Voedselencyclopedie

inhoud

Recept: cruesli

Olijfolie

Volgens de consumentenbond (Consumentengids, juni 2008) bevatten alle onbijtproducten voor kinderen zoveel suiker dat het meer snoep is dan ontbijt. Alle cruesli's (krokante muesli) bevatten veel te veel verzadigd vet en suiker. Van ‘nature’ zit er tot 7 procent suiker in, fabrikanten vullen dat aan tot wel 20 procent.

Hieronder een recept voor een echt lekkere cruesli zonder suiker en verzadigde vetten, gebaseerd op een recept uit de Vega!.

Ingrediënten

500 gram havermout
100 gram amandelen
50 gram sesamzaad
100 gram zonnebloempitten
200 ml rijststroop
10 el milde olijfolie (of een andere neutraal smakende olie)
snufje zout
150 gram rozijnen

Bereiding

Maal in een keukenmachine de amandelen, het sesamzaad en de zonnebloempitten. Doe dit samen met de havermout in een grote kom.

Verwarm de rijststroop in een grote pan met de olie en het zout tot het goed vloeibaar is. Voeg hier de rest van de ingrediënten, behalve de rozijnen, aan toe. Goed mengen.

Spreid de inhoud van de kom uit over een ovenplaat met bakpapier. Rooster het 10 minuten op een temperatuur van 180 à 200 graden, of iets minder in een kleine oven. Na 10 minuten alles omscheppen en nog eens 10 minuten roosteren. Het moet er lichtbruin en droog uitzien.

De cruesli in een kom strooien en de rozijnen erdoor mengen. (Als je die meeroostert verbranden ze.)

Serveersuggesties

- Alle soorten noten, zaden, pitten, gedroogde vruchten (dadels, krenten, abrikozen, vijgen) kunnen gebruikt worden.
- Geraspte kokos door het mengsel voor het de oven in gaat.

Bronnen:

- Consumentengids
- De Volkskrant
- Vega! nr. 68, lente 2006

Wereldvoedseldag

categorieën: filosofie, Handel, Landbouw algemeen, organisaties, wereldvoedselverdeling

wereldvoedseldag

Een heel groot deel van de wereldbevolking lijdt honger. Dat is al heel lang het geval en dat gaat onverminderd door. Toch is het niet zo dat er te weinig voedsel geproduceerd wordt. Er wordt op dit moment genoeg geproduceerd om alle mensen op aarde voldoende en gezond te kunnen voeden. Waarom is er dan nog zo veel honger?

Verdeling

Het probleem is niet de hoeveelheid, maar de verdeling. Dit is vooral een economisch probleem, dat samenhangt met machtsstructuren en -spelletjes, (landbouw)-subsidies, de doelstelling van bedrijven om winst te maken, corrupte regeringen en andere organisaties, oorlogen, onwil en nog veel meer duistere motieven en argumenten.
Om hier de aandacht op te vestigen is er elk jaar in oktober een wereldvoedseldag. Deze dag wordt sinds 1981 elk jaar gehouden. Overal in de wereld worden op deze dag (en in de weken eromheen) wereldmaaltijden georganiseerd. Deze maaltijden bestaan uit de hoeveelheden en ingrediënten die per persoon beschikbaar zouden zijn als al het geproduceerde voedsel eerlijk verdeeld zou worden. Dit blijkt altijd weer ruim voldoende te zijn.
Met deze producten kunnen allerlei gerechten bereid worden. Zoals soepen, salades, ovenschotels, groenteschotels en toetjes.

Per persoon is er per dag het volgende beschikbaar:

264 gram tarwe
60 gram gerst
269 gram rijst
268 gram maïs
68 gram overige granen
25 gram peulvruchten

212 gram fruit
303 gram groenten
313 gram wortel- en knolgewassen
145 gram aardappels
50 gram (keuken)-olie

50 gram ruwe suiker
260 gram melk
57 gram vis
(bron: http://www.omslag.nl/)

Vlees

Vlees komt op dit lijstje niet voor omdat de productie van vlees zo’n grote aanslag op de beschikbare ruimte is, dat als iedereen vlees zou eten er niet genoeg ruimte zou zijn om al het benodigde veevoer te verbouwen. Van dezelfde oppervlakte landbouwgrond, die nodig is om voedsel te verbouwen voor 1 persoon met een standaard (westers) vlees-dieet, kunnen 3 tot 7 vegetariërs of zelfs 12 tot 20 veganisten - mensen die helemaal geen dierlijke producten gebruiken - leven.

Oplossingen

Het wereldhonger-probleem hoeft niet opgelost te worden, en zal niet opgelost worden, door allerlei nieuwe technieken om voedsel te kweken. Niet genetische modificatie - waarvan altijd gezegd wordt dat het de honger in de wereld zal verminderen - is de oplossing, maar een eerlijker verdeling en een drastische vermindering van de veestapel. Als er nog zo veel mensen niet of niet genoeg te eten hebben, en als er wel genoeg geproduceerd wordt, dan rijst de vraag waar al dat overtollige voedsel heen gaat. Een groot deel hiervan gaat naar de immense veestapel, een groot deel gaat naar overschotten (boterbergen, melkplassen) en wordt uiteindelijk gewoon doorgedraaid en/of gedumpt als afval. Maar er gaat ook een groot deel naar mensen die al genoeg hebben. Mensen die dus te veel eten. Overconsumptie en overgewicht hangen allebei samen met de honger in de wereld.