan de eisen van de supermarkten.
De VS spannen de kroon qua verspilling: er wordt 2 keer zoveel voedsel verkocht als er opgegeten wordt.
De supermarkten zelf gooien ook veel weg, bijvoorbeeld omdat het over datum is. Tenslotte gooit de consument 20-25% van het gekochte voedsel weg, omdat het niet meer vers is of te veel.
Een deel van het weggegooide voedsel wordt als afval gedumpt, de rest wordt verbrand, als veevoer gebruikt of vergist.

De auteur gaat ook uitvoerig in op de gevolgen van die voedselverspilling voor klimaat, milieu, natuur en de wereld-voedselverdeling. Zonder voedselverspilling kan een groot deel van het landbouwareaal herbebost worden. Daardoor kunnen grote hoeveelheden CO2 vastgelegd worden, zodat de klimaatverandering gestopt kan worden. Met het voedsel dat nu weggegooid wordt kunnen 3 miljard mensen gevoed worden.

Veel cijfers, maar ook heel veel nuttige informatie. Zelf is hij veefokker en vindt hij hergebruik van het afval als veevoer een goede optie: er hoeft dan minder soja en tarwe verbouwd te worden voor veevoer. Als veganist vind ik dat natuurlijk geen goede zaak. Zonder vee blijft er nog meer voedsel over en kan nog meer landbouwgrond herbebost worden.

Stuart doet een groot aantal voorstellen om de situatie te verbeteren. Als een voorbeeld van zijn degelijkheid: er zijn 106 pagina’s met noten en geraadpleegde literatuur.